-
Άρπαξε την ευκαιρία που περνάει από μπροστά σου
Σε ένα ταξίδι που έκανα πρόσφατα στο εξωτερικό άκουσα το εξής: «με τέτοιο κλίμα (ζέστη- υγρασία και τα σχετικά) που έχει η Μάλτα αυτήν την εποχή, με τίποτα δε θα ταξίδευα εκεί». Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα πόσα άτομα γνωρίζω που δε συμβιβάζονται με τίποτα και τελικά αυτό που έχουν είναι ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου. Θέλουν το «τέλειο» και γλιστράει η ευτυχία μέσα από τα χέρια τους. Διότι το «τέλειο» δεν υπάρχει και περιμένοντας συνεχώς να εμφανιστεί, χάνουν τη μία ευκαιρία μετά την άλλη και είναι πολύ κρίμα, γιατί ο χρόνος πίσω δε γυρίζει κι η ζωή δυστυχώς δεν έχει πρόβα. Μία μοναδική παράσταση έχει κι αυτό δείχνουν να…
-
Τηλεκατευθυνόμενος
Γράφει η Λιάνα Σαγιάννη... Να σας θυμίσω τα παιχνίδια με τηλεχειριστήριο; Όλοι μας, λίγο πολύ έχουμε παίξει. Αχ, τι ωραία που είχα τον έλεγχο πάνω σε κάτι. Το κινούσα όπως ήθελα. Μπροστά – πίσω, γρήγορα – αργά, σε όποια κατεύθυνση επιθυμούσα για να διασκεδάσω. Τι συμβαίνει όμως όταν το παιχνίδι δεν το εγκαταλείπουμε σε εκείνη την αθώα ηλικία; Όταν συνεχίζουμε να παίζουμε με τον ίδιο τρόπο στην ενήλικη ζωή μας; Και είμαστε εμείς που κρατάμε το τηλεχειριστήριο ή μήπως είμαστε το παιχνίδι; Κι όμως συνάντησα και τέτοιους ανθρώπους. Ναι, κατευθυνόμενους και συνάμα τον χείριστη τους! Για εκείνους θα μιλήσω. Με αγάπη και ελπίδα να μην ανήκουν σε καμία θέση στο…
-
10 αγαπημένα βιβλία του γιου μου (Μέρος Β’)
Όπως ήδη γνωρίζετε, κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε έχουμε ανάγνωση βιβλίων στο κρεβάτι. Την πρώτη δεκάδα αγαπημένων βιβλίων του γιου μου, τη διαβάσατε εδω. Η επόμενη δεκάδα είναι αυτή: Ο Δόκτορ Μπλουμ – Leo Timmers Αυτό το διαβάζουμε σίγουρα δύο χρόνια κι εξακολουθεί να ανήκει στα αγαπημένα μας. Ο Δόκτορ Μπλουμ θεραπεύει όλα τα πλάσματα του ωκεανού και τα ανακουφίζει απ’ ότι πόνο και να έχουν. Όταν χρειαστεί λοιπόν τη βοήθειά τους, πρόθυμα θα του την προσφέρουν. Μια μέρα στο σχολείο – Ellen Crimi – Trent Τα νήπια, χαρούμενα ζωάκια, μας δείχνουν τι κάνουν από το πρωί που θα σηκωθούν από το κρεβάτι τους, έως και την ώρα που θα σχολάσουν…
-
Μια κερασιά φτιαγμένη από τουβλάκια LEGO, έχει τη δική της θέση στο βιβλίο των Ρεκόρ Guinness
Η Ιαπωνία την άνοιξη είναι πολύ δημοφιλής προορισμός. Κόσμος καταφθάνει από κάθε γωνιά της γης για να δει από κοντά τις διάσημες ανθισμένες ροζ κερασιές της, που μοιάζει σαν να έχουν βγει από κάποιο βιβλίο παραμυθιών. Και μπορεί αυτές οι κερασιές να διατηρούν τα άνθη τους για μικρό χρονικό διάστημα κι όλοι να εύχονταν να κρατούσε λίγο περισσότερο αυτή η ονειρεμένη ομορφιά, αλλά πλέον υπάρχει μια που παραμένει άθικτη, όλο τον χρόνο. Η κερασιά αυτή που απέκτησε τη δική της θέση στο βιβλίο Γκίνες, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ κι αποτελείται απο…τουβλάκια LEGO! Το δέντρο που σχεδιάστηκε αρχικά στην Τσεχική Δημοκρατία και μεταφέρθηκε στη συνέχεια στην Ιαπωνία για να συναρμολογηθεί, τοποθετήθηκε…
-
Μια εκπληκτική υποβρύχια χορογραφία από τη Julie Gautier, στην πιο βαθιά πισίνα του κόσμου!
