-
Ο χορός είναι το πάθος μου!
Το ηρεμιστικό μου, το τονωτικό μου, το φάρμακο μου για πάσα νόσο και εμ, για πάσα νόσο, ας μη γράψω το υπόλοιπο και παρεξηγηθώ από όποιον δεν είχε πάρει τη θεωρητική κατεύθυνση στις πανελλήνιες, είναι η μουσική και κατ’ επέκταση ο χορός. Σπάνια άλλωστε θα επιλέξω… «καθιστική» μουσική. Αυτή που με κερδίζει είναι αυτή που έχει έντονο τέμπο και ρυθμό, που με ξεσηκώνει, μου γαργαλάει τα πόδια να σηκωθώ να χορέψω. Μπορεί να μην έχω όρεξη να μιλήσω σε άνθρωπο ή να σέρνομαι από την κούραση, αν βάλω αγαπημένα μου χορευτικά τραγούδια ποπ και μέινστριμ συνήθως κατηγορίας, τσεκαρισμένο, αφενός μου περνάνε όλα, αφετέρου, βαρώ προσοχή στο dance floor, που λέει…
-
Καλή αρχή πρωτάκι μου!
Παιδί μου, αγόρι μου, ψυχή μου, λατρεία μου, αύριο θα πάρεις τη σάκα σου και θα πάμε μαζί στο νέο σου «μεγάλο σχολείο». Θα κάνουμε μαζί τον καθιερωμένο αγιασμό, θα σου δώσουν ολοκαίνουρια βιβλία με γράμματα που τόσο αγαπάς και θα πάρεις μια πρώτη γεύση από το δημοτικό. Καλή αρχή και καλή προσαρμογή να έχεις φουντουκάκι μου στη νέα σχολική χρονιά και σε όλες αυτές τις μεγάλες αλλαγές που θα βιώσεις. Γιατί, η πρώτη δημοτικού είναι εντελώς διαφορετική από το νηπιαγωγείο και το σχολείο, όπως το γνώριζες ως τώρα. Πλέον είσαι έξι χρονών, θα κάθεσαι σε θρανίο και θα πρέπει να παραμένεις εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια της διδασκαλίας, μέχρι…
-
Απιστία και κουνέλι στιφάδο
Η απιστία είναι τζιζ, κάτι κακό, όλοι το ξέρουμε κι όλοι το καταδικάζουμε, ωστόσο, μπορεί να συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες. Δε θα εξετάσω τώρα τα γιατί και τα πώς, θα το πάρω σαν πραγματικότητα και θα εκφράσω μια απορία που εννοείται κανείς δε θα μου τη λύσει, όχι τουλάχιστον δημόσια, για ευνόητους λόγους. Πέρα από το ηθικό κομμάτι, το αυτονόητο, ότι δεν είναι σωστό να κοροϊδεύουμε τη σχέση μας, η ερώτηση που δεν αφορά στους κατά συρροή άπιστους, αυτοί είναι ειδική κατηγορία από μόνοι τους, αλλά στους άλλους, είναι η εξής: Δε φοβάστε μήπως βρείτε το κουνέλι σας στην κατσαρόλα; Τώρα αν δεν καταλαβαίνετε τι ρωτάω, μάλλον δεν είστε…
-
Αν είναι να είσαι πρόβατο, καλύτερα να είσαι μαύρο
Καλή φάση τα μαύρα πρόβατα. Τα άσπρα λερώνονται κι εύκολα. Έχει μεγαλύτερη ταλαιπωρία, όσο και να πεις, το άσπρο. Βγάλε προβιά, πλύνε, άπλωσε, ξαναβάλε για να ξαναλερωθεί. Και πάμε όλη τη διαδικασία ξανά από την αρχή. Μην αναρωτηθείς γιατί δεν πάνε πιο κει να καθίσουν φρόνιμα, να μη φθείρονται οι προβιές τους. Λες να μην το θέλουνε κι αυτά; Αλλά δεν τα αφήνουν σε ησυχία. Γεννημένα για να προσφέρουν και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των άλλων, να μην αντιδράνε, να μη βάζουν φωνή. Το πολύ πολύ να ακουστεί κανα μπεεεεεεε, πιο έντονο, αλλά και πόσο τρομακτικό κι άρα αποτρεπτικό να είναι ένα μπε. Αρμέγονται συνεχώς, είναι η εύκολη λύση. Απ’…
