-
45 χρονών! Όου μάι Γκαντ!
Σκεφτόμουν ότι τα χω πει όλα τα προηγούμενα χρόνια εδώ, εδώ και εδώ και αλλού και να μην κάνω καινούριο κείμενο, αλλά τελικά έχω να πω κι άλλα! Αλίμονο! Εντάξει, 45 χρόνια είναι αυτά, σεβαστό νούμερο, αξίζουν μια ανάρτηση! Και κάπου εδώ αναφωνώ 45;; ‘Οου μάι Γκαντ, με φωνή Τζάνις από τα φιλαράκια! Ωστόσο, βλέπω την Τζένιφα τη Λόπε, τη Σοφία Βεργκάρα, τον Μπραντ Πιτ, δυο τρεις κοινοί θνητοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που μου ήρθαν έτσι πρόχειρα στο μυαλό, που δε μοιάζουν με γερόντια και είναι πολύ μεγαλύτεροί μου, να τα λέμε κι αυτά, και μου λέω «καλά είσαι, πήγαινε μίλα του», η ηλικία είναι απλώς ένα νούμερο! Άσε…
-
Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι
Έχουμε έκτακτο –και με τις δύο έννοιες- επεισόδιο στο σίριαλ:«Νουαζέτα ιζ ντράιβινγκ (χερσέλφ) κρέιζι» Να κάνω μια μίνι εισαγωγή, για τους νέους μας φίλους, που δεν ξέρουν πόσο επιδέξια είμαι στο τιμόνι, πόσο ατρόμητη σωφερίνα, ότι η Οδική στο κινητό μου βρίσκεται στις ταχείες κλήσεις, ότι ο αυτός που έχει το συνεργείο, νομίζει ΣΤΑΝΤΑΡ ότι τον γουστάρω. Κι όλα αυτά, ενώ οδηγώ πολύ προσεχτικά με 30 χλμ, καημό το χει ο γιος μου να βάλω 5η ταχύτητα –νέβερ γκόνα χάπεν. Απέναντι από το σπίτι, υπάρχει ένα βενζινάδικο και οι υπάλληλοι που δουλεύουν εκεί, έχουν δωρεάν ψυχαγωγία! Το καλύτερο τους είναι το παρκάρισμα –ξεπαρκάρισμά μου! Ιδίως το πρωί που βιάζομαι, να…
-
This is us: Τα πάντα για τους γονείς και τα παιδιά| Τα πάντα όμως!
Ξέρετε ποιο είναι το κορυφαίο σάιτ για γονείς και παιδιά; To «This is us Τα πάντα για τους γονείς και τα παιδιά», είπες; Ναιιι, το βρήκατε! Σχετικά νέο, ο τινέιτζερ των σάιτ για γονείς και παιδιά αλλά ήδη βασταγερό, είναι πρώτο στις προτιμήσεις των εκδοτικών, γονιών εκπαιδευτικών, αναγνωστών! Να σας δείξω στατιστικά του να τρίβετε τα μάτια σας, θα μου πείτε, τι σας νοιάζουν εσάς τα στατιστικά, κι εγώ αυτό λέω όταν μας λένε τις τηλεθεάσεις των εκπομπών/σειρών στην τηλεόραση που τρέλαναν τα μηχανάκια της AGB! Γουί ντοντ κερ, μοιάζουμε με στελέχη καναλιών; Εμάς μας νοιάζει το περιεχόμενο! Να σας πω για το περιεχόμενο λοιπόν! Τι θέτε; Θέτε παραμύθια; Κάπως…
-
Η Σχολή Μαγείας και Ξορκιών Χόγκουαρτς έχασε τον Διευθυντή της
Αυτό το ποστ αναφέρεται σε όσους θα ήθελαν να είναι μαθητές στο Χόγκουαρτς, τη Σχολή Μαγείας και Ξορκιών Χόγκουαρτς, βεβαίως βεβαίως!Σε όσους κάποια στιγμή φαντασιώθηκαν -Ντοντ τζατζ, ο καθένας με τις φαντασιώσεις του, εντάξει;- να έρχεται μια κουκουβάγια ή έστω δεκαοχτούρα να τους χτυπά το παραθύρι και να τους δίνει το προσκλητήριο που δεν έπεφτε από τα χέρια γιατί ήταν μαγικό και πετούσε στον αέρα!Σε όσους μας είδαμε να φοράμε καπέλο διαλογής και να μας στέλνει σε κοιτώνα στο House Slytherin ή House Gryffindor, (οι άλλοι δύο κοιτώνες ήταν κομπάρσοι)!Η υποφαινόμενη θα ήταν στο δεύτερο, ξέρετε, το ολίγον φλώρικο, το σωστό, το μπάι δε μπουκ, το ντοντ μπρέικ δε ρουλς…
-
25 χρόνια Γκουγκλ!
