Δεσμοφοβικός, η λέξη καραμέλα στο στόμα όλο και περισσότερων. Δεν υπάρχει παρέα σε καφετέρια, μπαρ ή σε όποιο στέκι που να μην την έχει αναφέρει στη κουβέντα της. Δεσμοφοβικός, όπως υποδηλώνει κι η λέξη, είναι κάποιος που φοβάται τις δεσμεύσεις, τα «δεσμά» μιας σχέσης. Κι ενώ υπάρχουν κάποιοι που όντως πάσχουν από μια φοβία που δεν τους αφήνει να αφεθούν, να εμπιστευθούν, να δεσμευτούν με κάποιον και με το που σοβαρεύει η σχέση, τρομάζουν κι απομακρύνονται, οι υπόλοιποι το χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία για να ‘χουν και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη. Πιο ωραία άλλωστε ακούγεται το δεσμοφοβικός απ’ το μπερμπάντης. Αυτό το είδος ανθρώπου, συναντάται και σε άντρα…

Μας φάγανε αυτά τα «πρέπει». Όχι όλους βέβαια, αυτούς που έχουν την ετικέτα του «καλού παιδιού». Εκείνου που κάνει πάντα το σωστό, αυτό που έμμεσα ή άμεσα απαιτεί ο περίγυρός του. Εκείνου που κάνει επιλογές που δε θα δυσαρεστήσουν τους γονείς, το σύντροφο, τις  παρέες του κι ας γίνονται αυτές οι επιλογές εις βάρος των δικών του «θέλω» κι επιθυμιών. Καλό παιδί δε γίνεσαι στην πορεία. Είναι ένα βάρος που επωμίσθηκες συνειδητά ή ασυνείδητα απ’ την τρυφερή παιδική σου ηλικία και το κουβαλάς και στην ενήλικη ζωή σου. Μπορεί να γεννιέσαι έτσι, να είναι στο DNA σου. Ποιος ξέρει. Αυτό που ξέρεις σίγουρα είναι ότι είναι μεγάλο ζόρι, τρομερά εξουθενωτικό να…

Λένε ότι ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου αποκαλύπτεται όταν έχει δύναμη κι εξουσία, όπως κι όταν έχει πιάσει πάτο, γιατί τότε βγαίνουν στην επιφάνεια οι κρυφοί πόθοι και τα κρυμμένα ελαττώματά του. Το ίδιο συμβαίνει κι όταν τον νευριάσεις. Ο τρόπος που εκφράζουμε το θυμό μας αποκαλύπτει τις κρυφές πτυχές του χαρακτήρα μας που δεν είναι ορατές με την πρώτη. Όλοι προτιμάμε να δείχνουμε την καλή μας πλευρά, αλλά αν μας τσαντίσουν, ξυπνάει κι ο άλλος μας εαυτός και τότε είναι που μας μαθαίνουν κι απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη. Η παιδεία κι η ανατροφή που έχουμε πάρει απ’ το σπίτι μας διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο πώς θα εκτονώσουμε τα…

«Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο», λέει ο σοφός λαός. Είναι που είναι δύσκολες οι σχέσεις, τουλάχιστον ας υπάρχουν de facto κάποια κοινά, όπως γλώσσα, βιώματα, έθιμα, κουλτούρα, να τις διευκολύνουν. Όμως η καρδιά είναι ατίθαση και δεν παίζει σύμφωνα με τους κανόνες της λογικής. Αν χτυπήσει δεν την απασχολεί από πού κρατάει η σκούφια του άλλου. Της αρκεί ότι παίζει ταμπούρλο κάθε φορά που πλησιάζει το αντικείμενο του πόθου, απ’ όπου κι αν κατάγεται κι αν σπουδάζεις ή έχεις βρει εργασία στο εξωτερικό, η πιθανότητα να ερωτευτείς και να συνάψεις σχέση με κάποιον «ξένο» είναι μεγάλη. Έχει μια ξεχωριστή γοητεία η σχέση με κάποιον διαφορετικής εθνικότητας.…

Δεν υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό από την υγεία. Όλοι το ξέρουμε απλά αν είμαστε τυχεροί και ευλογημένοι να είμαστε υγιείς, το θεωρούμε δεδομένο μέχρι να μας σκάσει καμιά βόμβα δίπλα μας και να ταρακουνηθούμε. Και το ταρακούνημα είναι μεγαλύτερο αν μάθουμε ότι το κακό νέο αφορά σε παιδάκι. Υπάρχουν γύρω μας, παραδίπλα μας, παιδάκια που αντί να είναι ανέμελα, να ζούνε χαρούμενα την παιδική τους ηλικία, αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Νοσούν, παλεύουν με χημειοθεραπείες και αλωπεκίες και σαν να μη τους έφτανε αυτό, περνάνε και τη ψυχολογική δοκιμασία να βλέπουν τα μαλλάκια τους να πέφτουν. Εμείς γιατροί δεν είμαστε αλλά ανακούφιση δεν προσφέρουν μόνο οι ιατρικές γνώσεις και πρακτικές. Υπάρχουν τρόποι να…

Συχνά νοσταλγούμε τις «παλιές καλές ημέρες» που όλα ήταν «πιο όμορφα». Ανάλογα με τη δεκαετία που έζησε ο καθένας τη νεότητα του, αυτή θεωρεί και καλύτερη. Είναι λογικό, γιατί είναι η περίοδος που ζεις ανέμελος, λίγο πριν οι ευθύνες και τα βάρη της ενήλικης ζωής σου χτυπήσουν την πόρτα, σαν επισκέπτης που κάνει αρμένικη βίζιτα. Η δεκαετία του 90 έχει πολλούς λάτρεις γιατί είναι η τελευταία αθώα και ρομαντική δεκαετία, λίγο πριν την εκτόξευση της τεχνολογίας, τόσο κοντά και μακριά ταυτόχρονα. Τότε που το άγχος μας ήταν αν θα μας αφήσουν οι γονείς μας, αφού τελειώσουμε το διάβασμα, να πάμε να παίξουμε. Κι αν αυτό στις μέρες μας σημαίνει να…