-
Ο ξεχωριστός Μέλλιος: To know us better!
Να πω δυο λόγια ακόμα για τα μπακστέιτζις του Μέλλιου; Θα πω! Ο Μέλλιος έχει δύο λάμδα, όπως και δύο πτερύγια. Το «σωστό» θα ήταν με ένα λάμδα. Πιστεύω όμως ότι με τα δύο λάμδα είναι πιο μελένιος, πιο γλυκός και φυσικά, διαφορετικός! Η εικονογράφηση, που έχει κάτι από τα παλιά παραμύθια, έχει γίνει στο χέρι! Ο Παναγιώτης Τσαούσης ζωγράφισε τις εικόνες χρησιμοποιώντας ακουαρέλες, μολύβια, μελάνια, ξυλομπογιές.Στο τέλος χρησιμοποίησε υπολογιστή, για το ψηφιακό φινίρισμα και την τελική επεξεργασία. Ο Εικονογράφος του Μέλλιου είναι εξαιρετικός κομίστας. Το 2006 διακρίθηκε σε διαγωνισμό νέων ταλέντων της Ελευθεροτυπίας και από τότε και τι δεν έχει κάνει! Έχει εκδώσει κόμικ άλμπουμ, συμμετάσχει σε ανθολογίες, λάβει μέρος σε φεστιβάλ, (Comicdom con, Athenscon, Εν αιθρία,…
-
Ο Ξεχωριστός Μέλλιος! |Παραμύθι για τη Διαφορετικότητα
Τη Δευτέρα 14 Δεκέμβρη 2020 έκανα το πρώτο μου live! Βέβαια, καλό θα ήταν να ξεκινήσω το κείμενο αυτό λέγοντας πρώτα ότι έγραψα βιβλίο! Που εκδόθηκε! Ναι, θα ξεκινήσω με αυτό. Έγραψα κι εκδόθηκε ένα βιβλίο! Παραμύθι, πιο συγκεκριμένα! Κι ακόμα πιο συγκεκριμένα, «Ο Ξεχωριστός Μέλλιος»! Με δύο λάμδα! Σαν τα δύο πτερύγια που έχει αντί του ενός, όπως όλοι οι ιππόκαμποι! Γιατί ο Μέλλιος είναι ιππόκαμπος. Ξεχωριστός, όπως λέει και ο τίτλος του! Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παρισιάνου! Με τεράστια ποικιλία σε επιστημονικές εκδόσεις βιβλίων του ιατρικού και φαρμακευτικού κλάδου, και σχετικά πρόσφατα και του παιδικού, έγινε η οικογένεια του Ξεχωριστού Μέλλιου! Ο Εκδοτικός αξιολόγησε ότι απευθύνεται σε ηλικίες 6+ αλλά γνωρίζω…
-
Η ιστορία ενός κατσικιού που ταξίδεψε στην Αγγλία!
Μερικές φορές έχεις τις καλύτερες προθέσεις και προσπαθείς για το καλύτερο, ωστόσο, τα κάνεις όλα σκ&τά. Γιατί ρε παιδί μου δε σε θέλει. Κάνεις πίσω λοιπόν, αράζεις και περιμένεις να ξαναγυρίσει ο τροχός να τουρουρού κι ο φτωχός! Και τώρα θέλω να σας πω μια ιστορία, που συνέβη το μακρινό 2002 στο Leeds της Αγγλίας, όταν έκανα αυτό το φανταστικό μεταπτυχιακό του International Marketing Management! Ο παππούκας μου, πάντα μαζί με τη γιαγιά μου, με είχαν ενημερώσει ότι “πετάει” δέμα από τον Άγριο Βορρά, τον Άη Στράτη μου δηλ, με κατεύθυνση προς UK! Ντάξει, όλοι οι φοιτητές λαμβάναμε πακέτα από την οικογένειά μας, θα μου πεις! Το δικό μου πακέτο…
-
Μάσκα μασκούλα, είσαι καθαρούλα;
(*το κείμενο γράφτηκε πριν τέσσερις μέρες, δεν είχαν κλείσει τα δημοτικά σχολεία. Με πρόλαβαν τα γεγονότα. Τα πάντα ρει.) Καλημέρα! Να ρωτήσω κάτι ρε παιδιά, εσείς, πόσες μάσκες έχετε αγοράσει στα τέκνα σας; Και τι χρήση τους κάνουν; Δεν εννοώ αν τις φοράνε σωστά! Αυτό είναι ένα άλλο θέμα, μεγάλο και σοβαρό αλλά όχι το θέμα του παρόντος άρθρου! Ρωτάω αν φτουράνε σε εσάς οι μάσκες, αν τις χάνουν ή αν σας τις φέρνουν τόσο λερωμένες λες και χοροπηδούσανε πάνω τους με τη σόλα των παπουτσιών τους; Για πείτε μου, να σας πω κι εγώ! Η μικρή μου, ετών τέσσερα, μια χαρά τις προσέχει και τις φοράει και ολόσωστα! Όσες…
-
Όλα τα χαμε,η ακμή μας έλειπε!
