-
Ροχαλίζεις; Στον καναπέ!
Έρευνες λένε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ζευγαριών που μένουν μαζί, κοιμούνται σε διαφορετικά κρεβάτια. Και επειδή πόσα εφεδρικά κρεβάτια να έχει κάποιος σε ένα διαμέρισμα, σπίτι είναι, όχι ξενοδοχείο, ο ένας από τους δύο καταλήγει στον καναπέ. Και αυτό, όχι απαραίτητα επειδή τσακώθηκαν. Μπορεί να είναι πάρα πολύ αγαπημένοι, αλλά να έχει προκύψει ξαφνικά ένα μικρό θεματάκι, που μπορεί να γίνει και μεγάλο. Εξαρτάται από τη συχνότητα και την ένταση. Μη σας κρατάω σε αγωνία, αναφέρομαι στο ροχαλητό. Στατιστικές μελέτες στην Αμερική, λένε ότι ένα ποσοστό 66% των παντρεμένων ροχαλίζει τακτικά. Και καλά να ροχαλίζουν κι οι δύο (σπάνιο) ή μια στο όποτε είναι πολύ κουρασμένος ο ένας από…
-
Χαρούμενοι στα social media
Θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Ζούμε στην εποχή των social media κι όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε τι γίνεται στις ζωές των άλλων. Και νομίζουμε ότι αυτό που γίνεται είναι ζηλευτό, ότι, αν μη τι άλλο, σίγουρα φαίνεται να περνάνε καλύτερα από εμάς, αφού ανεβάζουν φωτογραφίες που φαίνονται πανέμορφοι ή επιμελώς ατημέλητοι να διασκεδάζουν ή να κάνουν κάτι ευχάριστο κάπου όμορφα. Ναι. “You know nothing John Snow”. Τα φαινόμενα πολλές φορές απατούν, άλλο το «φαίνεσθαι» κι άλλο το «είναι». Μπορεί να μας φαίνεται εμάς ότι ο άλλος κάνει ζωάρα, ενώ εκείνος μπορεί να τραβάει τρελά ζόρια. «Και τότε πώς ποζάρει εκείνη βαμμένη και χαρούμενη, πίνοντας ποτό με τις φίλες της /…
-
Ο δημοφιλής «Κύβος του Ρούμπικ»
Υπάρχει κάποιος που δε γνωρίζει τον κύβο του Ρούμπικ; Το παιχνίδι τύπου παζλ, με τα περιστρεφόμενα μέρη, όπου στόχος είναι να βρεις τον σωστό συνδυασμό και να καταφέρεις κάθε μία από τις έξι πλευρές του κύβου ν’ αποτελείται από το ίδιο χρώμα (είτε, λευκό, είτε κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, μπλε ή πορτοκαλί). Ποια είναι η ιστορία ενός από τα πιο διάσημα κι επιτυχημένα παιχνίδια όλων των εποχών; Επινοήθηκε το 1974 από τον Ούγγρο καθηγητή της Ακαδημίας Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βουδαπέστης, Έρνο Ρούμπικ, ο οποίος ήθελε να τον χρησιμοποιήσει σαν συγκεκριμένη μέθοδο διδασκαλίας στις παραδόσεις του με σκοπό να βοηθήσει τους μαθητές του να καταλάβουν τα τρισδιάστατα αντικείμενα. Πρωτοκυκλοφόρησε ως παιχνίδι το 1977 με το…
-
Αμόλα Καλούμπα, παιδί μου!
