-
Το κορίτσι με το γατάκι
Η Δώρα έκλεισε ακόμη πιο σφιχτά τα μάτια της κάνοντας ότι κοιμάται κι ότι δεν ακούει το επίμονο κουδούνισμα από το θυροτηλέφωνο. Η μαμά της ξαπλωμένη δίπλα της σηκώθηκε και περπατώντας στα δάχτυλα των ποδιών της πήγε κι έκλεισε την πόρτα του υπνοδωματίου. Ο ήχος τώρα ερχόταν πιο αχνός αλλά ακόμη ξεκάθαρος. Η μικρή την ένιωσε να ξαπλώνει πάλι δίπλα της και να της χαιδεύει τα μακριά της μαλλιά, αλλά παρέμεινε με κλειστά τα μάτια. Δεν ήθελε να καταλάβει ότι είναι ξύπνια και να τη στενοχωρήσει. Είχε ένα αίσθημα όχι ακριβώς φόβου, αλλά σίγουρα δυσάρεστο. Σκέφτηκε τον μπαμπά της. Αν εκείνος ήταν εδώ, τώρα αυτό το κουδούνι δε θα χτυπούσε…
-
El Hilo Rojo
Δύο άνθρωποι που συνδέονται με μια αόρατη κόκκινη κλωστή είναι μοιραίο να συναντηθούν, άσχετα από το πόσο μακριά μένουν ο ένας από τον άλλον ή τις συνθήκες της ζωής τους. Κι όταν αυτό συμβεί, η συνάντηση αυτή θα επηρεάσει βαθιά και τους δυο. Αυτή η κλωστή μπορεί να τεντωθεί ή να μπερδευτεί, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σπάσει το αόρατο νήμα μεταξύ δύο ανθρώπων που προορίζονται να είναι μαζί. Έτσι λέει ένας Ιαπωνικός Μύθος. Ρομαντικό ε; Σίγουρα ναι. Ρεαλιστικό όμως; Δεν ξέρω. Αυτή η κόκκινη κλωστή είναι ο τίτλος αυτής της Ισπανικής ταινίας και προφανώς αυτό πραγματεύεται στο στόρι της! Από Ευρωπαϊκό κινηματογράφο, ξέρω σίγουρα ότι μ’ αρέσει ο Γαλλικός.…
Μπορεί να σας αρέσει
Ένα αστέρι γεννιέται!
Για όλα φταίει το γκαζόν!
Οι 10 καλύτερες ταινίες του Ryan Gosling!
-
Ένα αστέρι γεννιέται!
Που λέτε, είδαμε ταινία! Ναι, έγινε κι αυτό! Και μου άρεσε πάρα πολύ και γι’ αυτό σας τη συστήνω να τη δείτε! Αν είστε ρομαντίκ σαν και μένα και σας αρέσουν οι ιστορίες αγάπης μετά μουσικής, τότε σπεύσατε! Η περί ης ο λόγος «Ενα Αστέρι Γεννιέται». Πρωταγωνιστές είναι ο Μπράντλει Κούπερ που τη σκηνοθετεί κιόλας και το κάνει πάρα πολύ καλά και η… Λαίδη Γκάγκα. Δεν ξέρω τι γνώμη έχεις για τη δεύτερη αλλά στην ταινία, δίνει ρέστα. Και έχει φωνή. Σύμφωνοι, ίσως άφησε το μάρκετινγκ να πρωταγωνιστήσει και να συνδεθεί το όνομά της με κουλέ – προχώ εμφανίσεις ή εύπεπτα τραγουδάκια, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι έχει…
-
Κάποτε, στο καραμελένιο
