-
Το δεδομένο, ο Ηράκλειτος κι οι Μοίρες
Όλοι λέμε συχνά πάνω στην κουβέντα ότι δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο, ωστόσο, ξεχνιόμαστε κι όλοι θεωρούμε πάρα πολλά πράγματα δεδομένα. Θεωρούμε ανθρώπους δεδομένους, σχέσεις δεδομένες, συμπεριφορές δεδομένες, τη ζωή μας, όπως την ξέρουμε, δεδομένη. Και μετά, έρχεται η απώλεια, η αλλαγή οποιασδήποτε μορφής, και ξαφνιαζόμαστε, σοκαριζόμαστε, θυμώνουμε, απορούμε με αυτήν κι αυτόν που την προκαλεί. Τι έπαθε και πλέον αδιαφορεί, απομακρύνεται, μας απορρίπτει κάποιος που μέχρι τώρα μας αγαπούσε, στήριζε, ενδιαφερόταν για μας; Τρελάθηκε; Τι του άλλαξε γνώμη, σκέψη και συμπεριφορά; Μήπως οι δικές μας πράξεις -ή η έλλειψη πράξεων- προηγήθηκαν τις δικής του αλλαγής; Αναλόγως της απάντησης και του πόσο σημαντικός είναι για εμάς, είτε τον διεκδικούμε πίσω και…
-
Ο Βρετανός γλύπτης James Doran Webb δημιουργεί εντυπωσιακά σε μέγεθος γλυπτά από θαλασσόξυλα!
Ο Βρετανός γλύπτης, James Doran Webb, από μικρό παιδί ασχολήθηκε με την τέχνη της ξυλογλυπτικής. Οι γονείς του ταξίδευαν σ’ όλο τον κόσμο, αναζητώντας αντίκες κι έργα τέχνης κι εκείνος πέρασε όλη του την παιδική ηλικία στα εργαστήριά τους, βοηθώντας τους να τα αναστηλώσουν, να τα αναπαλαιώσουν ή να τα επισκευάσουν, ενώ ο ίδιος παράλληλα, δημιουργούσε διάφορες μινιατούρες από ξύλο. Ως φυσικό επακόλουθο, μεγαλώνοντας πήγε στο κολλέγιο να σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης, ενώ ταυτόχρονα είχε ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση με αντίκες, τις οποίες πουλούσε τα Σαββατοκύριακα στην αγορά του Πορτομπέλο. Η ενασχόλησή του με τον τομέα της τέχνης ήταν μονόδρομος. Λάτρης της φυσικής ομορφιάς και των δραστηριοτήτων στη φύση, όπως, ορεινή…
-
Παιδί μου, μάζεψε τα παιχνίδια σου!
Στα σχολεία που ακολουθούν το μοντεσσοριανό σύστημα εκπαίδευσης, τα παιδιά είναι υπεύθυνα για τη φροντίδα της τάξης, ξέρετε, μαζέματα, τακτοποίηση και τα σχετικά. Το κάθε παιδί αφήνει τα πράγματα που χρησιμοποίησε όπως και όπου ακριβώς τα βρήκε. Με αυτή τη μέθοδο επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα φυσικής και ψυχικής ανάπτυξης των παιδιών, που έχουν ανεξαρτησία κι ελευθερία, αλλά με όρια και σεβασμό προς τον περίγυρό τους. Ωραία θα ήταν κι οι γονείς στο σπίτι να ακολουθούσαμε το ίδιο σύστημα και τα παιδιά να ήταν υπεύθυνα για το συμμάζεμα των προσωπικών αντικειμένων τους, τουτέστιν των παιχνιδιών τους. Βέβαια, αν τους μαθαίναμε να κάνουνε και γενικότερα δουλειές, ακόμη καλύτερα. Κι όταν λέμε…
-
Ο κόμης Δράκουλας ερωτεύεται τη Λίνα Σακκά στο θέατρο “Ελληνικός Κόσμος”