-
Φωτεινό εξπρές
Γράφει η Sunflower… Πριν από τρεις τριετίες δούλευα σε μια εταιρεία τρένων και είχα δυο τρελά, τρομακτικά αφεντικά. Ο διευθυντής Νο1 ήταν κάτι σαν την ελληνική εκδοχή του Charlie Sheen στο Two and a 1/2 men. Ελπίζω να ξέρετε για ποιον μιλάω. Σαραντάρης συν κάτι, πρώην γόης, αθεράπευτος γυναικάς, είχε εκρήξεις θυμού, αλλά στο βάθος δεν ήταν μαυρόψυχος. Ο διευθυντής Νο2 ήταν ο μεγάλος γιος του Βελζεβουλ και έδειχνε υπερβάλλοντα ζήλο, ώστε να εξασφαλίσει τη διαδοχή. Ήταν ένας απογυμνωμένος από σαρκικές επιθυμίες γερό-μπισμπικης (αν και ήταν μόλις 50 κάτι, κατάφερνε να φαίνεται τουλάχιστον 15 χρόνια μεγαλύτερος), με σουβλερή μύτη, ανύπαρκτα χείλη, μικρά μοχθηρά μάτια, διαπεραστική φωνή, κοντόχοντρο παρουσιαστικό και στη…
-
Άρπαξε την ευκαιρία που περνάει από μπροστά σου
Σε ένα ταξίδι που έκανα πρόσφατα στο εξωτερικό άκουσα το εξής: «με τέτοιο κλίμα (ζέστη- υγρασία και τα σχετικά) που έχει η Μάλτα αυτήν την εποχή, με τίποτα δε θα ταξίδευα εκεί». Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα πόσα άτομα γνωρίζω που δε συμβιβάζονται με τίποτα και τελικά αυτό που έχουν είναι ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου. Θέλουν το «τέλειο» και γλιστράει η ευτυχία μέσα από τα χέρια τους. Διότι το «τέλειο» δεν υπάρχει και περιμένοντας συνεχώς να εμφανιστεί, χάνουν τη μία ευκαιρία μετά την άλλη και είναι πολύ κρίμα, γιατί ο χρόνος πίσω δε γυρίζει κι η ζωή δυστυχώς δεν έχει πρόβα. Μία μοναδική παράσταση έχει κι αυτό δείχνουν να…
-
Τηλεκατευθυνόμενος
Γράφει η Λιάνα Σαγιάννη... Να σας θυμίσω τα παιχνίδια με τηλεχειριστήριο; Όλοι μας, λίγο πολύ έχουμε παίξει. Αχ, τι ωραία που είχα τον έλεγχο πάνω σε κάτι. Το κινούσα όπως ήθελα. Μπροστά – πίσω, γρήγορα – αργά, σε όποια κατεύθυνση επιθυμούσα για να διασκεδάσω. Τι συμβαίνει όμως όταν το παιχνίδι δεν το εγκαταλείπουμε σε εκείνη την αθώα ηλικία; Όταν συνεχίζουμε να παίζουμε με τον ίδιο τρόπο στην ενήλικη ζωή μας; Και είμαστε εμείς που κρατάμε το τηλεχειριστήριο ή μήπως είμαστε το παιχνίδι; Κι όμως συνάντησα και τέτοιους ανθρώπους. Ναι, κατευθυνόμενους και συνάμα τον χείριστη τους! Για εκείνους θα μιλήσω. Με αγάπη και ελπίδα να μην ανήκουν σε καμία θέση στο…
