-
Όταν χάνεις το γονιό σου…
Όταν κάποιος χάνει το γονιό του, νιώθει σαν να του τραβήξανε ξαφνικά το χαλί κάτω από τα πόδια του. Τον πόνο της απώλειας αυτής, μπορεί να τον καταλάβει μόνο κάποιος που έχει βιώσει την ίδια απώλεια. Μόνο. Όλοι οι άλλοι συμπάσχουν αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν ακριβώς. Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι κάποια στιγμή θα πεθάνει ο γονιός του αλλά ποτέ δεν είναι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο, ακόμη κι άρρωστος να είναι ο πατέρας ή η μάνα του. Πόσο μάλλον όταν είναι νέος, δεν έχει θέμα υγείας και πιάνει την πέτρα και τη στύβει. Το καλοκαίρι αυτό του 2018 είναι μαύρο. Δεν τα ήξερα έτσι εγώ τα καλοκαίρια. Αλλιώς τα…
-
Πενθώ για το Μάτι…
Δεν μπορώ να γράψω κείμενο για την τραγωδία στο Μάτι. Δεν μπορώ να βρω τις λέξεις, να τις βάλω σε σειρά… Γιατί τι να πεις. Τι να πεις. Η πραγματικότητα ξεπέρασε οποιαδήποτε ταινία τρόμου. Όπως όλη η Ελλάδα, έτσι κι εγώ, είμαι μουδιασμένη, σοκαρισμένη, νιώθω θλίψη, απέραντη θλίψη κι οργή. Οργή που κάθε καλοκαίρι δολοφόνοι -εμπρηστές σκορπάνε τον θάνατο και ποτέ κανείς δεν τιμωρείται. Το Μάτι το έχω στην καρδιά μου. Άνθρωποι που αγαπώ, άνθρωποι που έχουν μια θέση στη καρδιά μου ρεζερβέ για πάντα, είχαν σπίτια εκεί. Κι ευτυχώς που εκείνοι είναι καλά. Γιατί τα ντουβάρια ξαναχτίζονται, οι άνθρωποι δεν ξαναγίνονται. Με πιάνουν τα κλάματα καθοδόν για τη δουλειά,…
-
Το Μάτι που αγάπησα
Γράφει ο Αντώνης Ακριτόπουλος 24/7/18 10:05 μ.μ. Μάτι… ένα κείμενο, μια προσωπική άποψη, ένας μικρός φόρος τιμής, για έναν τόπο που αγάπησα. Δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω να γράφω αυτά που έχω στο μυαλό μου. Προσπαθώ να τα απλώσω σε ένα φύλλο χαρτί, ένα κείμενο στην άσπρη οθόνη του Word με τον κέρσορα να αναβοσβήνει υπομονετικά, περιμένοντας με να αρχίσω. Ίσως φταίει το σφίξιμο που με πιάνει στο στομάχι, βλέποντας εδώ και δύο μέρες σε όλα τα κανάλια τις εικόνες φρίκης που εξελίσσονται από τις πυρκαγιές. Όταν ο λαιμός σου έχει γίνει κόμπος και με δυσκολία καταπίνεις, βλέποντας ανθρώπους και γνώριμα μέρη να γίνονται παρανάλωμα πυρός, όταν με δυσκολία εσύ…
Μπορεί να σας αρέσει
Βελονισμός και Κινέζικη Ιατρική
Ανίψια! Τα παιδιά των θείων …
Τηλεκατευθυνόμενος
-
Ελληνικός κινηματογράφος: 10 σύγχρονες ελληνικές ταινίες
