-
Οι Kαρυάτιδες κι ο Λόρδος Έλγιν – Βόλντεμορτ!
-Κάρυ, είχες κανένα νέο από το ξενιτεμενάκι μας; – Τα ίδια… Προσπαθεί να γυρίσει πίσω, αλλά δύσκολο… -Έκανε μεγάλη ζημιά ο you know who. – Τι δουλειά έχει στη συζήτησή μας τώρα ο Βόλντεμορτ; – Τον Τομ Μπρους, λέω παιδί μου – Τομ Ριντλ δεν είναι καλέ το όνομα του Βόλντεμορτ; – Ξεκόλλα από τον Χάρυ Πότερ, χριστιανή μου, εεε, δωδεκαθεϊστριά μου, τον κλέφτη λέω τον απαγωγέα, τον Τομ Μπρους που ήρθε σπίτι μας και το σήκωσε σχεδόν όλο, πήρε και την αδερφή μας μαζί! – Ο Λόρδος του Έλγιν δεν ήταν αυτός, καλέ; – Ναι, έτσι τον λένε τον ακατανόμαστο, Τομ! Λόρδος είναι ο τίτλος ευγενείας του, τρομάρα του!…
-
Μεταίχμιο Book Lovers – Νέες Κυκλοφορίες(Ηλικίες 4-11)
Ως γνωστόν, ο Μικρός Δράκος Καρύδας είναι στην κορυφή των προτιμήσεων μας τα τελευταία χρόνια και δεν τον ξεκουνάει κανείς από κει! Βέβαια, νιώθει στο σβέρκο του την ανάσα του Ντετέκτιβ Κλουζ που βρίσκεται ακριβώς από πίσω του, να τα λέμε κι αυτά! Ο Καρύδας και ο Κλουζ, εγκαινίασαν μια ολοκαίνουρια εποχή στο φουντουκόσπιτο, με τον γιο μου να τους διαβάζει πλέον μόνος του το βράδυ στο κρεβάτι! Θα πάθαινα ένα στερητικό λαλά, αλλά ευτυχώς έχω και την 5χρονη μικρή μου, που ακόμα με χρειάζεται να της διαβάζω! Μόλις αποκτήσαμε και το ολοκαίνουριο «Ποιος φοβάται τα βαμπίρ» και με αυτό συμπληρώσαμε όλη τη σειρά βιβλίων του μικρού δράκου Καρύδα, συν εκείνα των δραστηριοτήτων, όπου ζωγραφίζουμε, λύνουμε…
-
Φρίντα Κάλο, η ασυμβίβαστη, παθιασμένη και ταλαιπωρημένη καλλιτέχνης
Η καλλιτεχνάρα, ασυμβίβαστη, παθιασμένη και ταλαιπωρημένη Φρίντα Κάλο φρομ Μέχικο Σίτυ
-
Γενέθλια στη Ρώμη! Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;
Ελληνίδα Κροίσος με 3 γράμματα πάει με τις κολλητές της στη Ρώμη για τα γενέθλιά της! Σκοπός μας με το ταξίδι αυτό ήταν να γιορτάσουμε με δόξα και τιμή τα σαρακοστά τρίτα γενέθλιά μου, να μας μείνουν αξέχαστα, και ταυτόχρονα να ξεκουραστούμε και να χαλαρώσουμε αλά ιταλικά! Πράγματι, θα μας μείνουν αξέχαστα αυτά τα γενέθλια, ήταν πολύ ξεχωριστά, έως περιπετειώδη, θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κάποιος, αλλά όχι για τους σωστούς λόγους! Ό,τι μπορούσε να πάει στραβά, πήγε! Πραγματικά, η Booking λες και έβαλε τα δυνατά της να μας χαλάσει το κέφι, τα σχέδια, την ξεκούραση, τα χρήματα και το κυριότερο όλων, τον χρόνο μας, τον πολύτιμο. “Τρέχουμε” τόσο πολύ καθημερινά, που…
-
Η κόκκινη βαλίτσα
«Σήκω και φύγε, όπως είσαι». Οι λέξεις σκληρές και αμετάκλητες είχαν αντηχήσει ψυχρά στο μέχρι πρότινος ηλιόλουστο δωμάτιο βυθίζοντας το στην παγωνιά. «Σήκω και φύγε, όπως είσαι», έπαιζε επαναλαμβανόμενα και ρυθμικά ταμπούρλο στο κεφάλι της κάνοντας τα μηνίγγια της να σφίγγονται, το σφυγμό της να χτυπάει δυνατά. Ένιωσε εγκλωβισμένη, το μεγάλο της σπίτι τώρα της φαίνονταν στριμωγμένο κελί. Σήκωσε το κεφάλι και το μάτι της έπεσε στη μικρή υδρόγειο σφαίρα που στόλιζε το τελευταίο ράφι της βιβλιοθήκης. Ναι, αυτό είναι. Η υδρόγειος. Την πήρε στα χέρια της, τα γεμάτα κοψίματα και γρατζουνιές, και κλείνοντας τα μάτια της τη στριφογύρισε ελαφρά. Μετρώντας από μέσα της μέχρι το δέκα, ακούμπησε ένα δάχτυλό πάνω της,…
-
Η θεία Μπέμπα
