-
Ροχαλίζεις; Στον καναπέ!
Έρευνες λένε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ζευγαριών που μένουν μαζί, κοιμούνται σε διαφορετικά κρεβάτια. Και επειδή πόσα εφεδρικά κρεβάτια να έχει κάποιος σε ένα διαμέρισμα, σπίτι είναι, όχι ξενοδοχείο, ο ένας από τους δύο καταλήγει στον καναπέ. Και αυτό, όχι απαραίτητα επειδή τσακώθηκαν. Μπορεί να είναι πάρα πολύ αγαπημένοι, αλλά να έχει προκύψει ξαφνικά ένα μικρό θεματάκι, που μπορεί να γίνει και μεγάλο. Εξαρτάται από τη συχνότητα και την ένταση. Μη σας κρατάω σε αγωνία, αναφέρομαι στο ροχαλητό. Στατιστικές μελέτες στην Αμερική, λένε ότι ένα ποσοστό 66% των παντρεμένων ροχαλίζει τακτικά. Και καλά να ροχαλίζουν κι οι δύο (σπάνιο) ή μια στο όποτε είναι πολύ κουρασμένος ο ένας από…
-
Το μασάζ!
Ακολουθεί ιστορία μασάζ για πονεμένους αυχένες- οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική! 😜 -Ναι, γεια σας, έχω ένα κουπόνι για μασάζ -Bεβαίως, πότε μπορείτε να κλείσουμε ένα ραντεβού; -Κι απόψε το απόγευμα μπορώ, αν υπάρχει διαθεσιμότητα -Βεβαίως, να σας περίμενω στις έξι; -Πού ακριβώς βρίσκεστε; -Στην περιοχή τέτοια, οδό τάδε, δίπλα απο το ζαχαροπλαστείο δείνα. -Μα, αυτό είναι γωνιακό, δεν υπάρχει κάτι δίπλα -Πώς δεν έχει, θα το δείτε. Ραντεβού στην είσοδο στις έξι. Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω, φτάνω κι όντως υπήρχε μια πόρτα, δίπλα στο ζαχαροπλαστείο. Θα μπορούσε να είναι αποθήκη, αλλά ας μην είμαστε προκατειλημένοι. Ανοίγουμε την πόρτα και το σκηνικό έχει ως εξής: άδειο, παγωμένο…
Μπορεί να σας αρέσει
7 Χρόνια Νουαζέτα με Φουντούκι!
I hate to call you the F word…
Put the κινητό down, slowly!
-
“Το κοπή τη πίτα” του LifeSharing της Χριστίνας Λαμπίρη
Το LifeSharing της Χριστίνας Λαμπίρη, για όσους δε γνωρίζουν, είναι ένα γυναικείο ιντερνετικό περιοδικό που έχει μότο του το “Μοιράσου τη ζωή, μοιράσου τη στιγμή“ και στήλες που αφορούν στην ομορφιά, διατροφή, fitness, σχέσεις, συνταγές, ψυχολογία, καθώς και ειδικούς που απαντάνε σε όλες τις απορίες που στέλνουν οι αναγνώστες, σχετικές πάντα με τα ανωτέρω θέματα. Το LifeSharing αποτελείται από ένα ορεξάτο και ταλαντούχο team, έκαστος στο είδος του. Εμένα μ’ αρέσουν οι ομάδες, λειτουργώ αρμονικά μέσα σε αυτές, μ’ αρέσει να γράφω κι είμαι χαρούμενη που βρίσκομαι ανάμεσα στους συντάκτες του περιοδικού. Άλλωστε, είμαι team player! Όσοι με γνωρίζουν, το ξέρουν καλά αυτό. Μου αρέσει να συνεργάζομαι και να συνυπάρχω…