-
10 αγαπημένα βιβλία του γιου μου (Μέρος Β’)
Όπως ήδη γνωρίζετε, κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε έχουμε ανάγνωση βιβλίων στο κρεβάτι. Την πρώτη δεκάδα αγαπημένων βιβλίων του γιου μου, τη διαβάσατε εδω. Η επόμενη δεκάδα είναι αυτή: Ο Δόκτορ Μπλουμ – Leo Timmers Αυτό το διαβάζουμε σίγουρα δύο χρόνια κι εξακολουθεί να ανήκει στα αγαπημένα μας. Ο Δόκτορ Μπλουμ θεραπεύει όλα τα πλάσματα του ωκεανού και τα ανακουφίζει απ’ ότι πόνο και να έχουν. Όταν χρειαστεί λοιπόν τη βοήθειά τους, πρόθυμα θα του την προσφέρουν. Μια μέρα στο σχολείο – Ellen Crimi – Trent Τα νήπια, χαρούμενα ζωάκια, μας δείχνουν τι κάνουν από το πρωί που θα σηκωθούν από το κρεβάτι τους, έως και την ώρα που θα σχολάσουν…
Μπορεί να σας αρέσει
I hate to call you the F word…
Ο ξάδερφος μου!
Σε τι κόσμο φέραμε τα παιδιά μας;
-
Μια κερασιά φτιαγμένη από τουβλάκια LEGO, έχει τη δική της θέση στο βιβλίο των Ρεκόρ Guinness
Η Ιαπωνία την άνοιξη είναι πολύ δημοφιλής προορισμός. Κόσμος καταφθάνει από κάθε γωνιά της γης για να δει από κοντά τις διάσημες ανθισμένες ροζ κερασιές της, που μοιάζει σαν να έχουν βγει από κάποιο βιβλίο παραμυθιών. Και μπορεί αυτές οι κερασιές να διατηρούν τα άνθη τους για μικρό χρονικό διάστημα κι όλοι να εύχονταν να κρατούσε λίγο περισσότερο αυτή η ονειρεμένη ομορφιά, αλλά πλέον υπάρχει μια που παραμένει άθικτη, όλο τον χρόνο. Η κερασιά αυτή που απέκτησε τη δική της θέση στο βιβλίο Γκίνες, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ κι αποτελείται απο…τουβλάκια LEGO! Το δέντρο που σχεδιάστηκε αρχικά στην Τσεχική Δημοκρατία και μεταφέρθηκε στη συνέχεια στην Ιαπωνία για να συναρμολογηθεί, τοποθετήθηκε…
-
Μια εκπληκτική υποβρύχια χορογραφία από τη Julie Gautier, στην πιο βαθιά πισίνα του κόσμου!
Η Γαλλίδα Julie Gautier είναι μία αυτοδίδακτη δύτρια και χορεύτρια, που από την ηλικία των 26 ετών, άρχισε να δημιουργεί καλλιτεχνικά υποβρύχια βίντεο που εντυπωσιάζουν. Το τελευταίο της video – project που γυρίστηκε στην πιο βαθιά πισίνα του κόσμου στη Βενετία, έχει ονομασία AMA που σημαίνει «γυναίκα της θάλασσας» στα γιαπωνέζικα. Το βίντεο προβλήθηκε την Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου 2018) σε περισσότερες από 40 αίθουσες σε όλο τον κόσμο και ήταν αφιερωμένο πού αλλού; Σε όλες τις γυναίκες! Η Julie Gautier δήλωσε ότι με το βίντεο αυτό ήθελε να στείλει το μήνυμα «δεν είστε μόνες». Το βίντεο ξεκινάει με τη Gautier να στέκεται στη βροχή και την κάμερα να εστιάζει στο πρόσωπό της. Στη συνέχεια η κάμερα κατεβαίνει…