Η Γαλλίδα Julie Gautier είναι μία αυτοδίδακτη δύτρια και χορεύτρια, που από την ηλικία των 26 ετών, άρχισε να δημιουργεί καλλιτεχνικά υποβρύχια βίντεο που εντυπωσιάζουν. Το τελευταίο της video – project που γυρίστηκε στην πιο βαθιά πισίνα του κόσμου στη Βενετία, έχει ονομασία AMA που σημαίνει «γυναίκα της θάλασσας» στα γιαπωνέζικα. Το βίντεο προβλήθηκε την Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου 2018) σε περισσότερες από 40 αίθουσες σε όλο τον κόσμο και ήταν αφιερωμένο πού αλλού; Σε όλες τις γυναίκες! Η Julie Gautier δήλωσε ότι με το βίντεο αυτό ήθελε να στείλει το μήνυμα «δεν είστε μόνες». Το βίντεο ξεκινάει με τη Gautier να στέκεται στη βροχή και την κάμερα να εστιάζει στο πρόσωπό της. Στη συνέχεια η κάμερα κατεβαίνει…
-
Ευλογημένη η γιαγιά, αλλά και η αγάπη του παιδιού σου για κείνη
Το παιδί σου έχει αδυναμία στη γιαγιά; Ε, και λοιπόν; Ακόμα και αν έρχονται στιγμές που σε πειράζει λιγάκι επειδή θέλει να μείνει μαζί της και όχι μαζί σου, να χαίρεσαι. Γιατί η σχέση γιαγιάς – εγγονιού είναι μοναδική κι ευλογημένη, είναι ευλογιά για κείνην, για το παιδί σου, αλλά και για σένα! Η αδυναμία που έχουν τα παιδιά στις γιαγιάδες και τους παππούδες, ειδικά όταν εκείνοι τα φροντίζουν και τους κάνουν babysitting και kidsitting αγγλιστί, επειδή οι γονείς τους δουλεύουν, είναι κάτι δεδομένο κι απολύτως λογικό. Άλλωστε, οι πιο πολλοί γονείς του σήμερα, θυμόμαστε πώς κάναμε μικροί για τις δικές μας γιαγιάδες με τις οποίες περνούσαμε πολλές ώρες, πριν…
-
Εμένα το παιδί μου ποτέ δε θα…
Πόσες φορές έχει ειπωθεί η παραπάνω φράση από μαμάδες που πιστεύουν ότι κάτι κάνουν καλύτερα από τη «μαμαδοφίλη» τους που «σίγουρα κάτι κάνει λάθος, κάπου φταίει και δεν μπορεί να χειριστεί το παιδί της», που χτυπιέται ουρλιάζοντας στα πατώματα του σούπερ μάρκετ, ή κάποιου καταστήματος παιχνιδιών, που κοιμάται πολύ αργά, ή σηκώνεται μέσα στη νύχτα, που ενώ δεν είναι πια βρέφος, έχει την τάδε αντιδραστική συμπεριφορά και τέλος πάντων, που κάνει διάφορα, που το δικό τους παιδί δεν έχει κάνει… ΑΚΟΜΑ! Αυτή η μικρή λεξούλα κάνει όλη τη διαφορά. Ό,τι δε μας έχει τύχει ακόμα δε σημαίνει ότι δε θα μας τύχει και ποτέ. Τα παιδιά, μεγαλώνοντας, αλλάζουν συνήθειες και συμπεριφορές κι ενώ πιστεύουμε ότι έχουμε…
-
Το δεδομένο, ο Ηράκλειτος κι οι Μοίρες