-
Χαρούμενοι στα social media
Θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Ζούμε στην εποχή των social media κι όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε τι γίνεται στις ζωές των άλλων. Και νομίζουμε ότι αυτό που γίνεται είναι ζηλευτό, ότι, αν μη τι άλλο, σίγουρα φαίνεται να περνάνε καλύτερα από εμάς, αφού ανεβάζουν φωτογραφίες που φαίνονται πανέμορφοι ή επιμελώς ατημέλητοι να διασκεδάζουν ή να κάνουν κάτι ευχάριστο κάπου όμορφα. Ναι. “You know nothing John Snow”. Τα φαινόμενα πολλές φορές απατούν, άλλο το «φαίνεσθαι» κι άλλο το «είναι». Μπορεί να μας φαίνεται εμάς ότι ο άλλος κάνει ζωάρα, ενώ εκείνος μπορεί να τραβάει τρελά ζόρια. «Και τότε πώς ποζάρει εκείνη βαμμένη και χαρούμενη, πίνοντας ποτό με τις φίλες της /…
-
Ο δημοφιλής «Κύβος του Ρούμπικ»
Υπάρχει κάποιος που δε γνωρίζει τον κύβο του Ρούμπικ; Το παιχνίδι τύπου παζλ, με τα περιστρεφόμενα μέρη, όπου στόχος είναι να βρεις τον σωστό συνδυασμό και να καταφέρεις κάθε μία από τις έξι πλευρές του κύβου ν’ αποτελείται από το ίδιο χρώμα (είτε, λευκό, είτε κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, μπλε ή πορτοκαλί). Ποια είναι η ιστορία ενός από τα πιο διάσημα κι επιτυχημένα παιχνίδια όλων των εποχών; Επινοήθηκε το 1974 από τον Ούγγρο καθηγητή της Ακαδημίας Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βουδαπέστης, Έρνο Ρούμπικ, ο οποίος ήθελε να τον χρησιμοποιήσει σαν συγκεκριμένη μέθοδο διδασκαλίας στις παραδόσεις του με σκοπό να βοηθήσει τους μαθητές του να καταλάβουν τα τρισδιάστατα αντικείμενα. Πρωτοκυκλοφόρησε ως παιχνίδι το 1977 με το…
-
Το αναπάντεχο της καθημερινότητας
Γράφει η Χριστίνα Παλαιολόγου… Μεσοβδόμαδα 04.40 κι ενώ η πλειοψηφία κοιμάται ύπνον ελαφρύ, απλώνεις νευρικά το χέρι και πιάνεις να εκσφενδονίσεις το ρημαδοξυπνητήρι κράααααατς, χίλια μικρά κομματάκια στο πάτωμα και…αυτό χτυπάει ακόμα! Φτου! Πάλι το κινητό διέλυσα! Αν υποθέσουμε πως κρύβουμε ένα δολοφόνο μέσα μας, τότε σίγουρα βγαίνει από τον λήθαργο κάθε ξημέρωμα δίνοντας μάχη με αυτές τις απίθανες εφευρέσεις. Με το μαλλί και τις σκέψεις ανάκατες, τι μέρα είναι; Τι ώρα; Πρωί; Βράδυ; Που κρύφτηκαν πάλι οι διαολεμένες παντόφλες μου;…..φτάνεις επιτέλους στο μπάνιο. Αδυσώπητος εκτελεστής ο καθρέφτης με το διπλό φως (για να βλέπω διπλά τα χάλια μου) στο τσακ γλιτώνει το φτύσιμο και δέχεται στωικά το μονόλογο. Πώς…
-
Αμόλα Καλούμπα, παιδί μου!
