-
Τι άκουσε η πασχαλίτσα στις διακοπές – Εκδόσεις Μεταίχμιο
Με την κόρη μου διαβάσαμε και σας προτείνουμε ένα διασκεδαστικό παιδικό βιβλίο της Τζούλια Ντόναλντσον, σε εικονογράφηση της Λίντια Μονκς και μετάφραση της Μάρως Ταυρή από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο! Ζωάκια, χρώματα και κείμενο γραμμένο με ομοιοκαταληξία, σαν ποιηματάκι, τι άλλο να θέλουν τα παιδάκια ηλικίας μεταξύ 3 – 6 χρονών για να τους τραβήξει το ενδιαφέρον; Μα, μια «γαργαλιστική» υπόθεση, φυσικά! Και την έχουν! Η μικρή πασχαλίτσα πάει διακοπές και σαν σωστή τουρίστρια κάνει μια στάση στο ζωολογικό κήπο! Βλέπει τα λιοντάρια, τις τίγρεις, τον κροκόδειλο, την ύαινα, τον ελέφαντα, τις μαϊμούδες και… τα ρα τα ταααν, δύο κακούς, γνώριμους από τα παλιά! Τους βλέπει και τους ακούει να συνωμοτούν…
-
Είκοσι χρόνια πριν, ταξίδεψα στη Σκωτία
Να σου πω για ένα ταξίδι που είχα κάνει κάποτε στην παραμυθένια, «σκοτεινή», ομιχλώδης και μυστηριώδη, Σκωτία; Ρητορική ερώτηση, όπως κατάλαβες, η σημερινή ανάρτηση έχει κυρίως πιάτο τη Σκωτία με γαρνιτούρα νοσταλγίας και ονειροπόλησης! Δε θα μιλήσω σαν τουριστικός οδηγός γιατί εκεί ταξίδεψα πριν πολλά – πολλά χρόνια κι αυτό το ταξίδι πιο πολύ το θυμάμαι με το συναίσθημα παρά με τη μνήμη! Τι γνωρίζεις για αυτήν την υπέροχη χώρα; Το τέρας του Λόχνες, τους Σκωτσέζους με τα κιλτ, τις παραδοσιακές δηλαδή φούστες που φοράνε χωρίς εσώρουχο -ου λα λά- και τις πίπιζες; Μήπως το ουίσκι τους; Όλοι ξέρουμε το «σκοτς ον δε ροκς», έτσι δεν είναι; Κι εγώ αυτά ήξερα,…
-
Τα παπούτσια των άλλων – Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
Μόλις διάβασα το βιβλίο της Άλκηστης Χαλικιά σε εικονογράφηση της Φωτεινής Τίκκου, «Τα παπούτσια των άλλων» και μου άρεσε πάρα πολύ. Πάρα πολύ, όμως. Απόψε κιόλας θα το διαβάσω στα παιδιά μου. Είναι ό,τι πρέπει για την ηλικία του γιου μου, που είναι επτά χρονών μιας και απευθύνεται σε παιδιά δημοτικού. Αλλά κι η κόρη μου που είναι τριών, καλό θα της κάνει να ακούει σχετικά, από τώρα. Είναι ένα βιβλίο για την ενσυναίσθηση, του να μπορείς να «μπαίνεις στα παπούτσια του άλλου», όπως λέει κι η γνωστή έκφραση. Συχνά θυμώνουμε, παρεξηγούμε τους άλλους γιατί πιστεύουμε ότι μας αδίκησαν και δε μας συμπεριφέρθηκαν όπως -περιμέναμε ότι- έπρεπε. Κι έχουμε επιχειρήματα…
-
Καπ κέικς από σεφ φουντούκι και σου σεφ καραμέλα