Όταν λέμε «ελληνικός κινηματογράφος» το μυαλό μας πάει στις ασπρόμαυρες ταινίες των χρυσών δεκαετιών ’60 και ’70, τις οποίες παρακολουθούμε ακόμα όταν τις πετυχαίνουμε στην τηλεόραση κι ας έχουμε μάθει τους διαλόγους απ’ έξω. Ωστόσο, τελευταία «γίνονται πράγματα» και το ελληνικό σινεμά ξαναμπαίνει σε ανοδική τροχιά. Ελληνικές ταινίες ξεχωρίζουν, κερδίζουν κοινό, κριτικούς, βραβεία, κάποιες μάλιστα και διεθνή αναγνώριση. Παρακάτω ακολουθεί μία δεκάδα από ελληνικές ταινίες που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια και απόλαυσα στις ελληνικές αίθουσες. Δε θα συμπεριλάβω μία από τις πιο γνωστές και βραβευμένες, τον «κυνόδοντα» κι ας έχει πάρει εξαιρετικές κριτικές με τους παραλληλισμούς του και τα μηνύματά του. Καταλαβαίνω γιατί άρεσε, αλλά γούστα είναι αυτά, εμένα δε…
-
5 αγαπημένα βιβλία της κόρης μου -βιβλία για μωρά
Η μικρή καραμελένια κόρη μου είναι σχεδόν δύο έτων κι έχει και εκείνη τα αγαπημένα της βιβλία! Το ένα από τα πέντε βέβαια είναι για μεγαλύτερα παιδάκια, αλλά της αρέσει πολύ και της ταιριάζει κι απίστευτα! Της το πήρε η γιαγιά της γιατί η πιο συνηθισμένη έκφραση της καραμελίτσας για τα πάντα -όλα, είναι «κο μου»= δικό μου! Πάμε να δούμε τη short -list αγαπημένων βιβλίων της καραμέλας, από την οποία λείπει ο Σποτ, ο σκυλάκος του Hill Eric, ο οποίος επίσης της αρέσει και θέλω να της πάρω και την υπόλοιπη σειρά. Ο Αρκουδάκος στο πειρατικό –Benji Davies (Εκδόσεις Ίκαρος) Ανήκει όπως κι ο σκυλάκος Σποτ σε μια σειρά…
-
10 αγαπημένα βιβλία του γιου μου (Μέρος Α΄)
Παλιότερα, διάβαζα λογοτεχνικά -κυρίως- βιβλία κάθε βράδυ στο κρεβάτι μου. Τώρα, τα βράδια διαβάζω παιδικά βιβλία στο γιο μου στο δικό του κρεβάτι, μέχρι να τον πάρει ο ύπνος! Ευελπιστώ να συνεχίσει τη συνήθεια αυτή και μεγαλώνοντας που θα μπορεί να διαβάζει άνετα μόνος του χωρίς βοήθεια! Έχει κάποια αγαπημένα που θέλει να διαβάζουμε συνέχεια, κι εγώ αλλά κι εκείνος τα έχουμε μάθει πια απέξω κι ανακατωτά. Πάμε να δούμε την πρώτη δεκάδα, στην οποία θα προσέξετε ένα μοτίβο στις προτιμήσεις του, αστέρια, διάστημα, Τριβιζάς. Πώς να πιάσεις ένα αστέρι – Jeffers Oliver Αυτό το διαβάζουμε τρία χρόνια τώρα σταθερά, μπορεί και μόνος του μια κι έχει μια πρόταση σε…
-
10 αγαπημένα μου βιβλία (Μέρος Α΄)
Από μικρή είχα τη συνήθεια να διαβάζω το βράδυ στο κρεβάτι πριν με πάρει ο ύπνος, συνήθεια που διατήρησα μέχρι και που απέκτησα το πρώτο μου παιδί. Είχα όλη τη σειρά των «Μυστικών 7» και των «5 λαγωνικών», αργότερα, διάβαζα εφηβικά λογοτεχνικά, τύπου “Τσιμεντένιο Δάσος”, είχα τα άπαντα της Άλκης Ζέη και Ζωρζ Σαρρή και συνέχισα με ό,τι βρισκόταν στο διάβα μου. Στο σπίτι μας υπήρχαν οι κλασσικοί, οπότε τους γνώρισα σε μικρή ηλικία κι έχω διαβάσει επίσης σ’ εκείνα τα νεαρά μου χρόνια, Νίτσε κι Έσσε, κάτι που ίσως θα έπρεπε να επαναλάβω κάποια στιγμή κι ως μεγάλη. Τώρα διαβάζω πιο σπάνια και συνήθως επιλέγω πιο ανάλαφρα βιβλία, τύπου Λένα…