Κοίτα να δεις τι θυμήθηκα πρωί πρωί με το χιονιά και τη θέρμανση που θυμήθηκα να κλείσω φεύγοντας από το σπίτι. Λίγο πριν γνωρίσω τον άντρα μου, έμενα μόνη μου στο σπιτάκι που είχα αγοράσει και ήταν καραμελένιο. Έτσι το αποκαλούσαμε επειδή είχα βάλει λεμονί – ζαχαρί – λιλά χρώμα στους τοίχους. Ακόμα και το τζάκι το είχα βάψει λιλά (ροζ για όσους δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά). Πολλοί φίλοι μου το αποκαλούσαν «τσιχλόφουσκα» και «μπιγκ μπάμπολ», αλλά οι περισσότεροι το λέγαμε «καραμελένιο»! Το λάτρευα το σπιτάκι μου, το είχα κάνει κουκλίστικο. Του είχα βάλει και καινούριες εσωτερικές πόρτες, έπιπλα μπάνιου, αλουμίνια, εξωτερική πόρτα ασφαλείας, του είχα κάνει ολική…
-
Το πάρτι
Πολλά νεαρά άτομα φορώντας μπλουζάκια σε έντονα φωσφοριζέ χρώματα κι έχοντας μαλλιά αντίστοιχης απόχρωσης, στέκονταν στη μεγάλη ουρά και περίμεναν να έρθει η σειρά τους να πλησιάσουν στην είσοδο, να πληρώσουν για να μπούνε στον χώρο που γινόταν το πάρτι. Ανάμεσα τους κι η Δήμητρα, με το απλό λευκό αμάνικο μπλουζάκι και το ξεβαμμένο τζιν της. Είχε βρεθεί σε αυτά τα χωράφια που θα γινόταν το πάρτι σχεδόν άθελά της. Εκείνη, όταν ετοιμαζόταν νωρίτερα, νόμιζε ότι θα περνούσε μια ήρεμη βραδιά με τον αγαπημένο της. Δεν είχε ιδέα πού θα πήγαιναν. Με τον Μάριο έβγαιναν λίγο καιρό αλλά η Δήμητρα του είχε παραδοθεί ψυχή και σώμα. Δεν είχε χρειαστεί καν…
-
Αποχαιρετώντας το 2018!
Τελευταία μέρα του 2018! Αχ, μας πήρε και μας σήκωσε ο χρόνος που φεύγει. Υποτίθεται ότι είμαι θετικός και αισιόδοξος άνθρωπος, οπότε θα κρατήσω τις καλές στιγμές του, γιατί υπήρχαν κι αυτές, να μην είμαι άδικη, ούτε αχάριστη. Όσον αφορά στις κακές, ειδικά για τις απώλειες που προσωπικά είχα, θα πάρω τον χρόνο μου, θα θρηνήσω με τον τρόπο μου και μετά θα τις βάλω σε ένα κουτάκι, θα κλείσω το καπάκι, θα το τοποθετήσω με προσοχή σε μια γωνίτσα του μυαλού μου και θα προχωρήσω παρακάτω. Ανά διαστήματα θα το ανοίγω και ελπίζω να χαμογελάω κι όχι να κλαίω, αν και τα δάκρυα δεν είναι κακό πράγμα. Εμένα με…
-
Ο Ρούντολφ επαναστάτησε
-Ρουυυντολφ, Ρουυυυυυυυντολφ, πού είσαι τα ελάφια μου μέσα; μουρμούρησε με εκνευρισμό ο Σοκολατάκης, το αγχώδες Αρχιξωτικό του Άγιου Βασίλη. Μέσα στα καθήκοντά του ήταν η μεταφορά του σάκου με τα δώρα προς το τεράστιο πορτ μπαγκάζ του γυαλιστερού ελκήθρου και να παίρνει παρουσίες από τους ταράνδους, ότι είναι όλοι στη θέση τους. Στη συνέχεια, μέσω γουόκι τόκι, φώναζε τον Άγιο Βασίλη να κατέβει από τα ενδότερα και έδινε το σφύριγμα εκκίνησης του ελκήθρου. Το άγχος του αυτή τη στιγμή είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Ρούντολφ, το ελάφι που έδειχνε τον δρόμο στους ταράνδους που πετούσαν το πολύτιμο έλκηθρο, ήταν εξαφανισμένος από το πρωί. Είχε πολλά νεύρα μαζί του που ξαφνικά…
-
Ολοκαίνουρια στήλη στο blog!
