• Be my guest!

    Μια ιστορία αγάπης

    Γράφει η Στέλλα Καφεσάκη… Αυτή είναι μια ιστορία αγάπης… Όλα ξεκίνησαν μια καθημερινή σχολική  μέρα. Δε θυμάμαι αν είχε κρύο η όχι , δε θυμάμαι αν είχε ήλιο η όχι, δεν θυμάμαι ούτε τι μήνας ήταν…  Ήταν σίγουρα πρωί μιας και ήμασταν στο σχολείο (Τρίτη λυκείου) και ήταν σίγουρα το 2001. Τον ήξερα ήδη ένα χρόνο πριν, ήμασταν σε κοινή παρέα. Εκείνος να κυνηγάει την πρώην του και εγώ να μαζεύω τα κομμάτια μου από την πρώτη μου και τελευταία, μεγάλη ερωτική απογοήτευση. Την πρώτη φορά που τον κοίταξα και χτύπησε ένα καμπανάκι μέσα μου ήταν όταν μπήκε στο προαύλιο του σχολείου εκείνο το πρωινό. Είχε κουρέψει τα μακριά μαλλιά…

  • anipsia
    Be my guest!

    Ανίψια! Τα παιδιά των θείων …

    Γράφει η Μάριαμ Πολυγένη… Είναι πολλοί εκείνοι που επισημαίνουν συνεχώς στους θείους που δεν έχουν δικά τους παιδιά πως  ποτέ δε θα καταλάβουν πως είναι το να είσαι γονιός. «Αν δε γίνεις μάνα, δεν ξέρεις!» μου  λένε διαρκώς. Είναι οι ίδιοι που δεν ξέρουν πως κατά μία έννοια βιώνω τη μητρότητα.  Τη βιώνω χωρίς να έχω περάσει την ταλαιπωρία της εγκυμοσύνης, χωρίς να έχω νιώσει τον πόνο της γέννας, χωρίς να έχω σημάδια από εκείνη. Μ’ έχουν σημαδέψει όμως 11 γέννες.  Όσα είναι και τ’ ανίψια μου! Με 11 ανίψια θαρρώ πως έχω λόγο να θεωρώ τον εαυτό μου μητέρα. Μια μητέρα που βιώνει τις ίδιες ανησυχίες μ’ εκείνες των…

  • Be my guest!

    Καυτά ντουζ

    Γράφει η Sunflower Όταν ήμουν μικρό κορίτσι, στο μικρό μου χωριό, φαντασιωνόμουν συχνά πως μια εξωτερική δύναμη επιβολής με διεστραμμένες τάσεις καταλάμβανε το χωριό και μεταξύ άλλων, επέβαλε στα παιδιά του δημοτικού σχολειού να παραμένουμε όλο το 24ωρο για πολλές μέρες στο δημοτικό σχολείο. Η δύναμη αυτή ήταν μάλλον στρατιωτική και επρόκειτο είτε για τους Γερμανούς είτε για εξωγήινους κ όλο αυτό ήταν μέρος ενός κοινωνικού πειράματος. Λίγες δεκαετίες αργότερα, κάποιοι ίσως σπεύσετε να κουνήσετε το κεφάλι σκεπτόμενοι πως όλα θα τα περιμένατε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας κι ότι οι κεραίες η οι προσλαμβάνουσες της μικρής χωριατοπούλας δεν έπεφταν πολύ έξω. Ωστόσο, για εμένα τότε, ευτυχώς που υπήρχαν οι…

  • Be my guest!

    Ένα γράμμα στην κόρη μου

    Γράφει η Σοφία Λεβαντή Ναι, το ομολογώ. Ήθελα να γίνω μαμά από τότε που με θυμάμαι. Από μικρό κορίτσι, όπου συναντούσα μωρό, λαχταρούσα να το πάρω αγκαλιά και να παίξω μαζί του, πολλές μανούλες θα πρέπει να είχαν τρομάξει στην εικόνα μιας ξένης να κάνει τόσες χαρές στα παιδιά τους. Και ναι λοιπόν. Τώρα που σας γράφω, είμαι μαμά. Έχω το δικό μου παιδάκι να παίρνω αγκαλιά και να παίζω.  Έχω την κόρη μου. Πώς να εκφράσω με λέξεις όσα θέλω να της πω;  Πώς να την κάνω να καταλάβει τα τόσα συναισθήματα που μου πλημμυρίζουν όλο μου το κορμί και με κάνουν να βουρκώνω καθημερινά; Κόρη μου. Ζωή μου,…