Από τα πιο ωραία έθιμα που έχουμε και καταφθάνει οσονούπω με βήμα γοργό, «πετώντας», θα μπορούσαμε να πούμε, είναι ο χαρταετός την Καθαρά Δευτέρα! Οι ρίζες του χάνονται αιώνες πριν, κάπου στην Ασία, όπου τον χρησιμοποιούσαν -κατά βάση- σε θρησκευτικές τελετές, αλλά κι εμείς το γιορτάζουμε ως θρησκευτικό έθιμο, που συμβολίζει την ανάταση και την κάθαρση της ψυχής μας μετά το ξεσάλωμα της Αποκριάς. Για τα παιδιά κάθε εποχής, είναι ένα πολύ ωραίο, εκτονωτικό, παιχνίδι, αλλά και δημιουργικό, αν συμβάλουν στην κατασκευή του. Λίγα κι απλά υλικά, όπως χαρτί, ξύλο και σπάγκος, αλλά και ψαλίδι- κόλλα, τα απαραίτητα εργαλεία κάθε χειροτεχνίας που σέβεται τον εαυτό της, είναι αρκετά για να φτιάξουμε έναν χαρταετό. Οι αναλυτικές οδηγίες βρίσκονται…
-
Οι παντρεμένοι δε γιορτάζουνε ποτεεεε! |Του Αγίου Βαλεντίνου
Γιατί, στο πηγάδι κατούρησαν εκείνοι; Παντρεμένοι ή ανύπαντροι, αυτό που έχει σημασία είναι η σχέση που έχουμε με τον σύντροφό μας. Αν είμαστε καλά μεταξύ μας, γιατί να μη γιορτάσουμε τον έρωτά μας δηλαδή; Αν σφαζόμαστε, οκέι, προφανώς, ο Βαλεντίνος μας έλειπε. Για όσους δε σφαζόμαστε λοιπόν, όπως συμπεριφερόμασταν με τον σύντροφό μας προ γάμου, περί έρωτος και άλλων δαιμονίων, έτσι συμπεριφερόμαστε και μετά. Κι όσοι ανήκουμε στην κατηγορία «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη», γιορτάζουμε ΚΑΙ το Βαλεντίνο. Τηρουμένων των συνθηκών πάντα. Μπορεί πριν να ετοιμάζαμε εκπλήξεις και ρομαντικές αποδράσεις ή να οργανώναμε την τέλεια σεξουαλική βραδιά. Αν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και τώρα, είμαστε οι καλύτεροι του χωριού.…
-
Για μια θέση στο τραίνο
Τις προάλλες, έτρεχα κλασσικά το πρωί σαν την τρελή να προλάβω το τραίνο. Τι κι αν έτρεξα –σε ανηφόρα παρακαλώ- τι κι αν ανέβηκα δυο- δυο τα σκαλιά του σταθμού, τσάμπα το λαχάνιασμα, το τραίνο έφυγε σφυρίζοντας μου κλέφτικα, τη στιγμή που πάτησα και το δεύτερο πόδι μου στην πλατφόρμα. Έσκασα. Έσκασα απ’ τη στενοχώρια μου που δεν μπόρεσα να κρεμαστώ και γω σαν τσαμπί σταφύλι στην πόρτα του τραίνου, λες και ήμουν στη Βομβάη και όχι στην Αθήνα. Διότι ήταν ασφυκτικά γεμάτο, δηλαδή κι ένα δευτερόλεπτο νωρίτερα να είχα φτάσει, και να το είχα προλάβει, δεν ξέρω αν θα ήταν και πρέπον να κολλήσω πάνω στον άνθρωπο που ήταν…
-
Δεν αρέσουν σ’ όλα τα παιδιά οι Απόκριες
Πλησιάζει και το καρναβάλι, άρχισαν κι οι διαφημίσεις γνωστού πολυκαταστήματος για τις αποκριάτικες στολές, οργανώνονται και τα πρώτα πάρτι μασκέ, μπαίνουμε σιγά- σιγά στους ρυθμούς του «κέ τέλα πόνγκο, κε τέλα πόνγκο»! Και, ξέρω, ανυπομονείτε να δείτε το μικρό σας ντυμένο «κοτοπουλάκι» ή «φραουλίτσα». Πόσο χαριτωμένο, όντως θα ‘ναι! Θέλετε να πάτε στις πλατείες, στο Ζάππειο κι αλλού, να σας πλημμυρίσουν και παιδικές αναμνήσεις, από τότε που η μαμά σας, σας έντυνε Ζορό και Σπανιόλα! Γενικά, οι εβδομάδες που θα ακολουθήσουν, έχουν πολύ κέφι, πολύχρωμο χαρτοπόλεμο, σεπαρντίνες, χορούς και γαϊτανάκια. Τέλεια! Τι γίνεται όμως, με τα παιδάκια που δεν τους αρέσουν τα μασκαρέματα; Ειδικά αν είναι 3-4-5 χρονών που μπορούν να το εκφράσουν ξεκάθαρα;…
