-
Το πάρτι
Πολλά νεαρά άτομα φορώντας μπλουζάκια σε έντονα φωσφοριζέ χρώματα κι έχοντας μαλλιά αντίστοιχης απόχρωσης, στέκονταν στη μεγάλη ουρά και περίμεναν να έρθει η σειρά τους να πλησιάσουν στην είσοδο, να πληρώσουν για να μπούνε στον χώρο που γινόταν το πάρτι. Ανάμεσα τους κι η Δήμητρα, με το απλό λευκό αμάνικο μπλουζάκι και το ξεβαμμένο τζιν της. Είχε βρεθεί σε αυτά τα χωράφια που θα γινόταν το πάρτι σχεδόν άθελά της. Εκείνη, όταν ετοιμαζόταν νωρίτερα, νόμιζε ότι θα περνούσε μια ήρεμη βραδιά με τον αγαπημένο της. Δεν είχε ιδέα πού θα πήγαιναν. Με τον Μάριο έβγαιναν λίγο καιρό αλλά η Δήμητρα του είχε παραδοθεί ψυχή και σώμα. Δεν είχε χρειαστεί καν…
-
Αποχαιρετώντας το 2018!
Τελευταία μέρα του 2018! Αχ, μας πήρε και μας σήκωσε ο χρόνος που φεύγει. Υποτίθεται ότι είμαι θετικός και αισιόδοξος άνθρωπος, οπότε θα κρατήσω τις καλές στιγμές του, γιατί υπήρχαν κι αυτές, να μην είμαι άδικη, ούτε αχάριστη. Όσον αφορά στις κακές, ειδικά για τις απώλειες που προσωπικά είχα, θα πάρω τον χρόνο μου, θα θρηνήσω με τον τρόπο μου και μετά θα τις βάλω σε ένα κουτάκι, θα κλείσω το καπάκι, θα το τοποθετήσω με προσοχή σε μια γωνίτσα του μυαλού μου και θα προχωρήσω παρακάτω. Ανά διαστήματα θα το ανοίγω και ελπίζω να χαμογελάω κι όχι να κλαίω, αν και τα δάκρυα δεν είναι κακό πράγμα. Εμένα με…
-
Ο Ρούντολφ επαναστάτησε
-Ρουυυντολφ, Ρουυυυυυυυντολφ, πού είσαι τα ελάφια μου μέσα; μουρμούρησε με εκνευρισμό ο Σοκολατάκης, το αγχώδες Αρχιξωτικό του Άγιου Βασίλη. Μέσα στα καθήκοντά του ήταν η μεταφορά του σάκου με τα δώρα προς το τεράστιο πορτ μπαγκάζ του γυαλιστερού ελκήθρου και να παίρνει παρουσίες από τους ταράνδους, ότι είναι όλοι στη θέση τους. Στη συνέχεια, μέσω γουόκι τόκι, φώναζε τον Άγιο Βασίλη να κατέβει από τα ενδότερα και έδινε το σφύριγμα εκκίνησης του ελκήθρου. Το άγχος του αυτή τη στιγμή είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Ρούντολφ, το ελάφι που έδειχνε τον δρόμο στους ταράνδους που πετούσαν το πολύτιμο έλκηθρο, ήταν εξαφανισμένος από το πρωί. Είχε πολλά νεύρα μαζί του που ξαφνικά…
-
Ολοκαίνουρια στήλη στο blog!
Αυτή είναι η ολοκαίνουρια στήλη του Blog κι η πιο δημιουργική! Εδώ μέσα θα τοποθετώ με πολλή αγάπη τις ιστορίες μου, μίνι διηγήματα, παραμύθια, ό,τι βγει. Οι ιστορίες αυτές είναι προιόν μυθοπλασίας, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, οπότε οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις, είναι συμπτωματική! Να ξεκαθαρίσουμε επίσης ότι σε αυτό το είδος γραφής, ακόμα μπουσουλάω, δεν εχω καν σταθεί όρθια, οπότε λίγη επιείκεια σε αυτά που θα διαβάσετε! Να σας εκμυστηρευθώ ότι λίγο ντρέπομαι, αλλά η γιαγιά μου έλεγε όποιος ντρέπεται στερεύεται, οπότε θα το τολμήσω τελικά το νέο βήμα. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη και περιμένω να δω την υποδοχή που θα ‘χει η νέα στήλη, τα σχόλια και γενικά…
-
Μια φορά κι έναν καιρό στη Βουδαπέστη
Μια φορά κι έναν καιρό, κάποια Χριστούγεννα τα πέρασα στην παραμυθένια Βουδαπέστη! Κι αυτό το ταξίδι, όπως θα χετε καταλάβει γενικά από τα ταξίδια μου, πραγματοποιήθηκε ανορθόδοξα, υπό ασυνήθιστες συνθήκες και όπως τα προηγούμενα, ήταν μαγικό και αξέχαστο. Αξέχαστο λέγοντας, εννοώ ότι το θυμάμαι και χαμογελάω. Σίγουρα θα έχω ξεχάσει πολλά! Αν οι συνταξιδιώτες μου έχουν να προσθέσουν ή να διορθώσουν κάποια ανακρίβεια, please feel free to do so! Ας -προσπαθήσω να- τα πάρω όμως όλα από την αρχή! Κάποια χρόνια πριν, ήμουν μέλος σε ένα φόρουμ, δεν έχει σημασία ποιο, δεν υπάρχει πια. Ανάμεσα στα χαχαχούχα και τα σχετικά, κάποιοι από τα μέλη αυτού του φόρουμ ήρθαμε πιο κοντά…
-
Ζυμώσαμε χριστουγεννιάτικα στολίδια