Αυτή είναι η ολοκαίνουρια στήλη του Blog κι η πιο δημιουργική! Εδώ μέσα θα τοποθετώ με πολλή αγάπη τις ιστορίες μου, μίνι διηγήματα, παραμύθια, ό,τι βγει. Οι ιστορίες αυτές είναι προιόν μυθοπλασίας, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, οπότε οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις, είναι συμπτωματική! Να ξεκαθαρίσουμε επίσης ότι σε αυτό το είδος γραφής, ακόμα μπουσουλάω, δεν εχω καν σταθεί όρθια, οπότε λίγη επιείκεια σε αυτά που θα διαβάσετε! Να σας εκμυστηρευθώ ότι λίγο ντρέπομαι, αλλά η γιαγιά μου έλεγε όποιος ντρέπεται στερεύεται, οπότε θα το τολμήσω τελικά το νέο βήμα. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη και περιμένω να δω την υποδοχή που θα ‘χει η νέα στήλη, τα σχόλια και γενικά…
-
Μια φορά κι έναν καιρό στη Βουδαπέστη
Μια φορά κι έναν καιρό, κάποια Χριστούγεννα τα πέρασα στην παραμυθένια Βουδαπέστη! Κι αυτό το ταξίδι, όπως θα χετε καταλάβει γενικά από τα ταξίδια μου, πραγματοποιήθηκε ανορθόδοξα, υπό ασυνήθιστες συνθήκες και όπως τα προηγούμενα, ήταν μαγικό και αξέχαστο. Αξέχαστο λέγοντας, εννοώ ότι το θυμάμαι και χαμογελάω. Σίγουρα θα έχω ξεχάσει πολλά! Αν οι συνταξιδιώτες μου έχουν να προσθέσουν ή να διορθώσουν κάποια ανακρίβεια, please feel free to do so! Ας -προσπαθήσω να- τα πάρω όμως όλα από την αρχή! Κάποια χρόνια πριν, ήμουν μέλος σε ένα φόρουμ, δεν έχει σημασία ποιο, δεν υπάρχει πια. Ανάμεσα στα χαχαχούχα και τα σχετικά, κάποιοι από τα μέλη αυτού του φόρουμ ήρθαμε πιο κοντά…
-
Ζυμώσαμε χριστουγεννιάτικα στολίδια
Πήραμε την ιδέα από το blog της Δάφνης εδώ να φτιάξουμε τα δικά μας χριστουγεννιάτικα στολίδια για το δέντρο. Οκ, πιο πολύ να διασκεδάσουμε θέλαμε,να πασαλείψουμε χεράκια με ζύμες και ζυμώματα κι αν βγάζαμε και κάτι από αυτό ακόμα καλύτερα! Τα στολίδια μας, εντάξει, δεν πέτυχαν πολύ, γιατί τα πιάναμε με τα χεράκια μας και κάναμε σημαδάκια, φτιάξαμε και λίγο πιο λεπτή τη ζύμη απ’ όσο έπρεπε, τα ψήσαμε -σχεδόν καβουρδίσαμε-γιατί δεν είχαμε υπομονή να τα αφήσουμε να στεγνώσουν μόνα τους, άρα έχασαν καιτο λευκό χρώμα τους, τέλος πάντων καταλάβατε! Πάντως τα μικρά μου ενθουσιάστηκαν! Σήμερα θα βάλουμε χρώμα πάνω τους και ίσως τα σουλουπώσουμε και σκέφτομαι μήπως κάνουμε άλλη…
