Ήμουν μικρή όταν διάβασα το βιβλίο «Ποτέ χωρίς την κόρη μου». Είχα συγκλονιστεί με την υπόθεση, πρόκειται για βιογραφικό βιβλίο και όχι προϊόν μυθοπλασίας. Δε θα ξεχάσω που είχα σκεφτεί την καλή μου τύχη μου να γεννηθώ σε ένα κράτος πολιτισμένο, την τύχη να γεννηθώ στην Ελλάδα. Η υπόθεση του βιβλίου αφορούσε σε μια Αμερικανίδα παντρεμένη με έναν Ιρανό και την κόρη τους που πήγαν για δύο βδομάδες διακοπές στην Τεχεράνη να γνωρίσουν οι συγγενείς του συζύγου την κόρη τους. Όταν όμως πήγαν στην πατρίδα του, είδε το άλλο του πρόσωπο, αυτό των φανατισμένων Ισλαμιστών. Αποδείχθηκε ότι της είπε ψέματα και ότι σκόπευε να μείνουν μόνιμα εκεί και επειδή αυτός…

Σήμερα 30 Ιουλίου γιορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Φιλίας! Με αφορμή την ημέρα, ανεβάζω το κάτωθι ποίημα του Μπόρχες! Εξαιρετικά αφιερωμένο! Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου, ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙ όμως μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου. Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου. Όμως όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου. Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου. Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου να κρατηθείς και να μη πέσεις. Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου δεν είναι δικές μου. Όμως ειλικρινά…

Νιώθω βαθιά θλίψη για τον άδικο χαμό της 26χρονης Γαρυφαλλιάς στη Φολέγανδρο, που η «κακιά ώρα», όπως είπε το αγόρι της, «εν βρασμώ ψυχής» δηλαδή, που όπως όλοι μάθαμε από συνδικαλιστή αστυνομικό σημαίνει «το πολύ 4 χρόνια φυλακή» τον έκανε να την σπρώξει στον γκρεμό, αφού πρώτα την χτύπησε. Το τελευταίο διάστημα μαθαίνουμε τη μία τραγική είδηση μετά την άλλη. Όσοι είμαστε γονείς, δεν ξέρουμε από που να πρωτοφυλάξουμε τα παιδιά μας, από τους ξένους ανθρώπους ή από τους «δικούς τους ανθρώπους». Μπαίνω νοερά στη θέση των γονιών της άτυχης κοπέλας και με πιάνει η καρδιά μου, παθαίνω δύσπνοια και ταχυκαρδία. Οι άνθρωποι αποχαιρέτησαν με χαρά το παιδί τους, σε…