Σπίτι μας λατρεύουμε να φτιάχνουμε καπ κέικς! Στην πιο απλή μορφή τους που είναι χωρίς γλάσσα και στολίδια, το έχουμε ευκολάκι, στην καθισιά μας δηλ, πάμε και κάνουμε μια φουρνιά κεκάκια! Τα υλικά που γράφω παρακάτω γεμίζουν 8 μικρές θήκες για καπ κεικς. Μετά την πρώτη φορά που τα φτιάξαμε, διαπιστώσαμε ότι δε… μας φτάνουν κι έκτοτε διπλασιάσαμε τη δόση των υλικών και γεμίζουμε πολύ περισσότερες θήκες! Υλικά 100γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του 100γρ βούτυρο 100γρ ζάχαρη 2 αυγά Σταγόνες σοκολάτας Εκτέλεση Πρώτα απ’ όλα ανάβουμε τον φούρνο μας στους 180 βαθμούς για να προθερμαθεί και στη συνέχεια πάμε να ασχοληθούμε με τα υλικά μας, να τα ανακατέψουμε! Βήμα…
-
Πίστεψέ με – Εκδόσεις Ψυχογιός
Το αγαπημένο μου είδος λογοτεχνίας! Αστυνομικοψυχολογικοθριλεροειδές! Το “Πίστεψέ με” το διάβασα μέσα σε μία νύχτα, μονοκοπανιά! Ξεκίνησα στις 11 το βράδυ και μέχρι τις 3 το ξημέρωμα το είχα τελειώσει! Σε κάποια φάση το διάβαζα με ένα μάτι μόνο ανοιχτό, αλλά ήταν τόσο ενδιαφέρον, είχα τόση αγωνία και περιέργεια να δω τι θα γίνει, που δεν το άφηνα από τα χέρια μου. Καιρό είχα να πορωθώ τόσο με ένα βιβλίο! Και το συγκεκριμένο μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ψυχογιός είναι συναρπαστικότατο! Απορώ γιατί ο συγγραφέας Τζ. Π. Ντιλέινι, γράφει με ψευδώνυμο! Μεγάλο ταλέντο. Είχε ανατροπή -στην ανατροπή- σασπένς, αγωνία. Πώς λέμε προβλέψιμη πλοκή; Καμία σχέση. Μπράβο του, καλογραμμένο και καλοδουλεμένο! Άνετα…
-
Θέλω απλώς τη μαμά μου
Ναι, τι; (νετι που λέει κι η νεολαία!) Επειδή είμαι μεγάλη ή επειδή είμαι κι εγώ μαμά; Κι οι μαμάδες έχουμε ανάγκη τη μαμά μας, αυτό κατάλαβα το προηγούμενο διάστημα. Η ηλικία δε, δεν παίζει κανένα ρόλο σε αυτό. Ήταν ένα πολύ μεγάλο διάστημα που ένιωθα ότι είμαι άρρωστη. Είχα τρομερές ζαλάδες, δυνατούς, πολύ δυνατούς, πονοκεφάλους, η όραση μου θόλωνε, τα μάτια τσούζανε, ταχυκαρδία, η κοιλιά μου πονούσε, τα πόδια μου πονούσαν, όλα πονούσαν. Πέρα από τα παραπάνω, ένα πολύ ισχυρό αίσθημα κόπωσης και μια αίσθηση ότι τώρα θα σωριαστώ κάτω, μου είχαν κάνει αρμένικη βίζιτα και δε λέγανε να εξαφανιστούν. Πίστεψα λοιπόν ότι όντως κάτι έχω, δεν είναι δυνατόν…
-
Ο Φρύνος έχει ταλέντο – Εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο
Χαμηλή αυτοπεποίθηση; Ντροπαλοσύνη; Διστακτικότητα; Ατολμία; Αυτολύπηση; Όλα αυτά τα είχε ο Φρύνος, ο βάτραχος και καθόταν μοναχός και λυπημένος απόμερα, μην τον βλέπουν τα άλλα ζώα ότι δεν ξέρει να κάνει τίποτα και τον περάσουν για χαζό. Είχαν μαζευτεί για την ετήσια επίδειξη ικανοτήτων και ταλέντων που είχαν όλα – όλα εκτός από εκείνον, έτσι;- στη φεγγαρόλουστη λίμνη! Από τη γωνίτσα του, χωρίς να τραβάει την προσοχή των υπόλοιπων, παρακολουθεί τη φιέστα. Αναγνωρίζει σε όλους ταλέντο εκτός από τον εαυτό του. Γι’ αυτό άλλωστε και δεν προσπάθησε κατά τη διάρκεια της χρονιάς, να εξασκηθεί κάπου, να κάνει κάποια πρόβα και να παρουσιάσει κι εκείνος το κάτι τις του. Το θεωρούσε…
