-
Τα φώτα του δάσους – Εκδόσεις Μεταίχμιο
Το βιβλίο “Τα φώτα του δάσους” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, περνάει ένα σημαντικό μήνυμα: πρέπει να αγαπάμε αυτό που είμαστε. Να μη θέλουμε να είμαστε κάποιος άλλος που θεωρούμε ότι είναι καλύτερος, μεγαλύτερος, σημαντικότερος κι άρα αξίζει περισσότερο από εμάς. Είμαστε αυτοί που είμαστε και αυτό είναι σπουδαίο, γιατί κανείς δεν είναι σαν και μας, είμαστε μοναδικοί και ούτως ή άλλως, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι. Όταν αποδεχτούμε τον εαυτό μας, τότε θα οδηγηθούμε στην ευτυχία και στην προσωπική μας ανάπτυξη. Το βιβλίο το λάτρεψε η μικρή μου γιατί κάνοντας «βόλτα» στις σελίδες του και πατώντας στα σημεία που γράφει «πίεσε κι άκου», άκουγε τους ήχους της…
-
Το κοπή τη πίτα event 2020 των Mom Bloggers
Φεβρουάριος, ο μήνας των ερωτευμένων, της αποκριάς και των απανταχού “το κοπή τη πίτα” events! Κόψαμε κι οι Mom Bloggers τη πίτα μας, την πεντανόστιμη, γευστικότατη, λαχταριστή, με το καρυδάκι της και τα ούλα της από Zuccherino. Πραγματικά μπράβο του του ζαχαροπλαστείου, έκανα μια χαψιά το κομμάτι μου! Αφού σκέφτηκα μήπως κατάπια μες τη φούρια μου και το φλουρί, γιατί δεν το βρίσκαμε και αναγκαστήκαμε να κάνουμε κλήρωση! Τελικά, το μεγάλο δώρο της βραδιάς που ήταν ένα τριήμερο στο Καρπενήσι από ekdromi.gr συν extra δώρο ένα menu από ταβέρνα ο Παράδεισος, το οποίο δώρο πολύ λιγουρευόμουν, το κέρδισε ο ορισμός της θετικής ενέργειας, η αμίτα μόσιον προσωποποιημένη, η δεν υπάρχει…
-
Ένα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου – Εκδόσεις Μίνωας
Το λάτρεψα! Συγκινήθηκα τόσο πολύ. Πώς γίνεται να ταυτίζομαι -σχεδόν- κάθε φορά ολόκληρη γαϊδάρα με τους πρωταγωνιστές στα παιδικά βιβλία που διαβάζω στο γιο μου και στην κόρη μου, δεν το καταλαβαίνω! Ο Αιμίλιος του βιβλίου είναι ένα γλυκό και ευαίσθητο αγόρι που αγαπάει πολύ τη δασκάλα του. Όλα τα παιδιά της τάξης την αγαπάνε και γι’ αυτό κάθε πρωί της προσφέρουν λουλούδια. Ο Αιμίλιος προσπαθεί κι εκείνος να βρει λουλούδια αλλά δυσκολεύεται στην τσιμεντούπολη που -όλοι λίγο πολύ- ζούμε. Ως εκ τούτου, αγχώνεται και στενοχωριέται μη νομίζει η δασκάλα ότι δεν την αγαπάει. Ήθελα να κλάψω σε διάφορα σημεία, όπως εκεί που κόπιασε τόσο να μαζέψει μερικά αγριολούλουδα που…
-
Μια βραδιά στου Βαρθακούρη!
