Θέλω να σου πω για τα Σελιανίτικα, το χωριό της φουντουκονονάς μας, που περάσαμε μέρος των διακοπών μας! Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι τα παιδιά μου πέρασαν φανταστικά! Αυτός ήταν ο βασικός στόχος  μου κι αφού τον πέτυχα, όλα τ’ άλλα έχουν μικρή σημασία! Έπειτα θα πω ότι στη βαλίτσα μου είχε βρει μια τρυπίτσα και είχε τρουπώσει ο Μέρφυ και μου χάλασε λίγο τα σχέδια που είχα για πιο, πώς να το πω, ξεκούραστες; Πιο χωρίς απρόοπτα; πιο διακοπένιες διακοπές. Ωστόσο, παρόλες τις αντιξοότητες, την ανεξπέκτιντ περίοδο, τον έρπη ζωστήρα που έβγαλα στο… κεφάλι, το τρέξιμο στον δερματολόγο -να ναι καλά η κολλητή μου- και σε εφημερεύον φαρμακείο, όπου τα…

Στη μάνα σου το πες; Το «χρόνια πολλά», ντε! Σήμερα γιορτάζουν οι μαμάδες όλου του κόσμου! Κι ένα λουλουδάκι να πάρεις, μια καρτούλα να γράψεις! Κάτι μαμάδες από το χωριό, δεν τις ξέρεις, κατά το ήμισυ νησιώτισσες από τον Άη Στράτη και τη Λευκάδα, κατά το ήμισυ Μανιάτισσες από τη Μάνη, αν υπήρχε μια -κάντιτ; – κάμερα που θα αποκάλυπτε τα σχετικά με τη μαμαδοζωή τους, όταν δεν είναι στη δουλειά τους ή στις δραστηριότητες των παιδιών και τις εξωτερικές υποχρεώσεις, και είναι σπίτι, ο κόσμος θα έβλεπε τα εξής: Πλυντήριο ρούχων Μια μπουγάδα περιμένει υπομονετικά να μαζευτεί που καλά την άπλωσαν αλλά να, που φτάσαν τα μαύρα τα μεσάνυχτα…

Έκλεισε ένας κύκλος στη ζωή μου, αυτός των μαθημάτων της Δημιουργικής Γραφής! Μάλλον δηλαδή! Σπάνια κλείνω κύκλους στη ζωή μου, πάντα αφήνω ένα παράθυρο, μια χαραμάδα, έτσι να παίρνουμε τον αέρα μας, και κάτι μου λέει ότι και εδώ κάτι τέτοιο θα συμβεί! Που λέτε, την προηγούμενη βδομάδα τελείωσαν τα μαθήματα της Δημιουργικής Γραφής που έκανα στην Καλλιτεχνική Ομάδα Δρώμενο (ΟΑΣΗ – ΔΡΏΜΕΝΟ ΠΟ.Φ.Ε.Σ). Το “Δρώμενο” το οραματίστηκαν δύο νέοι άνθρωποι, ο Σπύρος και η Δανάη, το οργάνωσαν, το δούλεψαν και το έκαναν πραγματικότητα, δίνοντας όλο το “είναι” τους και κάτι παραπάνω! Γράφω και με έχει πιάσει το στομάχι μου από τη στενοχώρια μου. Τέλος εποχής. Στο τελευταίο μάθημα εκεί…

Όλο και κάτι θα χεις καταλάβει για την αδυναμία που είχα στη γιαγιά μου την Ευτέρπη, συχνά πυκνά τρυπώνει στα γραπτά μου με κάποια ατάκα της, έχει και ολοδικά της κείμενα εδώ κι εδώ και αλλού!  Όσο μεγαλώνω δε, όλο και περισσότερο «εμφανίζεται» στην καθημερινότητα μου, και τη “βλέπω” μπροστά μου! Τη “βλέπω” στον τρόπο που απλώνω τα ρούχα με το δικό της σύστημα, όλες οι μπλούζες μαζί, τα παντελόνια μαζί, τα βρακιά μαζί – δεν υπάρχει πλέον αναρχία στην μπουγάδα μου-, στις πίτες, κέικ, κουλουράκια, γλυκά -εννοείται ότι δίνω το μείγμα που μένει στη λεκάνη στα παιδιά-, πρόσφατα ξεκίνησα να λέω και το «Ιησούς Χρηστός νικάει και όλα τα κακά σκορπάει»!  κάνοντας τον σταυρό στο…

Σας είπα για τη Μεγάλη Παρασκευή, θα σας πω και για την Κυριακή του Πάσχα! Ήρθανε οι κουμπάροι μας, χθες και φάγαμε όλοι μαζί, παιδιά και βαφτιστήρια και τι ωραία που ήταν! Είχαμε κάνει “κατάσταση” κάτω στην πιλοτή που την αναβαθμίσαμε σε αυλή, κι έτσι ευάερα και ευήλια, βάλαμε σε μια παρένθεση το θέμα του κορωνοιού και ζήσαμε για λίγο την κανονικότητα! Κύριε Χαρδαλιά, αν με διαβάζετε, ήμασταν όσοι ακριβώς μας είπατε να είμαστε. Αφού προσπεράσαμε κάποια μικρά εμπόδια, τύπου το μπάρμπεκιου να είναι πιο μεγάλο από τη σούβλα και να ψάχνουμε Κυριακάτικα και Πασχαλιάτικα να βρούμε μαγαζί ανοιχτό να πουλάει σούβλες στο σωστό μέγεθος κουλουπού, ενώ τικ τακ το…