-
Γνωρίζεις έναν άνθρωπο όταν τον νευριάζεις!
Λένε ότι ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου αποκαλύπτεται όταν έχει δύναμη κι εξουσία, όπως κι όταν έχει πιάσει πάτο, γιατί τότε βγαίνουν στην επιφάνεια οι κρυφοί πόθοι και τα κρυμμένα ελαττώματά του. Το ίδιο συμβαίνει κι όταν τον νευριάσεις. Ο τρόπος που εκφράζουμε το θυμό μας αποκαλύπτει τις κρυφές πτυχές του χαρακτήρα μας που δεν είναι ορατές με την πρώτη. Όλοι προτιμάμε να δείχνουμε την καλή μας πλευρά, αλλά αν μας τσαντίσουν, ξυπνάει κι ο άλλος μας εαυτός και τότε είναι που μας μαθαίνουν κι απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη. Η παιδεία κι η ανατροφή που έχουμε πάρει απ’ το σπίτι μας διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο πώς θα εκτονώσουμε τα…
-
Δε θέλουμε φετάτους, θέλουμε σουβλάκια!
Ζούμε στην εποχή της εικόνας, η καλή εμφάνιση παίζει πρωτεύοντα ρόλο κι όλοι θέλουμε να αρέσουμε. Οι περισσότεροι κάνουμε κάποια μορφή άσκησης, είμαστε πιο ευαισθητοποιημένοι με τη σωστή διατροφή, μάθαμε και τα βιολογικά προϊόντα. Υπάρχουν βέβαια κάποιοι που ασχολούνται λίγο παραπάνω με όλα αυτά. Θα γυμναστούν καθημερινά, βρέξει-χιονίσει, τον καφέ τους θα τον πιουν χωρίς ζάχαρη ή στην καλύτερη με ζαχαρίνη, η διατροφή τους δεν περιλαμβάνει λιπαρά ενώ το delivery είναι άγνωστη λέξη. Όλα αυτά έχουν αργά ή γρήγορα ως αποτέλεσμα ένα λαχταριστό κορμί. Εσένα σου έλαχε να κάνεις σχέση με κάποιον που ανήκει στη παραπάνω κατηγορία και γουστάρεις με τρέλα προφανώς. Τα γυμνασμένα κορμιά είναι πολύ σέξι κι εσύ απολαμβάνεις…
-
Baby βάσανα!
Μπήκε κι ο αγαπημένος μου μήνας ο Δεκέμβρης, με τα Χριστούγεννα του, τον Άγιο Βασίλη του, τα έλατα, τα δωράκια του, τα λαμπάκια του και τα διάφορα γιορτινά του! Εμάς μας μπήκε καλά, μια και βγήκαμε από το νοσοκομείο που ήταν το Νεραϊδάκι – Καραμελάκι μας. Σου κάνει λίγο ντε ζα βου, γιατί είχε ξαναμπεί μέσα όταν ήταν μόλις 2 εβδομάδων. Όχι ότι τώρα είναι μεγάλη. Μία που σαραντίσαμε και μία που αρρωστήσαμε. Αυτή τη φορά καθίσαμε περισσότερες μέρες μέσα και πήραμε όλο το πακέτο, μάσκες, αντιβιώσεις, πεταλούδες, ορούς κλπ. Όλα αυτά πάνω σε μια μικρή μπουκίτσα. Ήμουν προετοιμασμένη ψυχολογικά πριν γεννηθεί το μωρό για αϋπνίες και κούραση αλλά όχι…
-
Νέοι οδηγοί, μην απογοητεύεστε!