Θυμάσαι που σου έλεγα ότι είμαι φαν του Χάρη Βαρθακούρη; Ε, το θυμάσαι, δεν είσαι η Dory του Finding Nemo, πρόσφατα στο έλεγα εδώ! Λογικό επακόλουθο ήταν λοιπόν να έχω τον νου μου στις εμφανίσεις του – αλλιώς τι σόι stalker είμαι ( :Ρ)! Όταν έμαθα ότι θα τραγουδήσει εδώ παραδίπλα μου, στο Bookabar στο Μαρούσι, λέω να η ευκαιρία να ξεμουχλιάσουμε λίγο! Και δεν το είπα μόνο, το έκανα κιόλας κι όντως βγήκα έξω βράδυ χωρίς… λόγο, τουτέστιν, να έχει κάποιος γενέθλια, γιορτή, επέτειο, κάτι άλλο! Βγήκα απλώς για να διασκεδάσω, λες κι είμαι τριάντα χρονών ξερωγώ! Εν τω μεταξύ, δεν ξέρω τι γνωριμίες πιστεύει ο γιος μου ότι…
-
Yesterday, Beatles και βρε τι μου θυμίζει ο πρωταγωνιστής…!
Είδα την ταινία “Yesterday“. Κωμική να την πω; Μουσική; Ρομαντική; Είναι όλα αυτά μαζί, με ολίγην από επιστημονική φαντασία. Στους φαν των Beatles θα αρέσει προφανώς. Θα ακούσουν αρκετές επιτυχίες τους και θα παρακολουθήσουν μία συγκεκριμένη σκηνή που σίγουρα θα τους συγκινήσει. Εμένα, που πώς να το πω να μη με πάρουν με τις ντομάτες, μ’ αρέσει μόνο το σι λαβς γιου, γέα γέα γέα, δε με άγγιξε ιδιαίτερα. Θα την έλεγα αδιάφορη και «λίγη» ακόμα και ως προς τον φόρο τιμής που φαντάζομαι ήθελε να αποδώσει στο κορυφαίο συγκρότημα όλων των εποχών. Γέλασα βέβαια σε κάποιες σκηνές αλλά είμαι και λίγο χάχας γενικώς, το έχω εύκολο το γέλιο, δεν…
-
Memento Mori!
Η καλύτερη συμβουλή που μου έδωσαν ποτέ είναι το «Memento Mori». Αν και γενικά συμφωνώ με τον James Russell Lowell που είπε ότι ένα αγκάθι εμπειρίας, αξίζει όσο χίλιες συμβουλές ή κάπως έτσι, αυτή τη συγκεκριμένη προσπαθώ να τη θυμάμαι, διότι αν δεν το κάνω θα είναι πολύ τσιμπητερό το αγκάθι της εμπειρίας που θα έχω αποκτήσει επ αυτού, αργότερα. Και να σου πω κάτι; Σε ένα μεγάλο βαθμό τα καταφέρνω να την τηρώ. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η συμμετοχή μου στο #blogchallenge της αγαπημένης μου Άλκηστις από το Little Hope Flags! Παρεμπιπτόντως, το Little Hope Flags είναι από τα blog που διαβάζω, από αυτά που μου αρέσουν, που…
-
Όσοι αγαπιούνται – Εκδόσεις Ψυχογιός
Διάβασα το βιβλίο «Όσοι αγαπιούνται» της Victoria Hislop, πασίγνωστης συγγραφέως και φιλελληνίδας και ξετρελάθηκα. Εννοείται ότι είναι καλογραμμένο και εννοείται ότι το διάβασα με μια ανάσα. Εννοείται, επίσης, ότι έκλαψα πάρα πολύ! Ένιωσα διαβάζοντάς το έντονα συναισθήματα, συμπορευόμουν μαζί με την ηρωίδα, σελίδα τη σελίδα. Δε θα σου πω πολλά λόγια. Θα σου πω ότι πρέπει να το πάρεις οπωσδήποτε και να το βάλεις σε ράφι στη βιβλιοθήκη σου! Η συγγραφέας έχει κάνει πολλή και καλή έρευνα, ξεκάθαρο αυτό. Πολλά από αυτά που ξέρει, αμφιβάλλω αν τα γνωρίζουν οι νέες γενιές. Ίσως οι νεότεροι διαβάζοντάς το, λόγω της φήμης της από το “Νησί”, να έρθουν σε επαφή με την ιστορία.…
Μπορεί να σας αρέσει
Τα μαύρα παραμύθια
Τάλγκο, το τραίνο του Έρωτα
Έντγκαρ Άλαν Πόε και Wednesday| What if?
