-
Νουαζέτα – TRX, σημειώσατε διπλό!
Εκεί που καθόμουν και δεν είχα τι να κάνω και ένιωθα ξεκούραστη και…οκ, φτάνει ο σαρκασμός, δεν το συνεχίζω, μου ήρθε μια φανταστική, καταπληκτική, τουλάστιχον πολύ καλή, ιδέα! Ποια ήταν αυτή; Να πάω να κάνω αυτό το TRX στο γυμναστήριο. Για όσους δεν ξέρουν τι ακριβώς είναι αυτό, θα ενημερώσω, να προλάβω κάποιον ανυποψίαστο και κυρίως αγύμναστο σαν και μένα μην πάει αεράτος και του έρθει νταμπλάς! Είναι πολύ δύσκολη γυμναστική και δεν ξέρω if it is just me or… αλλά αν είσαι ντιπ για ντιπ αγύμναστος ίσως να έπρεπε να ξεκινήσεις με κάτι άλλο πριν πας να ενσωματωθείς σε ένα γκρουπ που όσο να ναι, έχει κάνει τις πρόβες…
-
Ποιο πρώτο ραντεβού σου έχει μείνει αξέχαστο;
Κάποτε που βγαίναμε ραντεβού, στα τυφλά, στα κρυφά ή στα φανερά, μας είχαν τύχει κάποιες περιπτώσεις που ακόμα και τώρα όταν τις συζητάμε μας πιάνει τρελό γέλιο! Υπάρχουν κάποια πρώτα ραντεβού που θα τα θυμόμαστε για πάντα, είτε γιατί κάναμε κάτι “κουλό” εμείς, είτε ο άλλος κι έτσι πέρασαν στη σφαίρα της αιωνιότητας! Από μια μικρή γύρα σε φίλους και γνωστούς (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε), συγκέντρωσα τις ιστορίες που θα δεις παρακάτω: Επέλεξα εκείνες που μπορούν να αναφερθούν και δεν είναι απαραίτητη η γονική συναίνεση! Ξεκινάμε; Τα…Τσισάκια! #1. Είμαστε σε ένα μπαρ σε μυστηριώδη περιοχή της Αθήνας και πίνουμε μπίρες. Προτείνει να πάμε σπίτι του και σηκωνόμαστε να…
-
BlacKkKlansman
Είδαμε και το «BlacKkKlansman», την ταινία του Spike Lee, που σου είπα τις προάλλες ότι σηκώθηκε να φύγει εκνευρισμένος από τα Όσκαρ όταν άκουσε ότι έχασε η ταινία του από το Green Book. Η αλήθεια είναι ότι είναι μια πολύ καλή ταινία για τον φυλετικό ρατσισμό. Βασίζεται σε αληθινά πραγματικά γεγονότα της δεκαετίας του ’70, Κου Κλουξ Κλαν, Μαύροι Πάνθηρες, αγώνες για ίσα δικαιώματα μαύρων και λευκών. Πολιτική ταινία, δηλαδή. Αναφέρεται στο παρελθόν αλλά είναι τόσο πολύ επίκαιρη, ειδικά στην Αμερική του Τραμπ, το όνομα του οποίου o Spike Lee στη συνέντευξη τύπου που έδωσε στις Κάννες, αρνήθηκε να πει, αποκαλώντας τον «that motherfucker. Η υπόθεση Ο Ron Stallworth (John…
-
Το Πράσινο Βιβλίο (Green Book)
Το πράσινο βιβλίο είναι μια ταινία που βρέθηκε τυχαία μπροστά μας, χωρίς να έχω ακούσει το παραμικρό και σκέφτηκα γιατί όχι; Τώρα που γυρίζει, που οργανώνουμε βραδιές κινηματογράφου, ας τη δούμε! Και πολύ καλά έκανα! Πώς θα τη χαρακτήριζα με μία λέξη; Απολαυστική! Βασισμένη στην αληθινή ιστορία του διάσημου Αφροαμερικανού πιανίστα, Ντον Σίρλεϊ, που προσέλαβε έναν Ιταλοαμερικανό μικρομαφιόζο τον Τόνι -Λιπ- Βαλελόνγκα ως σοφέρ αλλά και -κυρίως- ως μπόντιγκαρντ για την περιοδεία του στις νότιες πολιτείες της Αμερικής. Αυτό έγινε την εποχή (1960, συν πλην) που οι Αφροαμερικάνοι, δεν είχαν ίσα ή και καθόλου δικαιώματα με τους υπόλοιπους ανθρώπους (φυλετικός διαχωρισμός /ρατσισμός/ κοινωνικές ανισότητες κλπ) και το να κάνεις ένα…
-
The Wife
Μόλις είδα και τη Γκλεν Γκλόουζ στη “Σύζυγο”, που κονταροχτυπιέται με την Ολίβια Κόλμαν στην “Ευνοούμενη” για το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου και σπεύδω να καταθέσω τη γνώμη μου! Καταρχάς, να ομολογήσω ότι εμένα η Γκλεν Γκλόουζ δε μου κάνει κλικ. Δεν ρε παιδί μου, “απόποτέ”, (διαβάζεται μία λέξη όλο αυτό) που λέει η δίχρονη κόρη μου όταν θέλει να εκφράσει απόλυτη άρνηση για κάτι που της ζητάω. Παρόλ’αυτά, προσπάθησα να είμαι αντικειμενική. Γνωρίζω ότι έχει προταθεί πολλές φορές, νομίζω επτά στο σύνολο, για το πολυπόθητο Όσκαρ. Δεν ξερω αν η Ακαδημία, νιώθει ότι της το χρωστάει, αλλά η γνώμη μου είναι ότι δεν αξίζει για Όσκαρ ο συγκεκριμένος ρόλος…
