-
Βρες το πάθος σου και πλησίασε την ευτυχία
Το τελευταίο διάστημα, παρατήρησα ότι τα θέματα που μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον μου για συζήτηση, ήταν το εξής ένα: τα γραπτά μου! Είτε ανέβαζα κάτι στη νουαζέτα μου, είτε κάπου αλλού, με «έπιανα» να συζητάω, έως κι αποκλειστικά, γι’ αυτό. Και καλά αν συζητούσα με άτομα που βαδίζαμε στα ίδια δημιουργικά μονοπάτια, όπως είναι οι συμμαθητές μου από το Καλλιτεχνικό Δρώμενο κι ο δάσκαλός μου. Καλά αν έπρηζα τον νουαζετοσύζυγο, που έχει αποδεχθεί ότι από τη μέρα που με γνώρισε, βρήκε τον μπελά του. Οι υπόλοιποι όμως; Που δεν έχουν τον ίδιο καημό με εμένα; Τι γίνεται με αυτούς; Πώς οι φρέσκιες μαμάδες, συζητάνε το πρώτο διάστημα (και το δεύτερο), μόνο…
-
Ο Jedediah Corwyn Voltz κατασκευάζει μικροσκοπικά νεραϊδόσπιτα μέσα σε γλάστρες!
Ο Jedediah Corwyn Voltz εργάζεται ως σκηνογράφος στο Λος Αντζελες και ζει σ’ ένα σπίτι που ξεχειλίζει από φυτά. Το πράσινο κι οι κατασκευές πάντα διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο στη ζωή και την καθημερινότητα του. Ως παιδί, συνήθιζε να κατασκευάζει οχυρά για τα στρατιωτάκια του μέσα στα φυτά του κήπου και να παίζει με αυτά. Το χειμώνα που λόγω κρύου έμενε αναγκαστικά μέσα στο σπίτι, χρησιμοποιούσε τη μεγάλη συλλογή από εσωτερικά φυτά της μαμάς του. Μέσα σε αυτά τοποθετούσε τις κατασκευές του, οι οποίες αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του παιχνιδιού του. Κι ως μεγάλος όμως, συνέχισε τη δραστηριότητα αυτή. Είναι απίθανο να βρεθεί φυτό στο σπίτι ή την αυλή του χωρίς κάποια…
-
Ακόμα κι αν φύγεις, για το γύρο του κόσμου…
Τέλος εποχής για το φουντούκι, αλλά και για εμάς. Τελείωσε το νηπιαγωγείο, το αγόρι μου μετά το καλοκαίρι θα πάει στο «μεγάλο» σχολείο το δημοτικό. Τι να πρωτοπώ για το σχολείο μας…Μπήκε στη ζωή μας εντελώς τυχαία, όταν το φουντούκι ήταν δύο ετών. Σαν τώρα θυμάμαι το τηλέφωνο από τη γραμματέα του σχολείου να με ενημερώνει ότι είμαστε οι πρώτοι επιλαχόντες μέσω ΕΣΠΑ κι ότι από τη Δευτέρα μπορεί να έρθει το παιδί στο σχολείο. Εκείνη τη στιγμή, δεν είχαμε ιδέα ότι το παιδί μας θα αποκτούσε μια δεύτερη οικογένεια. Γιατί, αυτό είναι η «καραμέλα» πλέον για όλα τα καραμελόπαιδα και τους καραμελογονείς. Μια οικογένεια που απαρτίζεται από μέλη πλήρως…
-
Μαμά γιατί δε με καλέσανε στο πάρτι;