Από τα πιο ωραία έθιμα που έχουμε και καταφθάνει οσονούπω με βήμα γοργό, «πετώντας», θα μπορούσαμε να πούμε, είναι ο χαρταετός την Καθαρά Δευτέρα! Οι ρίζες του χάνονται αιώνες πριν, κάπου στην Ασία, όπου τον χρησιμοποιούσαν -κατά βάση- σε θρησκευτικές τελετές, αλλά κι εμείς το γιορτάζουμε ως θρησκευτικό έθιμο, που συμβολίζει την ανάταση και την κάθαρση της ψυχής μας μετά το ξεσάλωμα της Αποκριάς. Για τα παιδιά κάθε εποχής, είναι ένα πολύ ωραίο, εκτονωτικό, παιχνίδι, αλλά και δημιουργικό, αν συμβάλουν στην κατασκευή του. Λίγα κι απλά υλικά, όπως χαρτί, ξύλο και σπάγκος, αλλά και ψαλίδι- κόλλα, τα απαραίτητα εργαλεία κάθε χειροτεχνίας που σέβεται τον εαυτό της, είναι αρκετά για να φτιάξουμε έναν χαρταετό. Οι αναλυτικές οδηγίες βρίσκονται…
-
Αλμυρογλυκίσματα από το catering των “Στεργίου Αρτοποιήματα”
Όταν έχεις γενέθλια κι η χρυσοχέρα, ταλαντούχα μαμά σου είναι η Διονυσία από τα «Στεργίου Αρτοποιήματα», το πάρτι γενεθλίων σου θα είναι, αν μη τι άλλο, νόστιμο! Η μικρή Δώρα φύσηξε τέσσερα κεράκια στην υπέροχη ροζ – μωβ τούρτα της και απόλαυσε μαζί με τους μικρούς και μεγάλους καλεσμένους της το πάρτι της, που είχε τις πιο υπέροχες αλμυρές και γλυκές λιχουδιές! Από εμφάνιση, ο μπουφές έσκισε! Μια γευστική και οπτική οπτασία, που κέρδισε τις εντυπώσεις και των πιο δύσκολων κριτών! Το catering που οργάνωσε -καλλιτέχνησε, είναι η λέξη που ταιριάζει καλύτερα- η μαμά Διονυσία, ικανοποίησε το μάτι αλλά και τη γεύση όλων των προσκεκλημένων. Πραγματικά, κάποιος που ψάχνει το ιδανικό…
-
Οι παντρεμένοι δε γιορτάζουνε ποτεεεε! |Του Αγίου Βαλεντίνου
Γιατί, στο πηγάδι κατούρησαν εκείνοι; Παντρεμένοι ή ανύπαντροι, αυτό που έχει σημασία είναι η σχέση που έχουμε με τον σύντροφό μας. Αν είμαστε καλά μεταξύ μας, γιατί να μη γιορτάσουμε τον έρωτά μας δηλαδή; Αν σφαζόμαστε, οκέι, προφανώς, ο Βαλεντίνος μας έλειπε. Για όσους δε σφαζόμαστε λοιπόν, όπως συμπεριφερόμασταν με τον σύντροφό μας προ γάμου, περί έρωτος και άλλων δαιμονίων, έτσι συμπεριφερόμαστε και μετά. Κι όσοι ανήκουμε στην κατηγορία «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη», γιορτάζουμε ΚΑΙ το Βαλεντίνο. Τηρουμένων των συνθηκών πάντα. Μπορεί πριν να ετοιμάζαμε εκπλήξεις και ρομαντικές αποδράσεις ή να οργανώναμε την τέλεια σεξουαλική βραδιά. Αν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και τώρα, είμαστε οι καλύτεροι του χωριού.…
-
Για μια θέση στο τραίνο
Τις προάλλες, έτρεχα κλασσικά το πρωί σαν την τρελή να προλάβω το τραίνο. Τι κι αν έτρεξα –σε ανηφόρα παρακαλώ- τι κι αν ανέβηκα δυο- δυο τα σκαλιά του σταθμού, τσάμπα το λαχάνιασμα, το τραίνο έφυγε σφυρίζοντας μου κλέφτικα, τη στιγμή που πάτησα και το δεύτερο πόδι μου στην πλατφόρμα. Έσκασα. Έσκασα απ’ τη στενοχώρια μου που δεν μπόρεσα να κρεμαστώ και γω σαν τσαμπί σταφύλι στην πόρτα του τραίνου, λες και ήμουν στη Βομβάη και όχι στην Αθήνα. Διότι ήταν ασφυκτικά γεμάτο, δηλαδή κι ένα δευτερόλεπτο νωρίτερα να είχα φτάσει, και να το είχα προλάβει, δεν ξέρω αν θα ήταν και πρέπον να κολλήσω πάνω στον άνθρωπο που ήταν…