Σήμερα έχει γενέθλια η κολλητή μας, η φωτεινή παντογνώστρια Γκούγλ! Πέρασαν 25 ολόκληρα χρόνια από κείνη τη μέρα που είδε το φως του μάταιου αυτού κόσμου που όλο τη ρωτάει γιατί και γιατί και τι είναι αυτό, εκείνο και το άλλο ή πώς να πάω/φτιάξω/κάνω/ράνω το οτιδήποτε! Και δεν έχει μεγαλύτερη χαρά από το να μεταλαμπαδεύει τη γνώση της και να μας κάνει και εμάς να νιώθουμε σοφές κουκουβάγιες! Γονείς της είναι οι Λάρρυ Πέιτζ και Σεργκέι Μπριν που την γέννησαν νεότατοι, όταν έκαναν το διδακτορικό τους στο Στάνφορντ του Γιου Κέι! Γεια στα χεράκια τους, πώς ζούσαμε χωρίς εκείνη δεν ξέρω!Ή μάλλον ξέρω, εγκυκλοπαίδειες Grand Larousse, κίτρινος χρυσός οδηγός…
-
Το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα
Το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα είναι ποίημα του Μενέλαου Λουντέμη. Σου έχω μιλήσει για εκείνον εδώ αλλά και αλλού! Πόσο υπέροχο; Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό, ἦταν ἕνα γραμμόφωνο. Ἕνα ὁλομόναχο γραμμόφωνο. Μὰ μπορεῖ καὶ νὰ μὴν ἤτανε γραμμόφωνο καὶ νά ῾ταν μόνο ἕνα τραγούδι, ποὺ ζητοῦσε ἕνα γραμμόφωνο, γιὰ νὰ πεῖ τὸ καημό του. Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό, ἦταν ἕνας Ερωτας. Ἕνας ὁλομόναχος Ἔρωτας ποὺ γύριζε μὲ μία πλάκα στὴ μασχάλη, γιὰ νὰ βρεῖ ἕνα γραμμόφωνο γιὰ νὰ πει τὸ καημό του. …
-
Καλοκαίρι στο νησί| Άη Στράτης 2023
Φέτος, πήγα στο νησί. Είχα χρόνια, να πάω, από τότε που έχασα τη γιαγιά μου. Πρώτη φορά βρισκόμουν εκεί χωρίς εκείνη. Πρωτόγνωρο. Το είχα ξαναπεράσει και με τον παππού βέβαια αλλά ειδικά φέτος, ο ήχος της απουσίας τους ήταν εκκωφαντικός! Πρωτόγνωρο, να βρίσκομαι στον Άη Στράτη χωρίς εκείνη, πρωτόγνωρο να πρέπει να βρω να νοικιάσω σπίτι, πρωτόγνωρο να υπάρχει κόσμος που δε γνωρίζω -οι μικροί είχαν μεγαλώσει, κάποιοι “ξένοι” είχαν εγκατασταθεί στο νησί, άλλοι ήταν σύζυγοι που δεν είχα γνωρίσει, κουλουπού. Στο παρατσάκ θα ξεκινούσα τα «τίνος είσαι συ»! Εμένα με ρώτησαν πάντως, λόγω τιμής, οι λιμενικοί όταν κατέβηκα από το πλοίο και αργότερα κάνα δυο πολύ μεγάλες γιαγιάδες! “Είμαι…
-
Τι έπαθε πάλι το αυτοκίνητό μου, οέο;
Για να γελάσουμε λίγο, (καλά εγώ βέβαια έκλαψα μια σταλίτσα, μόνο μια σταλίτσα κι αυτό στην αρχή), να σας πω τι μου συνέβη νωρίτερα! Όσοι είστε καιρό στην παρέα μας ξέρετε τη μοναδική σχέση που έχω με την οδήγηση/αυτοκίνητο μου, τα χουμε πει εδώ και εδώ αλλά και αλλού! Μια σχέση πάθους και ίντριγκας, με μπόλικα τσαλίμια, που κρατάει τη φλόγα ζωντανή και δεν μας αφήνει να ρουτινιάσουμε! Τελειώνω τη δουλειά, μπαίνω μετρό, βγαίνω μετρό, μπαίνω ησάπ, βγαίνω ησάπ, και πάω να μπω στο αμάξι να πάω στο σπιτάκι μου! Το αυτοκίνητο όμως δεν έκανε το χαρούμενο & δυνατό ΤΟΥΡΟΥΡΟΥ, όπως με «χαιρετάει» κάθε φορά όταν βάζω και γυρίζω το…
-
Παγκόσμια ημέρα φιλιού!
Με την Παγκόσμια ημέρα φιλιού, έχω ξαναασχοληθεί στο Blog, όταν έγραψα τα δέκα γνωστά ερωτικά ποιήματα με επίκεντρο το φιλί, εδώ! Με το που μου το θύμισαν σήμερα τα ίντερνετς, το πρώτο που σκέφτηκα να ανεβάσω είναι η επική, επικότατη, σκηνή στο The Notebook, με τον Ράιαν Γκόσλινγκ και την Ρέιτσελ Μακ Άνταμς να φιλιούνται στη βροχή! Αξεπέραστη σκηνή! Γνώμη μου! Την έχω κάνει ανάρτηση όμως στις δέκα καλύτερες ταινίες ή κάπως έτσι. Μετά σκέφτηκα τον Κλιμτ και το φιλί του, αλλά έχω κάνει ανάρτηση γι αυτόν στο Blog, τον έχω και σε πίνακα και σε διάφορα αντικείμενα, άσε που έγινε λίγο «σούπα», μόνο σε καλαμάκι δεν τον βγάλανε, οπότε…
-
10+2 ατάκες από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων
Με αφορμή αυτήν τη φωτό που έβγαλα την κόρη μου και την έβαλα κεντρική εικόνα θα σας γράψω δέκα συν δύο ατάκες από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, που πολύ μου αρέσουν! Το βιβλίο δεν με είχε κερδίσει μικρή, ήταν κάπως «ζαλιστικό» και αυτή η κακιά βασίλισσα με το μεγάλο κεφάλι κάπως τρομακτική, αλλά στην πορεία κατάλαβα τους συμβολισμούς, που υπάρχουν από τις πρώτες γραμμές! Πρόκειται πέρι μαύρου παραμυθιού, μετά τα μαθήματα δημιουργικής γραφής που έκανα, μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι! Σε κάθε περίπτωση είναι λογοτεχνία, έχει πολλή φαντασία και μια κάποια ψυχεδέλεια, σόρρυ θα έσκαγα αν δεν το έλεγα! Από που να το πιάσεις, από την λαγουδότρυπα που…
