Έχουμε μπει πια για τα καλά στο γιορτινό κλίμα και έχουμε αρχίσει τις εξόδους με τα παιδάκια, τα ανιψάκια και τα βαπτιστηράκια μας. Χριστουγεννιάτικα πάρκα και παραμυθοχώρες έχουν την τιμητική τους και βρίσκονται στη νούμερο ένα προτίμηση των γονιών για οικογενειακή έξοδο. Μία επίσκεψη στο «χωριό» του Άγιου Βασίλη, που περιμένει να φωτογραφηθεί με τα δικά μας καλικατζαράκια, να παραλάβει το πολύτιμο γράμμα τους και να πει στους βοηθούς του να μοιράσουν λιχουδιές, επιβάλλεται. Κι εκείνος για να μας διευκολύνει, βρίσκεται παντού. Δε χρειάζεται να πληρώσεις καν εισιτήριο για να ταξιδέψεις στον Βόρειο Πόλο. Έχει ταξιδέψει και προσγειωθεί εκείνος, σε πλατείες, πολυκαταστήματα σε πόλεις και χωριά, όλα πλήρως οργανωμένα, γνωστά και παραμυθένια. Σ’…

«Να τα πούμε;» «Ναι», «ναι», «ναι»! Η απάντηση είναι πάντα «ναι»! Κι ας είμαστε με την τσίμπλα στο μάτι κι ας θέλουμε να κοιμηθούμε λίγο περισσότερο! Ok, ίσως πιο βολικό θα ήταν να λέγονταν τα κάλαντα το απόγευμα, αλλά μικρά παιδάκια να γυρνάνε από σπίτι σε σπίτι και να χτυπάνε τα κουδούνια μες τα σκοτάδια, είναι από άλλο έθιμο, από εκείνο που περιλαμβάνει πορτοκαλί κολοκύθες! Είναι ωραία τα έθιμα των Χριστουγέννων και γι’ αυτό έχουν τα πρωτεία στις προτιμήσεις μικρών και μεγάλων, αφήνοντας στις πίσω θέσεις τις άλλες γιορτές. Στα παιδιά φαντάζουν όλα μαγικά – παραμυθένια. Αρχικά, μπαίνει στο σαλόνι τους ένα τεράστιο δέντρο (ή το παραδοσιακό καράβι), στο οποίο…

Ακολουθεί κλισέ κείμενο. Κλισέ – ξεκλισέ όμως, αφού οι περισσότεροι τη θέλουμε την υπενθύμιση μας, μαζί κι εγώ, θα τα πω. Και δεν εννοώ τα κάλαντα. Όλοι γνωρίζουμε ότι Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα λαμπερά φωτάκια, τα στολισμένα έλατα με τα δώρα στη βάση τους, τα ψώνια κι ο Άγιος Βασίλης – ho-ho-ho! Είναι κάτι πολύ βαθύτερο κι αυτό το γνωρίζουν κι οι πέτρες. Χριστούγεννα είναι αγάπη, έγνοια και προσφορά για τον διπλανό και τον παραδιπλανό μας. Η πιο βαθιά έννοια των Χριστουγέννων είναι το «δίνω». Και πιο  συγκεκριμένα, το «δίνω» χωρίς να περιμένω κάποιο αντάλλαγμα. Πόσοι από εμάς, ενώ το ξέρουμε, όντως θα το κάνουμε πράξη; Πόσοι εκτός από το να το…