-
Σε έπιασα παλιοκλέφτη!
Με ενδιαφέρον ξεκίνησε το 2020, δυναμικά θα έλεγα, και αναρωτιέμαι αν είναι ενδεικτικό του πώς θα με πάει όλη η χρονιά! Τουλάχιστον δε θα βαρεθώ, κάτι είναι και αυτό και θα έχω και υλικό για ιστορίες! Να βλέπουμε τη θετική πλευρά στο κάθε τι! Που λες, χθες, κάποια στιγμή, ώρα σκοτεινή, σκοτεινιάζει άλλωστε από τις 17.00 στην εξωτική Ομόνοια, προχωράω αμέριμνη, στην κοσμάρα μου μπορείς να πεις, όπως πάντα όταν περπατάω, με προορισμό τον σταθμό του μετρό για να πάω σπίτι μου! Φοράω ακουστικά και ευτυχώς όχι τα σούπερ ντούπερ τελευταίας τεχνολογίας που μου πήρε ο σύζυγος, αυτά μωρέ που στέκονται μόνα τους στα αυτιά, αλλά τα παραδοσιακά, αυτά με…
-
Το τέλειο έγκλημα – Dial M for Murder – στο θέατρο Κιβωτός
Το θεατρικό έργο του Φρέντρικ Νοτ που έγινε γνωστό από το φιλμ νουάρ του Άλφρεντ Χίτσκοκ, Dial M for Murder, ελληνιστί «Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Άμεσου Δράσεως», “παίζει” τώρα στο θέατρο Κιβωτός! Είναι μια ταινία που κάθε σινεφίλ που σέβεται τον εαυτό του έχει δει, αλλά αν δεν έχεις ιδέα περί τίνος πρόκειται, θα το ευχαριστηθείς ακόμα περισσότερο όταν το δεις στο θέατρο! Πάντα η πρώτη φορά είναι ξεχωριστή, έτσι δεν είναι; Στο λέω αυτό γιατί ώρες ώρες είμαι εντελώς κουκουρούκου. Πήγα νομίζοντας ότι θα δω τον “τέλειο φόνο”, που είχα δει μια φορά κι έναν καιρό στο σινεμά, με την Γκουίνεθ Πάλτροου, τον Μάικλ Ντάγκλας και τον Βίγκο Μόρτενσεν! Και χάρηκα…
-
Ταξίδι με φίλες και -σχεδόν- άδειες τσέπες στη Βενετία!
Από τον καταιγισμό των στόρις και ποστς των προηγούμενων ημερών όλοι καταλάβαμε ότι πήγα Βενετία! Και ότι ήμουν κατενθουσιασμένη γι’ αυτό από πριν, κατά τη διάρκεια και κατά την επιστροφή! Εντάξει, λογικό ήταν! Αφού πετάω τη σκούφια μου για ταξίδια κι ας είναι πόκετ σάιζ! Πόσο μάλλον για τον συγκεκριμένο προορισμό που ήθελα πολλά χρόνια να πάω και δε μου καθόταν με τίποτα! Κάθε φορά που κοιτούσα εισιτήρια βρισκόντουσαν στα ύψη και γενικά πότε ο Γιάννης δεν μπορούσε, πότε ο κwλος του πονούσε! Ήρθε όμως το σωστό το timing, συνωμότησε και το Σύμπαν, τα χαιρετίσματα μου Πάολο Κοέλιο, συνονόματε του ξενοδόχου μας, και προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο του Μάρκο Πόλο (και…