-
Απόψε σου γράφω ένα γράμμα…
Γράφει η Νέλλη… Φίλη μου, Μόλις είδα στην τηλεόραση μια συνταγή μηλόπιτας κι αμέσως σκέφτηκα εσένα… Σκέφτηκα πόσο μου λείπεις. Έχω τόσα να σου πω, κάθε μέρα εδώ και δύο χρόνια σου μιλάω. Προσπαθώ να καταλάβω τι έκανα. Τι σε πείραξε. Γιατί χαλάσαμε τις καρδιές μας. Δύο χρόνια λοιπόν μαντεύω. Έχω καταλήξει κάπου, αλλά μπορεί να είναι και λάθος. Όμως εγώ συνεχίζω να μαντεύω. Αυτό που μαντεύω λοιπόν, μοιάζει με τόσο του «έπρεπε». Κι αυτό που με πληγώνει είναι ότι ξέρεις τόσα χρόνια πως δεν είμαι ο άνθρωπος των «πρέπει». Με ενδιαφέρει περισσότερο η ουσία. Την ουσία όπως την εννοώ εγώ βέβαια γιατί για τον καθένα είναι διαφορετική. Από τότε…
-
Άη Στράτης, το νησί μου!
Ο Άη Στράτης είναι το νησί μου κι είναι το πιο όμορφο όλων! Ο κάποτε τόπος εξορίας, είναι τώρα παράδεισος διακοπών για όσους θέλουν κάτι χαλαρό και ήρεμο, ανεπιτήδευτο και αυθεντικό, να γαληνέψουν, να ξεκουραστούν και να φορτίσουν μπαταρίες. Αυτό το μικρό νησάκι του Βορειοανατολικού Αιγαίου, αγκαλιασμένο από τον μπλε, βαθύ μπλε, ωκεανό, είναι το “my happy place”, το ησυχαστήριό μου, ο τόπος που ξεκουράζω ψυχή και σώμα. Κολυμπάω στα πεντακάθαρα, ελαφρώς παγωμένα, νερά του κι «αδειάζω», χαλαρώνω, ευτυχώ. «Πού θα πας διακοπές; Στο νησί; Πότε θα πας στο νησί; Έκλεισες εισιτήρια για το νησί; Έχουν μαζευτεί όλοι στο νησί κλπ» είναι η συζήτηση που έχει την τιμητική της με το…
-
Ο Βρετανός γλύπτης James Doran Webb δημιουργεί εντυπωσιακά σε μέγεθος γλυπτά από θαλασσόξυλα!
Ο Βρετανός γλύπτης, James Doran Webb, από μικρό παιδί ασχολήθηκε με την τέχνη της ξυλογλυπτικής. Οι γονείς του ταξίδευαν σ’ όλο τον κόσμο, αναζητώντας αντίκες κι έργα τέχνης κι εκείνος πέρασε όλη του την παιδική ηλικία στα εργαστήριά τους, βοηθώντας τους να τα αναστηλώσουν, να τα αναπαλαιώσουν ή να τα επισκευάσουν, ενώ ο ίδιος παράλληλα, δημιουργούσε διάφορες μινιατούρες από ξύλο. Ως φυσικό επακόλουθο, μεγαλώνοντας πήγε στο κολλέγιο να σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης, ενώ ταυτόχρονα είχε ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση με αντίκες, τις οποίες πουλούσε τα Σαββατοκύριακα στην αγορά του Πορτομπέλο. Η ενασχόλησή του με τον τομέα της τέχνης ήταν μονόδρομος. Λάτρης της φυσικής ομορφιάς και των δραστηριοτήτων στη φύση, όπως, ορεινή…