Έρχονται με βήμα γοργό τα Χριστούγεννα, η εποχή της χαράς και της προσφοράς! Δωράκια ανταλλάσσουν χέρια, χαμόγελα σχηματίζονται, οι Χριστουγεννιάτικες κατασκευές και ζαχαροπλαστικές έχουν την τιμητική τους! Γιατί καλά τα αγοραστά, αλλά σαν το χειροποίητο δεν έχει. Η χαρά του να δημιουργείς ιδιαίτερα δωράκια και γλυκίσματα, τα οποία προορίζονται για τους ανθρώπους που αγαπάς, δε συγκρίνεται με τίποτα. Ο αποδέκτης του δώρου νιώθει ξεχωριστός, βλέπει ότι τον σκέφτηκες κι αφιέρωσες χρόνο να φτιάξεις κάτι για εκείνον. Κι αυτό είναι αγάπη. Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη. Αγάπη πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη και τυλιγμένη με χρωματιστές κορδέλες! Με λίγα υλικά και πολλή φαντασία, μπορούμε  να δημιουργήσουμε μικρά έργα τέχνης. Ο βαθμός δυσκολίας εξαρτάται από…

Ανυπομονώ να έρθουν τα Χριστούγεννα. Αγαπώ τα Χριστούγεννα κι όχι μόνο αυτά καθ’ αυτά, αλλά και την προ – Χριστουγεννιάτικη περίοδο. Αυτή τη γλυκιά αναμονή, την παιδική προσμονή κι ας έχουμε ενηλικιωθεί προ πολλού, που ξεκινάει στις αρχές του Δεκεμβρίου και μας παρασέρνει στην παραμυθένια ατμόσφαιρα της. Η μαγεία βρίσκεται ολούθε. Και βρίσκεται στα μικρά πράγματα, όπως στη μυρωδιά των γλυκών που ξεχύνεται από την κουζίνα σε όλο το σπίτι μας ή που μπαίνει σκαστή από το παραθύρι μας απ’ το τσουρέκι και τα μπισκότα που ψήνει η γειτόνισσα. Τη γευόμαστε στα μελομακάρονα τα τραγανά ή τα ποτισμένα με μπόλικο μέλι και στους κουραμπιέδες με την περίσσια άχνη. Στις λιχουδιές…

Πιστεύουμε ότι μετά από κάποια ηλικία δεν μπορούμε και δε θέλουμε, να κάνουμε καινούριες φιλίες. Νομίζουμε ότι έχουμε κλείσει σε αυτόν τον τομέα με τους ανθρώπους που μας ενώνουν χρόνια κοινής πορείας και αγάπης και άλλος δε χωράει ή δεν έχουμε όρεξη να βάλουμε στη ζωή μας. Αναθεωρούμε όταν κάνουμε παιδί και εκείνο αρχίσει να επιλέγει τους φίλους του. Τότε διαπιστώνουμε ότι έχουμε και παραέχουμε χρόνο για τις άγνωστες -μέχρι εκείνη τη στιγμή- γυναίκες, που είναι οι μαμάδες των φίλων του παιδιού μας. Όσο πιο πολύ παρέα κάνει το μικράκι μας στα πρώτα του βήματα κοινωνικοποίησης, πέρα από το ασφαλές περιβάλλον της ευρύτερης οικογενειακής εστίας, με κάποιο παιδάκι που γνώρισε…

Η ευχή που έδινε ο σοφός παππούς μου σε όλα τα νέα ζευγάρια για να μακροημερεύσουν, ήταν «να είστε στο ίδιο χαράκωμα». Τι εννοούσε με αυτό; Εννοούσε ότι το ζευγάρι δε θα πρέπει να τρώγεται σαν τον σκύλο με τη γάτα, αλλά να είναι μονιασμένο και αγαπημένο. Να βρίσκεται πάντα στην ίδια πλευρά, να μπορεί να χαίρεται μαζί τις ομορφιές της ζωής και να αντιμετωπίζει επιτυχώς τις δυσκολίες της. Που αν έχει δυσκολίες η ζωή; Ουυυυ, ένα σωρό. Οι συνθήκες δεν είναι πάντα ευνοϊκές, τουναντίον, πάσης φύσεως προβλήματα, μικρά και μεγάλα κάνουν ανά διαστήματα την εμφάνιση τους. Αναλόγως το μέγεθος του προβλήματος, αυξάνει ο βαθμός δυσκολίας του να παραμείνει το…