Οι μεγάλες αγάπες δεν έχουν όλες αίσιο τέλος. Μετά το happily ever after -και με αυτό δεν εννοούμε απαραίτητα το γάμο- χρειάζονται κι άλλα για να παραμείνουν τα μέλη της σχέσης happy και να μην αρχίσουν τα χάπια. Φροντίδα και συνεχές νοιάξιμο, να μη δημιουργηθεί κάποια ρωγμή, να μην ανοίξει κάποια χαραμάδα και τρυπώσουν μέσα η ανία, η ρουτίνα η πεζή καθημερινότητα. Διότι αν τρυπώσουν, κυριαρχούν και με ύπουλο τρόπο ροκανίζουν σαν σκόρος, τη σχέση. Η σχέση για να έχει διάρκεια απαιτεί συνεχή δουλειά κι εγρήγορση. Όταν εφησυχαζόμαστε, θεωρούμε δεδομένο ο ένας τον άλλο, σιγουράκι την αγάπη μας και σταματάμε πάσης φύσεως διεκδίκηση, ξεκινά η αρχή του τέλους. Δένουμε το…

Φεβρουάριος και πλησιάζει η γνωστή κόκκινη γιορτή με τις καρδούλες, του Άγιου Βαλεντίνου, του προστάτη των ερωτευμένων! Μαζί με τα σχετικά διαφημιστικά και τις διάφορες προετοιμασίες για μια σπέσιαλ ερωτική βραδιά, αρχίζουν να παίζουν -για ακόμη μία φορά- τα όργανα των απανταχού Αντί-Βαλεντίνων! Ξέρετε ποιων, ποια. Είναι εκείνα τα άτομα που θα αρχίσουν να ειρωνεύονται ασύστολα όπου βρεθούν κι όπου σταθούν τη γιορτή κι όσους τη γιορτάζουν. Θα γράψουν έξυπνες, σαρκαστικές ατάκες σε Facebook και Twitter, θα κοινοποιήσουν φωτογραφίες του φτερωτού μωρού με την πάνα χτυπημένο από το ίδιο του το βέλος, θα οργανώσουν πάρτι και events σε clubs και διάφορους χώρους που θα είναι καλεσμένοι όλοι όσοι αφενός δε…

Οι ελεύθεροι πιστεύουν ότι οι δεσμευμένοι περνάνε καλύτερα, έχουν σεξ όποτε κι όπου το θέλουν, αγκαλιές, φιλιά, κάποιον να μοιράζονται τα πάντα. Οι δεσμευμένοι με τη σειρά τους, πιστεύουν ότι οι ελεύθεροι φίλοι τους περνάνε καλύτερα, κάνουν ό,τι θέλουν με όποιον θέλουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό και σε αντίθεση με τη δική τους προγραμματισμένη ζωή, έχουν μία περισσότερο συναρπαστική κι απρόβλεπτη. Αφενός, ο άνθρωπος πάντα θέλει αυτό που δεν έχει, αφετέρου κι οι μεν κι οι δε έχουν δίκιο. Όσον αφορά όμως τους ελεύθερους, για να κάνουν τη συναρπαστική ζωή που φαντάζονται οι πρώτοι, πρέπει να έχουν κι ένα συνοδοιπόρο. Αν η τύχη τα φέρει έτσι που όλοι οι υπόλοιποι…

Πολλά έχουν ειπωθεί για τη γυναικεία φιλία καθώς πολλοί αμφισβητούν την ύπαρξή της. Ποιος είναι άραγε αυτός που πρωτοξεκίνησε τη φήμη ότι οι γυναίκες άλλη δουλειά δεν έχουν από το να ανταγωνίζονται μεταξύ τους και ότι μόνο αντρική φιλία υφίσταται; Στο σινεμά, όπου η τέχνη αντιγράφει τη ζωή -και το ανάποδο βεβαίως- έχει υμνηθεί σε πολλές ταινίες η γυναικεία φιλία. Απ’ την αποδεκτή ποιοτικά ταινία «Θέλμα και Λουίζ» μέχρι και το πολλοί το κράζουν, περισσότεροι το γουστάρουν «Sex and the City», το οποίο σου άρεσε, δε σου άρεσε, έκανε τρελά εισιτήρια κι ένας από τους λόγους της επιτυχίας του ήταν ότι οι γυναίκες ταυτίστηκαν με τη φιλία που μοιραζόντουσαν οι τέσσερις…

Όταν είμαστε ερωτευμένοι κι αγαπάμε αληθινά, πιστεύουμε ότι θα παραμείνουμε  έτσι «για πάντα». Ρομαντικό, ιδανικό κι έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε πριν προχωρήσουμε τη σχέση σε μια πιο μόνιμη και δεσμευτική μορφή. Αυτό που δεν είναι καθόλου ρομαντικό, αλλά απαραίτητο να γίνει, είναι μια συζήτηση γύρω από τα οικονομικά μας, καθώς και να παρθεί από κοινού μια απόφαση πώς θα διαχειριζόμαστε το εισόδημά μας, αν θα έχουμε  κοινό ταμείο ή όχι και πώς θα αποφύγουμε την κακή διαχείριση χρημάτων και τις  παρεξηγήσεις. Κάποιοι θεωρούν ότι υπονομεύεται το «μαζί» του ζευγαριού αν διατηρούνται ξεχωριστοί τραπεζικοί λογαριασμοί, υπάρχουν όμως κι οι ενστάσεις επ΄αυτού. Πολλοί μοιράζονται τις οικονομικές υποχρεώσεις, αναλαμβάνοντας ο καθένας το δικό…

“We were on a break”, θρυλική ατάκα από τη σειρά «τα φιλαράκια». Ειπώθηκε όταν ο Ρος έκανε σεξ με μια άλλη γυναίκα κατά τη διάρκεια διαλείμματος από τη σχέση του με τη Ρέιτσελ, κάτι που η τελευταία το θεώρησε κέρατο, ενώ εκείνος είχε αντίρρηση. Κέρατο με την ακριβή έννοια του όρου, δεν υφίσταται αν δεν υπάρχει σχέση σε ισχύ την ώρα που διαπράττεται. Ταυτόχρονα όμως η γκρίζα ζώνη του διαλείμματος θέτει υπό συζήτηση, αν είναι σωστό να πας με άλλον. Εδώ σε οριστικούς χωρισμούς και πάλι χρειάζεται χρόνος για να προχωρήσουμε μπροστά, να αντικαταστήσουμε το κορμί που μέχρι πρότινος αγκαλιάζαμε με κάποιο άλλο, κι ας επιτρέπεται. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για…