Μερικά βιβλία σε κερδίζουν από το εξώφυλλο! Καλή ώρα, σαν τη Θεία Μπέμπα που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός! Το διάβασα μονορούφι! Η γραφή της Ισμήνης Μπάρακλη που ρέει σαν νερό, το λεξιλόγιο, η υπόθεση, το βίνταντζ στιλ, που είναι το αγαπημένο μου, όλα μαζί, μου το έκαναν εύκολο να διαβάσω 288 χορταστικές -και κυρίως απολαυστικές- σελίδες, την ίδια μέρα! Συναισθηματικό, συγκινητικό, γλυκό, σαν σοκολατάκι νουαζέτα -see what I did here?- με χιουμοριστικές πινελιές, είχα ένα χαμόγελο καθ’ όλη τη διάρκεια που το διάβαζα! Να σας συστήσω τους πρωταγωνιστές του βιβλίου; Η θεία Μπέμπα! Πρώτη και καλύτερη και η κεντρική ηρωίδα, όπως φαίνεται κι από τη μαρκίζα, τον τίτλο δηλαδή! Η Μπέμπα ήταν οικονόμος του αρχοντικού των Ροδοπουλέων στην Προκυμαία…
-
Το όνειρο του Πικάσο
Ο Πικάσο εκτός από διάσημος ζωγράφος ήταν και σκιτσογράφος, χαράκτης, γλύπτης, συγγραφέας και naughty boy, σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε! Καλλιτεχνούσε συνεχώς και αδιαλείπτως μέχρι την ηλικία των 91 ετών όπου και πέθανε! Περισσότερα από 60.000 έργα του μείνανε πίσω να θαυμάζουμε και οκ, το γούστο είναι υποκειμενικό, μπορεί κάποιος να μην είναι φαν του κινήματος του κυβισμού, αλλά αντικειμενικά είναι μεταξύ των σημαντικότερων ζωγράφων του 20ου αιώνα! Δεν το λέω εγώ έτσι; Οι Κριτικοί Τέχνης το λένε! Προσωπικά μ’ αρέσει πολύ αλλά με ξενερώνει το γεγονός ότι σύναπτε σχέσεις με πολύ μικρότερές του κοπέλες. Σχεδόν όλα του τα έργα τα έκανε όντας ερωτευμένος και με σεξουαλική ένταση, η…
-
Ο nature lover ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Claude Monet
«Mον αμούρ, μεγαλούργησες πάλι!» είπε η κοπέλα χαζεύοντας τον πίνακα που έβαζε τις τελευταίες πινελιές ο αγαπημένος της, χαϊδεύοντας ταυτόχρονα την κοιλιά της. «Μερσί, Καμίλ μου, μερσί! Θα ρωτήσω και τον Ρενουάρ, πώς του φαίνεται!» «Τον διπλανό σου στο θρανίο στην Ακαδημία του Σαρλ Γκλερ;» «Ναι, είναι από τους λίγους που παραδέχομαι! Έχουμε το ίδιο στιλ ζωγραφικής! Και στο μέλλον θα γίνουμε εκπρόσωποι του ρεύματος του Ιμπρεσιονισμού». «Του ποιου;» «Ε, άστο τώρα αυτό, δεν είναι του παρόντος! Έλα να σου πω τα νέα! Καμίλ, δέχτηκαν το έργο μου στο Σαλόν ντε Παρί, που όπως ξέρεις είναι η επίσημη έκθεση ζωγραφικής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Παρισιού!» «Τρε μανιφίκ, μον αμούρ!…
Μπορεί να σας αρέσει
Κυριακάτικο απόγευμα στο νησί
Μπερτ Μοριζό
Ο Ματίς, η Καμίλ και η Αμελί. Και η Μαργαρίτα!
-
Ο έρωτας δεν κρύβεται! Ούτε σε πίνακα του Βερμεέρ!
«Ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται»! Το πρωτοείπε ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος πολλααά, πάρα πολλά χρόνια πριν, προ Χριστού, κι έκτοτε επιβεβαιώνεται συνεχώς! Τώρα σκέφτομαι ότι αυτό το απόφθεγμα ταιριάζει και με ένα άλλο που λέει για μια τύπισσα που θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει αλλά ας μην καφρίζουμε, γιατί θέλω να μιλήσω για Τέχνη και η κουλτούρα δε συνάδει με το καφριλίκι! Ο έρωτας λοιπόν, ακόμα και αν μείνει κρυφός για δυόμισι αιώνες, κάτω ας πούμε από μια παχιά στρώση χρώματος σε έναν πίνακα, στο τέλος με τον ένα ή τον άλλον τρόπο θα βγει στην επιφάνεια! Ποιος πίνακας, ποιος έρωτας, ποια παχιά…
-
Στο Ζάππειο μια μέρα περιπατούσα…
Και μέρα και νύχτα το έχω περιπατήσει το Ζάππειο! Μικρή, με πήγαιναν και τάιζα τις πάπιες στον Εθνικό κήπο και εννογιότανε, ότι κάθε Αποκριά, σαν γνήσιο 80΄ς τέκνο, ντυμένη Σπανιόλα ή Αμαζόνα και τρώγοντας μαλλί της γριάς, με βόλταραν πάνω κάτω, δεξιά και αριστερά από το Ζάππειο Μέγαρο! Μεγαλύτερη, έχω κλαμπάρει έως το ξημέρωμα στο «Lallabai» κι έχω πιει καφέ αλλά και φάει επαγγελματικά, στο εστιατόριο της Αίγλης -καλά η Αίγλη του Ζαππείου, είναι μια ιστορία από μόνη της! Προχθές, καλή ώρα, πήγα στην 49 Έκθεση Βιβλίου, όπου απόλαυσα και μια βόλτα πέριξ, εφόσον έφτασα ένα δίωρο πριν ανοίξει! Περιπατώντας το λοιπόν, μου ρθε η εξής φλασιά: αφενός, αποτελεί ένα…
