Κοντεύει το Πάσχα αλλά θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μη γραφούν στα πρακτικά οι φετινές Απόκριες! Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά και ποτέ μη λες ποτέ! Αν μου λέγανε μέχρι πριν μια βδομάδα ότι θα ντυθώ κολοκύθα σε καρναβαλική παρέλαση, θα γελούσα δυνατά ΧΑ-ΧΑ-ΧΑ! Ορίστε! Να που ντύθηκα και ήμουν και πρώτη σειρά, για να βλέπω το ποντικάκι μου, που ήταν με την Σταχτοπούτα! Χόρεψα πάρα πολύ, γιατί έβαλε ο ντιτζέις κάτι τζένιφα λόπα και κάζα ντε παπέλ που πολύ μου αρέσουν και του δωσα και κατάλαβε, λες και ήμουν σε κλαμπάκι! Φορούσα δε, ένα μαύρο δερμάτινο παντελόνι, γιατί αν δε βάλει η κολοκύθα μαύρο δερμάτινο παντελόνι, τότε ποιος;…

Βγήκα για ποτό, αλλά πρώτα έζησα μια περιπέτεια που περιλάμβανε όπισθεν και οπισθογωνίες! Μπήκα που λέτε στο αμάξι, να οδηγήσω μία από τις τέσσερις διαδρομές που ξέρω! Έστριψα εκεί που στρίβω πάντα, για να αφήσω το αυτοκίνητο και να πάρω ησάπ- μετρό και να φτάσω στον προορισμό μου. Όπως κάνω πάντα! Βλέπω μια ουρά από αυτοκίνητα και καταλαβαίνω αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά. Βλέπω επίσης, το χέρι του οδηγού από το μπροστινό αυτοκίνητο να μου κάνει σινιάλο να κάνω πίσω. Οουυυ, ΝΟΟοοΥ, ΝΟΟΟΟΟΥ, Χιούστον γουίβ γκοτ πρόμπλεμ. Εγκέν! Δεν κουνιέμαι εννοείται, σφυρίζω αδιάφορα, οπότε εκείνος κατεβαίνει από το αμάξι του και έρχεται στο δικό μου! “Κοπελιά, μπροστά έχει μείνει…

[🎼🎼Τσιτσάνης άλα Νουαζέτα]Το βαγόνι απ’ την Περισσία*Το βαγόνι απ’ την ΠερισσίαΤο βαγόνι απ’ την ΠερισσίαΤίγκαρε στην Άνω Πατησία Τόνοι έντεκα γεμάτοΚι αν πρέπει να μαντέψωΘα κλάψουν όλα τ’ αλάνιαΠου θα μείνουνε απ’έξω(*Περισσό) 👫👫👫👫👫👫👫👫«Πηγαίντε πιο μέσα, κύριέ μου, τόσο χώρο έχει»«Πού τον βλέπεις κυρά μου;»«Κυρά μου να πεις τη μάνα σου, να, εκεί στο βάθος, είναι άδειο»«Άδειο; Με παραισθησιογόνα συνοδεύεις τον καφέ σου;»«Προχωράτε, να μπούμε κι εμείς, κοπελιά ένα βήμα πιο μέσα»«Πού να πάω, έχω κρεμαστεί στον στύλο, σε λίγο θα αρχίσω τα πόουλ ντάνσινγκ»«Άντε ρε σαχλή»«Σας παρακαλώ κύριε, δε μιλάνε έτσι σε μια κυρία»«Κυριά και λιβάνια»«Τι λες ρε γαϊδούρι»«Σκάσε ρε καμήλα»«Παιδιά εδώ είναι βαγόνι του ΗΣΑΠ, όχι ζωολογικός κήπος, ούτε…

Έχουμε έκτακτο –και με τις δύο έννοιες- επεισόδιο στο σίριαλ:«Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι» Να κάνω μια μίνι εισαγωγή, για τους νέους μας φίλους, που δεν ξέρουν πόσο επιδέξια είμαι στο τιμόνι, πόσο ατρόμητη σωφερίνα, ότι η Οδική στο κινητό μου βρίσκεται στις ταχείες κλήσεις, ότι ο αυτός που έχει το συνεργείο, νομίζει ΣΤΑΝΤΑΡ ότι τον γουστάρω. Κι όλα αυτά, ενώ οδηγώ πολύ προσεχτικά με 30 χλμ, καημό το χει ο γιος μου να βάλω 5η ταχύτητα –νέβερ γκόνα χάπεν. Απέναντι από το σπίτι, υπάρχει ένα βενζινάδικο και οι υπάλληλοι που δουλεύουν εκεί, έχουν δωρεάν ψυχαγωγία! Το καλύτερο τους είναι το παρκάρισμα –ξεπαρκάρισμά μου! Ιδίως το πρωί που βιάζομαι, να…