Μια νέα, καινοτόμα υπηρεσία από την εταιρία «Ταξί με παιδικό κάθισμα», ήρθε να λύσει τα χέρια των απανταχού μαμάδων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη που δεν ξέρουν να οδηγούν ή δεν έχουν δικό τους αυτοκίνητο! Η εταιρία που δραστηριοποιείται τους τελευταίους επτά μήνες σε πρωτεύουσα και συμπρωτεύσουσα, έχει στην κατοχή της μια σειρά από παιδικά καθίσματα κι εκτελεί δρομολόγια αποκλειστικά για μεταφορά μητέρων μαζί με τα παιδιά τους, κατόπιν ραντεβού. Η εταιρία «Ταξί με παιδικό κάθισμα», καλύπτει το κενό από τις ελλιπείς υποδομές σε δρόμους και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, δίνοντας τη δυνατότητα σε νέες μητέρες να μετακινούνται με τα μωρά τους με ασφάλεια κι άνεση και να φτάνουν στον προορισμό τους…

Σε όλες τις μαμάδες μας έχει τύχει κάποιο παιδάκι στην παιδική χαρά, στον παιδότοπο, στο πάρτι, να απλώσει το χεράκι του, τα νυχάκια του, τα δοντάκια του, ό,τι του βρίσκεται εύκαιρο, πάνω στο δικό μας το παιδί, το αγγελούδι μας και να το πονέσει. Η ενστικτώδη αντίδραση μας εννοείται ότι είναι να δώσουμε μία σε εκείνο το παιδάκι και να πάει από κει που ήρθε. Αντ’ αυτού, επειδή είμαστε ώριμοι ενήλικες, παίρνουμε ανάσες, μετράμε μέχρι το δέκα και παραμένουμε ήρεμες περιθάλποντας την αγάπη μας, που μας κοιτάει με αυτά τα μεγάλα μάτια τα γεμάτα δάκρυα που μας σκίζουν την καρδιά. Προσωπικά, αν ο γονιός του παιδιού επέμβει και συνετίσει το…

Υπάρχουν κάποιες αίθουσες κινηματογράφων ανά τον κόσμο, οι οποίες απογειώνουν την εμπειρία των απανταχού σινεφίλ. Αίθουσες αριστοκρατικές, με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, επιβλητικές, μοντέρνες, καλλιτεχνικές, hi–tech, ό,τι στιλ μπορεί να φανταστεί κανείς. Όποιος είναι λάτρης του σινεμά και των ταξιδιών, μπορεί να τα συνδυάσει και να ζήσει μια ενδιαφέρουσα εμπειρία πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την προβολή του έργου, χαζεύοντας ταυτόχρονα ταινία και αξιοθέατο. Το αξιοθέατο είναι η ίδια η κινηματογραφική αίθουσα, που προσφέρει θέαμα πριν ακόμη ξεκινήσει η ταινία. Αναπαυτικά καθίσματα, σε ό,τι σχέδιο μπορεί να φανταστεί κανείς. Από κρεβάτια – καθίσματα, γιατί  καλό το καθισιό, αλλά σαν την ξάπλα δεν έχει, μέχρι καθίσματα – αυτοκίνητα, τύπου drive in και……

Ένα είδος θεάτρου που έχει γίνει πολύ δημοφιλές τελευταία, είναι το βρεφικό. Μοναδικό και ιδιαίτερο, κερδίζει συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις των γονιών, οι οποίοι παίρνουν τα μωράκια τους αγκαλιά και τα φέρνουν σε επαφή με τον μαγικό κόσμο του θεάτρου. «Μα δεν είναι πολύ μικρά για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν θέατρο;», θ’  αναρωτηθεί κάποιος. Υπάρχουν ειδικά σχεδιασμένες και πολύ προσεγμένες παραστάσεις για κοινό που πιθανά μόλις άρχισε να μπουσουλάει. Αυτές οι -συνήθως- μουσικόδιαδραστικές παραστάσεις χρησιμοποιούν ήχους, εικόνες, το φως και τις σκιάσεις του και συστήνουν στους λιλιπούτειους θεατές, απλές και βασικές έννοιες, όπως μεγάλο – μικρό, πάνω – κάτω, μέσα – έξω, οξύνουν την παρατηρητικότητα τους και κεντρίζουν το ενδιαφέρον  τους. Ίσως  να μην μπορούν…

Αυτήν την περίοδο πρώτο μέλημα των απανταχού νονών είναι η αγορά των πασχαλινών δώρων, σοκολατένιου αυγού και φυσικά τι άλλο; Λαμπάδας! Πλέον, υπάρχουν άπειρες επιλογές, ενώ έδαφος κερδίζουν οι χειροποίητες και πρωτότυπες, τουλάχιστον στο γούστο των μεγάλων, που θέλουν να ξεχωρίζει η λαμπάδα του βαφτιστηριού τους. Ειδικά στα social media μπορείς να δεις τη δουλειά ταλαντούχων ανθρώπων που χρησιμοποιούν τις κορδέλες, τα διακοσμητικά και τις πρωτότυπες φιγούρες με τέτοιο τρόπο, τα συνδυάζουν μεταξύ τους πάνω στη λαμπάδα τόσο αρμονικά κι αριστοτεχνικά που θες να κρατήσεις τη λαμπάδα για τον εαυτό σου, που λέει ο λόγος. Προσωπικά, δε μου αρέσουν καθόλου οι παιχνιδολαμπάδες. Είναι της μοδός βέβαια, τα πιτσιρίκια τις ζητάνε, όμως ψέματα…

Κι έρχεται η μέρα που ακούς την ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ευρώ, η όποια έρχεται από το πουθενά και σε πιάνει εξαπίνης: «μαμά, από πού έρχονται τα μωρά;» Οι εποχές των απαντήσεων τύπου: «τα φέρνει ο πελαργός», έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.  Η ερώτηση χρειάζεται απάντηση, ούτε υπεκφυγές «θα τα πούμε, αύριο, μεθαύριο, κάποτε, ποτέ», ούτε πετώντας την καυτή πατάτα αλλού «δε ρωτάς καλύτερα τον μπαμπά σου;». Καταρχάς, ας χαλαρώσουμε. Η ερώτηση δεν είναι «μαμά πώς γίνεται το σεξ». Έχουμε χρόνια ακόμη –εύχομαι- γι’ αυτήν. Δεν είναι ανάγκη να μιλήσουμε στο παιδί για το σεξ και ειδικός δεν είμαι, αλλά φαντάζομαι ότι ούτε το παιδί θέλει να μάθει γι’ αυτό, εν πάση περιπτώσει,…