Όλοι γνωρίζουμε την υπόθεση του Δράκουλα και παρ’ όλο που έχει παιχτεί αρκετές φορές όλα αυτά τα χρόνια, συνεχίζει να ασκεί γοητεία και να προσελκύει το ενδιαφέρον των καλλιτεχνών και τη συρροή θεατών στις θεατρικές και κινηματογραφικές αίθουσες. Φέτος, ασχολήθηκε μαζί του η σκηνοθέτης Φρόσω Λύτρα με τη θεατρική της ομάδα “Naan“ και τον ανέβασε στο θέατρο του Ελληνικού Κόσμου. Πήγαμε προχθές με τις κουμπάρες, το παρακολουθήσαμε και μείναμε εντυπωσιασμένες. Το μυθιστόρημα του Ιρλανδού συγγραφέα Bram Stoker είναι γραμμένο σε επιστολική μορφή, με αμφίβολα τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας κι έτσι ακριβώς ήταν κι η θεατρική παράσταση που είδαμε. Η δράση δηλαδή εξελισσόταν μέσω μιας σειράς γραμμάτων και καταχωρήσεων…
-
Βρες το πάθος σου και πλησίασε την ευτυχία
Το τελευταίο διάστημα, παρατήρησα ότι τα θέματα που μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον μου για συζήτηση, ήταν το εξής ένα: τα γραπτά μου! Είτε ανέβαζα κάτι στη νουαζέτα μου, είτε κάπου αλλού, με «έπιανα» να συζητάω, έως κι αποκλειστικά, γι’ αυτό. Και καλά αν συζητούσα με άτομα που βαδίζαμε στα ίδια δημιουργικά μονοπάτια, όπως είναι οι συμμαθητές μου από το Καλλιτεχνικό Δρώμενο κι ο δάσκαλός μου. Καλά αν έπρηζα τον νουαζετοσύζυγο, που έχει αποδεχθεί ότι από τη μέρα που με γνώρισε, βρήκε τον μπελά του. Οι υπόλοιποι όμως; Που δεν έχουν τον ίδιο καημό με εμένα; Τι γίνεται με αυτούς; Πώς οι φρέσκιες μαμάδες, συζητάνε το πρώτο διάστημα (και το δεύτερο), μόνο…
-
Ο Jedediah Corwyn Voltz κατασκευάζει μικροσκοπικά νεραϊδόσπιτα μέσα σε γλάστρες!
Ο Jedediah Corwyn Voltz εργάζεται ως σκηνογράφος στο Λος Αντζελες και ζει σ’ ένα σπίτι που ξεχειλίζει από φυτά. Το πράσινο κι οι κατασκευές πάντα διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο στη ζωή και την καθημερινότητα του. Ως παιδί, συνήθιζε να κατασκευάζει οχυρά για τα στρατιωτάκια του μέσα στα φυτά του κήπου και να παίζει με αυτά. Το χειμώνα που λόγω κρύου έμενε αναγκαστικά μέσα στο σπίτι, χρησιμοποιούσε τη μεγάλη συλλογή από εσωτερικά φυτά της μαμάς του. Μέσα σε αυτά τοποθετούσε τις κατασκευές του, οι οποίες αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του παιχνιδιού του. Κι ως μεγάλος όμως, συνέχισε τη δραστηριότητα αυτή. Είναι απίθανο να βρεθεί φυτό στο σπίτι ή την αυλή του χωρίς κάποια…
-
Μαμά γιατί δε με καλέσανε στο πάρτι;
Παιδικά πάρτι γενεθλίων… Κάτι τόσο ευχάριστο, είναι δυνατόν να μπορεί να προκαλέσει στενοχώρια; Κι όμως, ναι! Σε ποιους; Στους ακάλεστους, φυσικά. Σίγουρα, δε θα μας ήταν ευχάριστο να ενημερωθούμε από κάποια μαμαδοφίλη του σχολείου ότι το παιδί της είναι καλεσμένο σε πάρτι γενεθλίων ενός συμμαθητή, ενώ το δικό μας όχι. Ένα «γιατί όχι το δικό μου το παιδί» είναι το πρώτο που σκεφτόμαστε, πόσο μάλλον αν εμείς τους είχαμε καλέσει στο πάρτι μας. Ένας προβληματισμός κι ένα άγχος κάνουν την εμφάνισή τους: Είναι το παιδί μας αρκετά κοινωνικό; Το κάνουν παρέα τα άλλα παιδάκια; Ίσως να ξεπηδάνε κι άλλες σκέψεις: Μήπως φταίμε εμείς, μήπως δεν ήμασταν αρκετά ευχάριστες και κοινωνικές…
-
Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φα’ το!
«Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φα’ το», την έχεις ακουστά την έκφραση; Τη χρησιμοποιούμε όταν εισπράττουμε τόση χαρά κι ικανοποίηση από κάτι όμορφο που μας είπανε, που είμαστε πλήρης, μας αρκεί, δε χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Ένας καλός λόγος μπορεί να φτιάξει το κέφι και τη μέρα κάποιου, να του δώσει δύναμη και να τονώσει το ηθικό να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες, ακόμη και να κάνει το κάτι τις παρά πάνω. Παίρνω και παράδειγμα από τον εαυτό μου. Όταν ο άλλος μου μιλάει όμορφα, μου δίνει σημασία κι αναγνωρίζει την αξία μου, μπορώ να κάνω τα πάντα γι’ αυτόν. Όσο κουρασμένη και να είμαι, ό,τι και να έχω,…
-
Η αγάπη έχει όρια και κανόνες
Μερικές φορές οι γονείς δυσκολευόμαστε να θέσουμε κανόνες στα παιδιά μας γιατί θεωρούμε ότι καταπιέζουμε την ελευθερία έκφρασης και το πνεύμα τους. Έχουμε ενοχές θεωρώντας ότι βρισκόμαστε σε θέση ισχύος, επειδή εμείς είμαστε μεγάλοι κι εκείνα δεν έχουν κάποια άλλη επιλογή από το να υπακούσουν σε αυτό που τους λέμε. Ωστόσο, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Οι κανόνες είναι αναγκαίοι και για εκείνα και για εμάς. Όλοι μας πρέπει να υπακούμε σε κανόνες για να μπορούμε να συνυπάρχουμε αρμονικά μεταξύ μας, αλλά και με τους άλλους. Μιλάμε για κανόνες που να βασίζονται στη λογική και όχι στην επίδειξη δύναμης και ελέγχου. Τα «όχι» και «μη» δεν είναι κακές λέξεις. Εξαρτάται ο τρόπος…
-
Eurovision – after!
Με την Εurovision έχω να ασχοληθώ από εποχή shake it Saaaakiiiiiis και my number one Έλενας Παπαρίζου! Μετά, λίγο που μεγάλωσα, λίγο τα αδιάφορα τραγούδια που στέλναμε, σταμάτησε να με ενδιαφέρει. Φέτος όμως, μου κίνησε πάλι το ενδιαφέρον, αφενός, γιατί το τραγούδι που θα στέλναμε μ’άρεσε, αφετέρου γιατί η Κύπρος κατέβαινε με δυνατό όνομα και κομμάτι, που θα αναλύσω παρακάτω! Στην ελληνική συμμετοχή, μου άρεσε και η φωνή της Τερζή, και ο στίχος και η μουσική και ο συμβολισμός και και και ο Δημήτρης Βλάχος στο video clip! Στα πολύ συν!! Πόσο χάρηκα που τον ξαναείδα! Μα, πού χάθηκε αυτό το παλικάρι, το σαν τα κρύα τα νερά; Δημήτρη Βλάχο,…