Παιδικά πάρτι γενεθλίων… Κάτι τόσο ευχάριστο, είναι δυνατόν να μπορεί να προκαλέσει στενοχώρια; Κι όμως, ναι! Σε ποιους; Στους ακάλεστους, φυσικά. Σίγουρα, δε θα μας ήταν ευχάριστο να ενημερωθούμε από κάποια μαμαδοφίλη του σχολείου ότι το παιδί της είναι καλεσμένο σε πάρτι γενεθλίων ενός συμμαθητή, ενώ το δικό μας όχι. Ένα «γιατί όχι το δικό μου το παιδί» είναι το πρώτο που σκεφτόμαστε, πόσο μάλλον αν εμείς τους είχαμε καλέσει στο πάρτι μας. Ένας προβληματισμός κι ένα άγχος κάνουν την εμφάνισή τους: Είναι το παιδί μας αρκετά κοινωνικό; Το κάνουν παρέα τα άλλα παιδάκια; Ίσως να ξεπηδάνε κι άλλες σκέψεις: Μήπως φταίμε εμείς, μήπως δεν ήμασταν αρκετά ευχάριστες και κοινωνικές…
-
Έρωτας παρά τέταρτο
Γράφει η Sunflower… Δεν απευθύνομαι σε εσένα που κάποτε σου ενέπνευσα τον έρωτα που σου ενέπνευσα. Απευθύνομαι στον έρωτα αυτόν. Τον μακρινό στον χρόνο. Τον μονόπλευρο. Που δεν του έδωσα σημασία, ούτε ευκαιρία. Του έρωτα, που δέσμια της νιότης μου και του πόθου που προκαλούσα στους άντρες, δεν εκτίμησα. Αν μου προσφερόταν πάλι σήμερα αυτός ο έρωτας, δεν ξέρω τι θα έκανα μαζί του. Αν θα τον αρνιόμουν ή αν θα δοκίμαζα να πορευτώ με κάποιον που δεν ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά. Δεν ένιωσα να με περνάει καμιά ηλεκτρική εκκένωση ούτε στο πρώτο ούτε και στο δεύτερο βλέμμα, δεν ένιωσα αόρατες νύμφες να μου ψιθυρίζουν πως συνάντησα το πεπρωμένο…
Μπορεί να σας αρέσει
«Δύσκολο» παιδί στο φαγητό;
Το αναπάντεχο της καθημερινότητας
Τηλεκατευθυνόμενος
-
Έξυπνες κι αστείες ατάκες παιδιού πεντέμισι χρονών!
Το αγόρι μου, το φουντούκι μου, πεντέμισι πλέον χρονών, καθημερινά μου λέει τα απίστευτα! Μερικά τα ξεχνάω, αν κι εκείνη την ώρα λέω αποκλείεται να τα ξεχάσω ποτέ, κάποια τα σημειώνω και τα μοιράζομαι με τους φαν του! Παίζοντας Μονόπολη (15/04/18) Μαμά, θα σου κάνω σταμάτα (=χαλάστρα) αν αγοράσω αυτήν την πόλη, γιατί δε θα μπορείς να χτίσεις! Βραδινό διάβασμα στο κρεβάτι κι η ώρα είναι περασμένη (15/4/18) -Μαμά, να διαβάσουμε άλλο ένα; -Όχι, είναι πολύ αργά! -Με αγαπάς; -Πάρα πολύ! -Ε, θα μου διαβάσεις τότε, αυτά κάνουν οι αγάπες! Μαθηματικά (30/04/18) -Μαμά, άπειρον πλην άπειρον μας κάνει μηδέν ή άπειρο; -Εεεεεε -Καλά, τότε πες μου πόσο κάνει 320 επί…
-
Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φα’ το!
«Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φα’ το», την έχεις ακουστά την έκφραση; Τη χρησιμοποιούμε όταν εισπράττουμε τόση χαρά κι ικανοποίηση από κάτι όμορφο που μας είπανε, που είμαστε πλήρης, μας αρκεί, δε χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Ένας καλός λόγος μπορεί να φτιάξει το κέφι και τη μέρα κάποιου, να του δώσει δύναμη και να τονώσει το ηθικό να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες, ακόμη και να κάνει το κάτι τις παρά πάνω. Παίρνω και παράδειγμα από τον εαυτό μου. Όταν ο άλλος μου μιλάει όμορφα, μου δίνει σημασία κι αναγνωρίζει την αξία μου, μπορώ να κάνω τα πάντα γι’ αυτόν. Όσο κουρασμένη και να είμαι, ό,τι και να έχω,…
-
Ταξίδι για δύο στη Μάλτα, το νησί των Ιπποτών (Μέρος Β)
Mdina Πρώην πρωτεύουσα της Μάλτας, είναι η πόλη που γυρίστηκε ο πρώτος κύκλος του Game of Thrones, όπως μας είπε πολλάκις ο οδηγός που μας πήγε από το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο. Μου άρεσε πάρα πολύ. Κι εδώ πολλά σοκάκια, στενά στενάκια αλλά και κάτι μυστικιστικό να πλανάται στον αέρα. Επίσης, είχε πολλή ησυχία, δικαίως τη λένε «σιωπηλή πόλη», της ταιριάζει εντελώς εντελότατα. Εξερευνήσαμε κάθε σπιθαμή της, ανακαλύψαμε ομορφιές κρυμμένες, κρυφά καφέ – εστιατόρια, μπήκαμε και στην εκκλησία του Saint Paul, που μου έκανε τρελό κλικ. Περισσότερο και από τον καθεδρικό του Αγ. Ιωάννη στη Valetta. Καθίσαμε για μπίρα Cisk (η δικιά τους μπίρα που μας άρεσε πολύ και την…
-
Ταξίδι για δύο στη Μάλτα, το νησί των Ιπποτών (μέρος Α)
Μάλτα Πριν λίγες μέρες επιστρέψαμε με τον νουαζετοσύζυγο από ένα ταξίδι για δύο! Πού πήγαμε; στη Μάλτα. Γιατί Μάλτα; Γιατί είναι κοντά στην Ελλάδα, επιστρέφεις πίσω μέσα σε μιάμιση ώρα, αν ω μη γένοιτο, χρειαστεί, γιατί είναι νησί κι έχουμε καλοκαίρι και γιατί βρήκα ένα κουπόνι ΣΟΥΠΕΡ – ΝΤΟΥΠΕΡ ΠΡΟΣΦΟΡΑ από τα γνωστά sites, που δε γινόταν να αγνοήσω. Είχαμε κι επέτειο, 8 ολόκληρων χρόνων παρακαλώ, τρελαίνομαι για ταξίδια, ε, θέλεις κι άλλους λόγους; Το μόνο θέμα, μια μικρή λεπτομέρεια δηλαδή, μη φανταστείς, είναι ότι δεν ξέραμε αν όντως θα μπορούσαμε να πάμε, αλλά σκέφτηκα «ο τολμών νικά», ας ρισκάρουμε με αυτή την αγορά, κι αν τα χάσουμε τα εισιτήρια,…
-
Δέκα αγαπημένες μου ταινίες – Part 2
Memento Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο, μου φάνηκε πολύ εφευρετικό και πρωτότυπο που η ταινία ξεκινούσε από το τέλος προς την αρχή. Τώρα θυμήθηκα και το «μη αναστρέψιμος», αλλά δεν είναι του παρόντος. Ο πρωταγωνιστής του memento λοιπόν, προσπαθεί να ανακαλύψει το δολοφόνο της γυναίκας του, το οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο, δεδομένου ότι εκείνος τον χτύπησε στο κεφάλι και του προκάλεσε απώλεια μνήμης. Πιο συγκεκριμένα, η συνείδηση του διατηρείται μόνο για 5 – 10 λεπτά και γι αυτό βασίζεται σε σημειώσεις, τατουάζ και φωτογραφίες για να μπορέσει να βγάλει κάποια άκρη! Έχουμε πολλά φλας μπακ, ασπρόμαυρα και έγχρωμα πλάνα για να ξεχωρίζουμε το παρόν από το παρελθοντικό χρόνο κι ένα…
Μπορεί να σας αρέσει
10 αγαπημένες μου ταινίες – Part 3
BlacKkKlansman
Το δέρμα που κατοικώ – Σάικο ή αριστούργημα;