Πήραμε την ιδέα από το blog της Δάφνης εδώ να φτιάξουμε τα δικά μας χριστουγεννιάτικα στολίδια για το δέντρο. Οκ, πιο πολύ να διασκεδάσουμε θέλαμε,να πασαλείψουμε χεράκια με ζύμες και ζυμώματα κι αν βγάζαμε και κάτι από αυτό ακόμα καλύτερα! Τα στολίδια μας, εντάξει, δεν πέτυχαν πολύ, γιατί τα πιάναμε με τα χεράκια μας και κάναμε σημαδάκια, φτιάξαμε και λίγο πιο λεπτή τη ζύμη απ’ όσο έπρεπε, τα ψήσαμε -σχεδόν καβουρδίσαμε-γιατί δεν είχαμε υπομονή να τα αφήσουμε να στεγνώσουν μόνα τους, άρα έχασαν καιτο λευκό χρώμα τους, τέλος πάντων καταλάβατε! Πάντως τα μικρά μου ενθουσιάστηκαν! Σήμερα θα βάλουμε χρώμα πάνω τους και ίσως τα σουλουπώσουμε και σκέφτομαι μήπως κάνουμε άλλη…
-
Πανεύκολα μπισκότα κανέλας
Αυτήν την πανεύκολη συνταγή για πεντανόστιμα μπισκότα κανέλας, μας την έδωσε η φουντουκονονά και πραγματικά είναι από τις αγαπημένες μας. Δε θέλει ούτε χρόνο,ούτε κόπο και το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο ακόμα κι αν δεν έχετε ξαναφτιάξει μπισκότο στη ζωή σας. Ο εξάχρονος γιος μου με βοηθό τη δίχρονη αδερφή του, σας δείχνουν παρακάτω, πώς τα φτιάξανε (Εν τω μεταξύ, τα φάγανε στο καπάκι. Τρία μόνο περίσσεψαν και τα πήρε ο μεγάλος στο σχολείο σήμερα). Ίσα που πρόλαβα να βγάλω φωτογραφία το πιάτο! Υλικά (για 18 μπισκότα) 120 γρ. βούτυρο (λιωμένο) 70 γρ. ζάχαρη άχνη 1 μεγάλο αυγό 190 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 1 μισι κουταλάκι του γλυκού κανέλα…
-
Γράμμα στον Αϊ Βασίλη
Σήμερα φιλοξενώ την Μαρία Σωμαράκη από το ιστολόγιο “Μαρια Σωμαράκη Blog” στο πλαίσιο της Μυστικής Ανταλλαγής που διοργάνωσε το Edityourlife Magazine και οι Greek Women Bloggers. Άγιε Βασίλη, καθώς πλησιάζουν τα φετινά Χριστούγεννα και μικροί μεγάλοι πιάνουν χαρτί και μολύβι να σου γράψουν γράμμα, δεν μπορώ να αντισταθώ και να μη σου γράψω κι εγώ. Θέλω να σε ρωτήσω για τα παιδικά σου χρόνια. Η παρουσία σου είναι τόσο αστραπιαία που δεν έχουμε προλάβει να σε γνωρίσουμε, η οικογένεια μου κι εγώ, να μάθουμε έστω κάτι παραπάνω για σένα που να μην είναι από τα αμέτρητα παραμύθια που κυκλοφορούν για σένα. Στολίζατε δέντρο στο σπίτι σου; Εσύ σε ποιον έγραφες γράμμα; Τι ευχόσουν…
-
Το μυρμήγκι και το μπισκότο- (μέρος Β)
Μα πότε πρόλαβε να παγώσει η αφράτη κρέμα, αναρωτήθηκε απογοητευμένο. Έγινε πολύ γρήγορα, πολύ ξαφνικά και πολύ απότομα. Τη μία στιγμή ήταν αραχτό κι ευτυχισμένο μέσα σε ένα ωραιότατο μπισκότο, την επόμενη εγκλωβίστηκε σε αυτό, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει. Τις σκέψεις του διέκοψε ένα ταρακούνημα. Μα τι γίνεται τώρα; Τι μου συμβαίνει; Μετακινεί κάποιος το μπισκότο; Απόρησε. Γύρω του απ’ όσο μπορούσε να δει, υπήρχαν φύλλα από δέντρα, μια τσίχλα μασημένη, κάποιες ακαθαρσίες. Συνειδητοποίησε ότι ένας άνθρωπος, υπάλληλος του δήμου προφανώς, σκούπιζε. Είχε σπρώξει όλα τα σκουπίδια στην άκρη του δρόμου και σε λίγο ετοιμαζόταν να τα μαζέψει με το τεράστιο φαράσι του. Έπρεπε να κάνει κάτι πριν να…
-
Το μυρμήγκι και το μπισκότο (Μέρος Α)
Μια φορά κι έναν καιρό, ένα μυρμηγκάκι από σπίτι, πήρε μια παράτολμη απόφαση. Θα έβγαινε εκτός της οικίας του, να αλλάξει λίγο παραστάσεις. Τα δικά του μυρμήγκια προσπάθησαν να το συνετίσουν. Tου είπαν “εδώ που είσαι δε θα βρεις καλύτερα, έξω μπορεί να σε πατήσει κανά παπούτσι, ο καιρός κρύωσε, έχουμε όση τροφή θέλουμε”, χίλια δυο επιχειρήματα αλλά εκείνο είχε πάρει την απόφαση του. Θα πήγαινε μια μικρή βόλτα και θα επέστρεφε. Άλλωστε τα μυρμήγκια είναι συλλέκτες τροφής κι από τη φύση τους την ψάχνουν. Όχι ότι πείραζε που την έβρισκε έτοιμη, ίσα ίσα που αυτό το έκανε προνομιούχο σε σύγκριση με τα «αδέσποτα» μυρμήγκια εκεί έξω, αλλά να βγει…