Όλοι λέμε συχνά πάνω στην κουβέντα ότι δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο, ωστόσο, ξεχνιόμαστε κι όλοι θεωρούμε πάρα πολλά πράγματα δεδομένα. Θεωρούμε ανθρώπους δεδομένους, σχέσεις δεδομένες, συμπεριφορές δεδομένες, τη ζωή μας, όπως την ξέρουμε, δεδομένη. Και μετά, έρχεται η απώλεια, η αλλαγή οποιασδήποτε μορφής, και ξαφνιαζόμαστε, σοκαριζόμαστε, θυμώνουμε, απορούμε με αυτήν κι αυτόν που την προκαλεί. Τι έπαθε και πλέον αδιαφορεί, απομακρύνεται, μας απορρίπτει κάποιος που μέχρι τώρα μας αγαπούσε, στήριζε, ενδιαφερόταν για μας; Τρελάθηκε; Τι του άλλαξε γνώμη, σκέψη και συμπεριφορά; Μήπως οι δικές μας πράξεις -ή η έλλειψη πράξεων- προηγήθηκαν τις δικής του αλλαγής; Αναλόγως της απάντησης και του πόσο σημαντικός είναι για εμάς, είτε τον διεκδικούμε πίσω και…
-
Αυτό που Είμαι το χτίζω κάθε μέρα· δε θα μου το χαλάσει κανένας!
Γράφει η Λιάνα Σαγιάννη… Είμαι άνθρωπος με συναισθήματα, με πάθη, με επιλογές, με γνώσεις, με λάθη, με επιθυμίες, με αντοχές, με ευαισθησία, με υπομονή, με θέληση, με αδυναμίες, με τρόπους, με όρια, με φιλοσοφία ζωής, με, με, με. Όλα αυτά και πολλά ακόμα, διαμορφώνουν και εξελίσσουν την προσωπικότητά μου κάθε μέρα. Πιστέψτε με. Δεν ήμουν τίποτα. Δεν ήξερα τίποτα. Δεν ήμουν, μέχρι να γίνω. Τι θέλω να γίνω; Ένας Άνθρωπος με αληθινή Αγάπη. Εκείνη την αγάπη, που κάποιοι βιώσαμε από την κούνια, όταν οι γονείς προσέφεραν τα πάντα, χωρίς ανταλλάγματα. Εκείνη, που μας δίδαξαν τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, μέσα στη θρησκεία. Εκείνη, που μεγαλώνοντας ανακάλυψα πως η ουσία…
-
Όταν χάνεις το γονιό σου…
Όταν κάποιος χάνει το γονιό του, νιώθει σαν να του τραβήξανε ξαφνικά το χαλί κάτω από τα πόδια του. Τον πόνο της απώλειας αυτής, μπορεί να τον καταλάβει μόνο κάποιος που έχει βιώσει την ίδια απώλεια. Μόνο. Όλοι οι άλλοι συμπάσχουν αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν ακριβώς. Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι κάποια στιγμή θα πεθάνει ο γονιός του αλλά ποτέ δεν είναι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο, ακόμη κι άρρωστος να είναι ο πατέρας ή η μάνα του. Πόσο μάλλον όταν είναι νέος, δεν έχει θέμα υγείας και πιάνει την πέτρα και τη στύβει. Το καλοκαίρι αυτό του 2018 είναι μαύρο. Δεν τα ήξερα έτσι εγώ τα καλοκαίρια. Αλλιώς τα…