Όλα τα περίμενα από το 2020 αλλά το να βγάλω ακμή στα 42 δεν ήταν μέσα σε αυτά! Δηλαδή το μόνο καλό που λαχε σε αυτήν την ολοστρόγγυλη χρονιά με τις κρυφές ακονισμένες γωνίες, ήταν ότι αδυνάτησα! Ρίξε μια ματιά εδώ, αν το χασες το πώς, πού και πότε! Δεν ξέρω αν ο Άγιος Βασίλης μου φυλάει κάτι καλό για το τέλος του χρόνου, ώστε να μπορώ να αναφωνήσω με ανακούφιση «τέλος καλό, όλα καλά»! Που λες, ξυπνάω μια μέρα – Day 1 και βλέπω κάνα δυο τρία σπυράκια στο κούτελο. Δε δίνω σημασία, και μόνο που τα είδα το λες και πρόοδο! Day 3 – 4 Τα σπυράκια…
-
42 και να καίει!
Όταν ακούω αυτό το νούμερο και αφορά σε κάποιον άλλον, νομίζω ότι μιλάμε για έναν μεγάλης ηλικίας άνθρωπο! Αυτό βέβαια το παθαίνω και με μικρότερες ηλικίες, πχ τα τριανταπέντε, που ντρέψου λίγο κορίτσι μου που θα σκεφτείς μεγάλο τον τριανταπεντάρη! Όταν όμως σκέφτομαι εμένα, δε μου φαίνομαι καθόλου μεγάλη και δε με βλέπω καθόλου μεγάλη. Το ίδιο μου συμβαίνει και με τα άτομα της παρέας μου. Βλέπω εμένα και τον περίγυρό μου, τινέιτζερς! Είμαι σοβαρά, να το κοιτάξω; Τι λέτε; Πραγματικά, στα σαράνταδύο μου (ολογράφως, να το βλέπω να το εμπεδώνω) νιώθω ότι είμαι στα καλύτερα μου, μέσα – έξω, που ειδικά για το έξω, δεν είναι διόλου περίεργο, αν…
Μπορεί να σας αρέσει
9 χρόνια Blogging!
Ημερολόγιο Καραντίνας. Μέχρι πότε;
Ο χορός είναι το πάθος μου!
-
Φουντουκογενέθλια εις το τετράγωνο!
Όπως ξέρεις πλέον καλά, έχω δύο Ζυγάκια η Ζυγίνα, γιατί δεν του έφτανε ένας Ζυγός του φουντουκοπατέρα, είπαμε να γίνουμε περισσότεροι! Στο θέμα μας: Γενέθλια παιδιών! Των δικών μου παιδιών! Μάδησα μαργαρίτες να κάνουμε να μην κάνουμε πάρτι λόγω του Κορώνα Βάιρους, που έχει μπαστακωθεί και δεν μπορούμε να τον ξεφορτωθούμε! Αφού πάλεψα σκληρά να πάρω μια απόφαση πριν περάσουν τα γενέθλια, μία μέρα πριν, το λες και τελευταία στιγμή, αποφάσισα ότι ναι, μπορούμε να τα γιορτάσουμε με δόξα και τιμή εφόσον διαθέτουμε 4μισι χιλιάδες και βάλε, τετραγωνικά μέτρα μάντρα με υλικά για δόμηση, μόνωση και διακόσμηση! Πόσο περισσότερο σόσιαλ ντίστανς; Στο είπα και στα σόσιαλ, αν δε χρειάζεσαι χρώματα να…
-
Είσαι Ζυγός; Στέλνω ευχές κι αγωνιστικούς χαιρετισμούς!