-
Sensory play – Αισθητηριακό παιχνίδι από Zimpli kids
Μας ενθουσιάζουν τα messy και sensory play, ή να τα πούμε ελληνικά, το αισθητηριακό παιχνίδι κι αυτό που «λερώνει»! Ξέρεις, αυτό που βάζουμε τα χέρια μας και πιάνουμε, νιώθουμε, μυρίζουμε, πλάθουμε, τσατσαλιάζουμε και δημιουργούμε με φαντασία πράγματα και καταστάσεις! Ειδικά στις μικρές ηλικίες, όπως είναι της σχεδόν τρίχρονης κόρης μου, είναι το καλύτερο παιχνίδι γιατί αφενός αποτελούν εγγύησης απόλαυσης και διασκέδασης αλλά ταυτόχρονα έχουν και πολλά οφέλη αφού τα παιδιά μαθαίνουν και χρησιμοποιούν όλες τους τις αισθήσεις για να παίξουν και τσιγκλάνε τη φαντασία τους! Learn and play, που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι! Μετά τον πρόλογο, μπαίνω στο κυρίως θέμα: Η Zimpli kids μας έστειλαν ένα χορταστικό…
-
BlogoPicNik στην ταράτσα του Foundry hotel!
ΑΑΑΑ, δε γίνεται να μη γράψω τίποτα για το χθεσινό BlogoPicNik μας (=Bloggers που κάνουν pic nic)! Δε γίνεται να περάσει έτσι! Ένα σφηνάκι ανάρτηση, θα το κάνω και θα σας το κεράσω! Καταρχάς, πέρασα πολύ ωραία, γέλασα πολύ, έκανα παρέα με ενήλικους ανθρώπους με θετική ενέργεια, που είχα πολλή ανάγκη! Κατά δεύτερον, γεύτηκα νοστιμιές!(Και πεινούσα σαν λύκος, πήγα απευθείας από τη δουλειά μου). Κατά τρίτον και σημαντικότερο, μ’ αρέσουν τα ταξίδια, μεταφορικά και κυριολεκτικά και να γνωρίζω νέα μέρη, ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις κλπ! To keep moving ρε παιδί μου, keep learning, keep going & dreaming, δεν ξέρω γιατί στα γράφω στα αγγλικά! Που λες, να συντομεύω την εισαγωγή μου…
-
Το μαγικό μολύβι του καθηγητή Πλουμπούμ 1: Βοήθεια, μια μούμια! -Εκδόσεις Μεταίχμιο
Πώς θα σας φαινόταν να είχατε ένα μαγικό μολύβι που θα ζωγράφιζε μόνο του και θα σας ταξίδευε σε άλλα μέρη κι άλλες εποχές; Συναρπαστικό; Υπέροχο; Καταπληκτικό; Ναι, αλλά αν βρισκόσασταν ξαφνικά στην έρημο με ένα λιχούδικο τζίνι και την ώρα που έστρωνε τραπέζι, εμφανίζονταν ξαφνικά οι 40 κλέφτες με τις χατζάρες τους, τι θα λέγατε; Κι αν γλιτώνατε από αυτούς, αλλά το μολύβι σας πήγαινε στην Αρχαία Αίγυπτο και με μια μούμια παρέα που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το αριστερό από το δεξί, τρέχατε να σωθείτε από τα δόντια ενός κροκόδειλου που πεινάει; Μεγάλη περιπέτεια έτσι; Τη ζήσανε ο Ερρίκος κι η Άννα, δύο κολλητοί φίλοι μαζί με τον…