-
Bohemian Rhapsody
Είδα το Bohemian Rhapsody, την ταινία για τη ζωή του frontman των Queen. Το γράφω από την πρώτη γραμμή, αν δεν πάρει το Όσκαρ πρώτου αντρικού ρόλου ο Rami Malek (Ράμι Μάλεκ), θα είναι μεγάλη αδικία. Αν δεν το αξίζει αυτός, τότε ειλικρινά δεν ξέρω ποιος το αξίζει. Τον Rami Malek τον έχεις δει, κάπου, κάπου τον ξέρεις; Τα μάτια του αυτά σου είναι τόσο γνωστά; Είναι πρωταγωνιστής στην πολύ πετυχημένη σειρά «Mr Robot», είχε παίξει και σε μία ταινία με τον Τομ Χανκς και τη Τζούλια Ρόμπερτς, που αμφιβάλλω αν την έχει δει άλλος εκτός από μένα και έχει παίξει και τον Φαραώ στη ταινία «Μια νύχτα στο Μουσείο»…
-
Τα μαύρα παραμύθια
Πρόσφατα έμαθα τον συγγραφέα Γιώργο Μανιώτη. Μου τον έμαθε ο δάσκαλος μου στη δημιουργική γραφή, να τα λέμε κι αυτά. Σου έχω ξαναπεί ότι τα μαθήματα δημιουργικής γραφής, ήταν ό,τι καλύτερο αποφάσισα να κάνω για μένα τα τελευταία χρόνια! Έχω αιώνες να ενθουσιαστώ έτσι με συγγραφέα. Διάβασα τα «μαύρα παραμύθια» του, μια συλλογή από ιστορίες για ενήλικους και ξετρελάθηκα. Πραγματικά τα ρούφηξα σε χρόνο Dt. Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Φορώντας τα μαγικά γυαλιά των παραμυθιών, προσπαθώ να μπω στο ναό του καιρού μας και να διακρίνω ψηλά στους θόλους της οροφής του, τις φοβερές τοιχογραφίες που με χρώματα, ήχους και κινήσεις ορίζουν και κατέχουν τη ζωή μας». Ξέρεις…
-
Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη;
Ως γνωστή αγαπησιάρα, παίρνω μέρος στο blog post challenge του Μήνα Αγάπης, της πολύ αγαπημένης μου blogger, της Άλκηστης από το αγαπημένο Little Hope Flags Τι είναι τελικά η αγάπη; Αγάπη είναι ένα βαρύ (πολλά κιλά στον πάγκο) συναίσθημα, σαν αυτό του έρωτα. Κάπου εδώ να πω ότι πολλοί τα μπερδεύουν και νομίζουν ότι είναι το ίδιο πράγμα, ενώ «το καμία σχέση». Μπορείς να αγαπάς χωρίς να είσαι ερωτευμένος, και μάλιστα είναι πολύ συνηθισμένο, να είσαι ερωτευμένος χωρίς να αγαπάς, κάπως ασυνήθιστο θα το έλεγα, και να είσαι και ερωτευμένος και να αγαπάς, που εκεί οκ, black jack! Ας αφήσουμε όμως λίγο τον έρωτα σε μια ακρούλα, γιατί η ερώτηση…
-
Τα της πρώτης συνάντησης των Greek Women Bloggers α λα Nouazeta
Χθες είχαμε την πρώτη συνάντηση των Greek Women Bloggers, με αφορμή το κοπή τη πίτα και φυσικά δεν έλειπε ο Μάρτης από τη Σαρακοστή, ήμουν κι εγώ εκεί! Όπου είχα μια βδομάδα να βγω από το σπίτι μου (ιώσεις, πυρετοί και τέτοια, άστα μην τα ρωτάς) και χθες Κυριακή, ήμουν εκτός από το πρωί έως και το βράδυ. Το πρωί είχε πάρτι γενεθλίων το βαφτιστήρι μου, στο οποίο παρεμπιπτόντως έκανα έκπληξη μια φανταστική πινιάτα από Ανθομέλι! Το μικράκι χάρηκε πολύ! Αν θέλετε πινιάτα, σας συστήνω ανεπιφύλακτα να πάρετε από τις ταλαντούχες αδερφές Ανθομέλι! Με την ψυχή στο στόμα γύρισα σπίτι να ετοιμαστώ για τη συνάντηση με τις bloggers. Θα έβαζα…
-
Όταν ο πρίγκιπας αργεί να εμφανιστεί
Γράφει η Μαρία Σωμαράκη, αγαπημένη blogger που μου έκανε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσω κείμενο της Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πριγκίπισσα που αγωνιούσε να έρθει η στιγμή που θα εμφανιστεί στη ζωή της ο πρίγκιπας. Η πριγκίπισσα καθόταν κάθε πρωί στον ανθισμένο κήπο της φορώντας τα καλά της μέχρι να δύσει ο ήλιος. Πότε κοιτούσε τον δρόμο, πότε τον κήπο και πότε τον ουρανό. Μάλιστα είχε χαθεί τόσο πολύ μέσα στις σκέψεις της που ώρες-ώρες αναρωτιόταν αν περίμενε πράγματι τον πρίγκιπα της ή αν περίμενε απλά από συνήθεια. Κάθε μέρα αναρωτιόταν : «Πότε θα έρθει ο πρίγκιπας μου πάνω στο λευκό άλογο να αναλάβει όλα…