Ένας άνεμος ανεξαρτησίας φυσάει το είναι σου, από τούδε και στο εξής τέρμα το στριμωξίδι στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τέλος τα ταξί και το αγγάρεμα των δικών σου ανθρώπων να σε πάνε οπουδήποτε. Δεν έχεις πια ανάγκη κανένα. Έκανες μαθήματα οδήγησης, έδωσες εξετάσεις και τώρα στο πορτοφόλι σου φιγουράρει πρώτη μούρη το δίπλωμα οδήγησής σου. Πανέτοιμος πια, με την αδρεναλίνη στα ύψη κι αντανακλαστικά σε πλήρη ετοιμότητα, χωρίς ν’ ανοίγεις καν το ραδιόφωνο, μη σου αποσπάσει κάποιο τραγούδι την προσοχή απ’ το δρόμο, βάζεις μπροστά τη μηχανή. Πιθανά οδηγείς κάποιο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο για να μη στενοχωριέσαι για τα «παράσημα» που αποκτά λόγω απειρίας. Μα εκεί που νόμιζες ότι χωρούσες, δε…
-
Ο έρωτας δεν κοιτάει εθνικότητες και διαφορές!
«Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο», λέει ο σοφός λαός. Είναι που είναι δύσκολες οι σχέσεις, τουλάχιστον ας υπάρχουν de facto κάποια κοινά, όπως γλώσσα, βιώματα, έθιμα, κουλτούρα, να τις διευκολύνουν. Όμως η καρδιά είναι ατίθαση και δεν παίζει σύμφωνα με τους κανόνες της λογικής. Αν χτυπήσει δεν την απασχολεί από πού κρατάει η σκούφια του άλλου. Της αρκεί ότι παίζει ταμπούρλο κάθε φορά που πλησιάζει το αντικείμενο του πόθου, απ’ όπου κι αν κατάγεται κι αν σπουδάζεις ή έχεις βρει εργασία στο εξωτερικό, η πιθανότητα να ερωτευτείς και να συνάψεις σχέση με κάποιον «ξένο» είναι μεγάλη. Έχει μια ξεχωριστή γοητεία η σχέση με κάποιον διαφορετικής εθνικότητας.…
-
Δωρίστε τα μαλλιά σας για καρκινοπαθή παιδιά!
Δεν υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό από την υγεία. Όλοι το ξέρουμε απλά αν είμαστε τυχεροί και ευλογημένοι να είμαστε υγιείς, το θεωρούμε δεδομένο μέχρι να μας σκάσει καμιά βόμβα δίπλα μας και να ταρακουνηθούμε. Και το ταρακούνημα είναι μεγαλύτερο αν μάθουμε ότι το κακό νέο αφορά σε παιδάκι. Υπάρχουν γύρω μας, παραδίπλα μας, παιδάκια που αντί να είναι ανέμελα, να ζούνε χαρούμενα την παιδική τους ηλικία, αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Νοσούν, παλεύουν με χημειοθεραπείες και αλωπεκίες και σαν να μη τους έφτανε αυτό, περνάνε και τη ψυχολογική δοκιμασία να βλέπουν τα μαλλάκια τους να πέφτουν. Εμείς γιατροί δεν είμαστε αλλά ανακούφιση δεν προσφέρουν μόνο οι ιατρικές γνώσεις και πρακτικές. Υπάρχουν τρόποι να…
-
Νοσταλγούμε τη δεκαετία του ’90!
Συχνά νοσταλγούμε τις «παλιές καλές ημέρες» που όλα ήταν «πιο όμορφα». Ανάλογα με τη δεκαετία που έζησε ο καθένας τη νεότητα του, αυτή θεωρεί και καλύτερη. Είναι λογικό, γιατί είναι η περίοδος που ζεις ανέμελος, λίγο πριν οι ευθύνες και τα βάρη της ενήλικης ζωής σου χτυπήσουν την πόρτα, σαν επισκέπτης που κάνει αρμένικη βίζιτα. Η δεκαετία του 90 έχει πολλούς λάτρεις γιατί είναι η τελευταία αθώα και ρομαντική δεκαετία, λίγο πριν την εκτόξευση της τεχνολογίας, τόσο κοντά και μακριά ταυτόχρονα. Τότε που το άγχος μας ήταν αν θα μας αφήσουν οι γονείς μας, αφού τελειώσουμε το διάβασμα, να πάμε να παίξουμε. Κι αν αυτό στις μέρες μας σημαίνει να…
-
Εκείνοι που έχουν πάντα νεύρα!
Υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται σε μια μόνιμη τσίτα είτε γιατί έχουν πολλή ενέργεια, την οποία δεν έχουν διοχετεύσει κάπου, είτε πολλά νεύρα στο κόκκινο κι όποιον πάρει ο Χάρος. Η πρώτη περίπτωση είναι εύκολη και σχετικά άκακη. Αν ανήκετε σ’ αυτή, απλώς ξεκινήστε μια νέα δραστηριότητα, κάνετε γυμναστική, κάνετε σεξ. Η δεύτερη περίπτωση είναι πιο δύσκολη γιατί έχει σοβαρά αίτια. Οι καθημερινές δυσκολίες, η πίεση στην εργασία και στο σπίτι, απρόβλεπτες καταστάσεις, όλα οδηγούν σε ένταση, νεύρα, ξεσπάσματα, επιθετικότητα. Εν μέρει, δικαιολογημένα. Αυτό που δε δικαιολογείται, είναι όταν αυτά τα νεύρα γίνονται μια παθολογική και μόνιμη κατάσταση, καθώς και το ξέσπασμα αυτών πάνω σε λάθος ανθρώπους. Αν λοιπόν ανήκετε στη δεύτερη κατηγορία, πρέπει…
-
The super moon effect!
Είναι κάποιες μέρες λίγο περιέργες, λίγο ο Μέρφυ με τους νόμους του, λίγο το φεγγάρι, λίγο δεν ξέρω τι, που ζορίζεσαι λίγο παραπάνω. Χθες πάλευα με θηλασμούς και θήλαστρα κι ένα νεογέννητο που όταν δεν πέφτει σε χειμερία νάρκη, ώστε να ανησυχώ αν είναι καλά, δεν κλείνει μάτι για παραπάνω από δέκα λεπτά. Αργά το απόγευμα, σ’ ένα καλό τάιμινγκ που ο φουντουκομπαμπάς έλυνε το κρεβάτι- πρώην κούνια του φουντουκιού, στη θέση του οποίου θα έμπαινε μια κουκέτα που είχαμε παραγγείλει τόσο καιρό πριν, που την είχα ξεχάσει- κι η μπέμπα κοιμόταν το δεκάλεπτο της, σκέφτηκα ότι προλαβαίνουμε να παίξουμε με το φουντούκι ένα παιχνίδι με πειράματα. Αυτό είναι παιχνίδι για παιδιά…
-
Νεραϊδούλα!
Η μικρή μας νεραϊδούλα, η μικρή μας καραμελίτσα, η μπουκίτσα μας, έγινε χθες ενός μηνός! Το γλυκάκι μας, μας έχει ξετρελάνει όλους, μικρούς – μεγάλους! Πόσο αστείο μου φαίνεται τώρα ότι αγχωνόμουν αν θα μπορέσω να την αγαπήσω τόσο, όσο τον αδερφό της. Είχα άγχος ότι ποτέ δε θα έφτανε την λατρεία που έχω για το φουντούκι και είχα τύψεις προκαταβολικά. Σκεφτόμουν πώς θα το κάνω ώστε να μη φανεί ποτέ σε κανένα και κυρίως στη μικρή ότι έχω αδυναμία στο μεγάλο της αδερφό. Τσάμπα άγχος και τσάμπα προκαταβολικές, περιττές τύψεις. Έχω –έχουμε δηλαδή- πάθει τρελό έρωτα με τη μικρή, χωρίς να έχει κλέψει ούτε κόκκο αγάπης από τον μεγάλο…