Οκτώβρης! Ο μήνας που τρώω τη μία τούρτα μετά την άλλη! Όχι ότι ο προηγούμενος μήνας δεν είναι γλυκός! Ίσα ίσα που γενεθλιάζουν οι σημαντικοί Παρθένοι της ζωής μου! Ο Σεπτέμβρης δίνει επάξια την εορταστική σκυτάλη στον Οκτώβρη και τους Ζυγούς! Έχω γενέθλια εγώ κι όλο μου το σόι, ο γιος μου, η κόρη μου, ο κουνιάδος μου, ώπα, αυτός είναι Σκορπιός, δεν παίζει μπάλα σε αυτήν την ανάρτηση! Η τούρτα του όμως συμπεριλαμβάνεται στις θερμίδες του Οκτωβρίου που είναι πολλέεεεες, πάαααρα πολλέςςς και Σούζη τρως, και δεν ψεύδεσαι και τρως και τι να σου πω, μακάρι να τα πάρεις σε μπόι! Που λες, είναι τέλειο να είσαι Ζυγός! …
-
Η μέρα που νόμιζα ότι μου κλέψαν το αυτοκίνητο!
Οι ιστορίες με το αυτοκίνητό μου δεν τελειώνουν εδώ, αλλά συνεχίζουν ακάθεκτες! Περπατούσα αμέριμνη από τη βόλτα μου στο κέντρο -κι όταν λέω κέντρο, εννοώ λιγότερο την Πλάκα, περισσότερο το Μεταξουργείο- κουβαλώντας και κάτι τσάντες με καινούρια βιβλία που είχα αγοράσει -γιατί ακόμα χωράμε μωρέ στο σπίτι, να, αν βγάλω και πετάξω τα τάπερ από το ντουλάπι, αυτά τα χωρίς καπάκι, αμέσως βρίσκεται χώρος, ΌΤΑΝ όπως είμαι με τις τσαντάρες, βλέπω μπροστά μου άτσαλα παρκαρισμένο, με αλάρμ, ένα ταλαιπωρημένο (γρατζουνιές, τρακαρίσματα, κουλουπού) αυτοκίνητο ΟΛΟΙΔΙΟ με το δικό μου. Το μισό πάνω στο πεζοδρόμιο, το άλλο μισό από κάτω, πάνω σε στροφή. Που και το δικό μου έτσι το χα παρκάρει,…
-
Η οδηγός που φοβόταν να οδηγήσει
Με αυτά και με εκείνα, στο τέλος θα μάθω να οδηγώ! Όλο αυτό το διάστημα του κόβιντ, είναι κομβικό ως προς τη σχέση μου με το τιμόνι. Κι αυτό γιατί λόγω του ακατανόμαστου, δε χρησιμοποιώ πλέον τα ΜΜΜ στα οποία αραχτή και λάιτ ρέμβαζα ή έγραφα, και πηγαίνω στη δουλειά μου καθημερινώς με το γιώτα χι μου. Κι όπως καταλαβαίνετε, τσίτα τα γκάζια. Όχι του αυτοκινήτου, τα δικά μου. Όπου σε αυτό το διάστημα ο Μέρφυ ο τριτοξάδερφος, μου έχει προσφέρει με λαρτζοσύνη μια ποικιλία περιστατικών! Για μένα το κάνει ο συγγενής, για να έχω υλικό για το Blog! Που λέτε, δεν πτοήθηκα όταν: Ηλεκτρικά πατίνια, που είναι πολύ της…