-
Οι νέες συλλεκτικές φιγούρες της PLAYMOBIL είναι αφιερωμένες στη διαχρονική αξία της ελληνικής οικογένειας
Τα PLAYMOBIL, οι πασίγνωστες μικρές πλαστικές φιγούρες με το χαρακτηριστικό κούρεμα «καπελάκι», απ’ την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησαν, έγιναν ανάρπαστες από τα παιδιά. Η μεγάλη τους απήχηση οφειλόταν στο ότι με αυτές μπορούσαν να δημιουργήσουν με τη φαντασία τους ολόκληρους κόσμους και να πλάσουν άπειρα σενάρια για παιχνίδι. Το δημοφιλές αυτό παιχνίδι άρχισε να πωλείται παγκοσμίως το 1975 κι όσα χρόνια κι αν πέρασαν από τότε, όποια φιγούρα κι αν αναπαράστησαν, αυτό που πάντα έμενε ίδιο, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο, ποτέ σκυθρωπό, ποτέ θυμωμένο. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεν υπάρχουν φιγούρες σχετικές με τη βία, γιατί η εταιρεία επιθυμεί τα παιδιά να μην κάνουν πολεμικά σενάρια. Αντιθέτως, προωθεί την ενσυναίσθηση, την προσφορά και…
-
Σ’ αγαπώ γιατί…
Όταν έχεις βρει αυτόν τον ένα ή τη μία που είναι ο άνθρωπος σου, είσαι πολύ τυχερός. Μπορεί να ακούγεται «κάπως» αυτό το «ένας» ή η «μία», λίγο αναχρονιστικό κι όμως, όταν τον συναντήσεις θα το καταλάβεις. Είναι ο άνθρωπος που μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί του χωρίς να μιλήσεις, που θα σε καταλάβει με μια ματιά. Εκείνος, που ενώ είστε δύο ξεχωριστές οντότητες βλέπετε και αντιμετωπίζετε τον κόσμο, σαν ένας. Εσείς μαζί και οι υπόλοιποι γύρω σας. Αυτός ο άνθρωπος που στέκεται βράχος δίπλα σου και δε σε νοιάζει πια ό,τι στραβό και να τύχει. Γιατί έχεις εκείνον ή εκείνη. Μπορείς να ακουμπήσεις πάνω του, να πάρεις από την ενέργεια του, και αυτό αρκεί.…
-
Επιλέγουμε θετικούς ανθρώπους στη ζωή μας το 2018!
Να το και το 2018, κατέφθασε καινούριο, αστραφτερό, λευκό, άγραφο, στρογγυλό, χωρίς γωνίες! Τόσα επίθετα μαζεμένα να το στολίζουν, μας προδιαθέτουν ευνοϊκά εξ αρχής! Όλοι επιθυμούμε κι ευχόμαστε μια «καλή χρονιά» για ακόμη μία χρονιά! Αν όμως περιμένουμε να γίνει από μόνη της καλή, καλά κρασιά! Χρειάζεται να βάλουμε κι εμείς το χεράκι μας για να είναι η φετινή σοδιά καλύτερη από την περυσινή και να μην είναι μία από τα ίδια. Δεν είναι στο χέρι μας, θα πει κάποιος. Κι όμως. Όπως και στο καλό κρασί παίζει βασικό ρόλο η καθαρότητα, η επιλογή των σταφυλιών, εκτός από την ποιότητα του εδάφους και τις απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες, έτσι κι εμείς,…
