-
Το αναπάντεχο της καθημερινότητας
Γράφει η Χριστίνα Παλαιολόγου… Μεσοβδόμαδα 04.40 κι ενώ η πλειοψηφία κοιμάται ύπνον ελαφρύ, απλώνεις νευρικά το χέρι και πιάνεις να εκσφενδονίσεις το ρημαδοξυπνητήρι κράααααατς, χίλια μικρά κομματάκια στο πάτωμα και…αυτό χτυπάει ακόμα! Φτου! Πάλι το κινητό διέλυσα! Αν υποθέσουμε πως κρύβουμε ένα δολοφόνο μέσα μας, τότε σίγουρα βγαίνει από τον λήθαργο κάθε ξημέρωμα δίνοντας μάχη με αυτές τις απίθανες εφευρέσεις. Με το μαλλί και τις σκέψεις ανάκατες, τι μέρα είναι; Τι ώρα; Πρωί; Βράδυ; Που κρύφτηκαν πάλι οι διαολεμένες παντόφλες μου;…..φτάνεις επιτέλους στο μπάνιο. Αδυσώπητος εκτελεστής ο καθρέφτης με το διπλό φως (για να βλέπω διπλά τα χάλια μου) στο τσακ γλιτώνει το φτύσιμο και δέχεται στωικά το μονόλογο. Πώς…
-
Αμόλα Καλούμπα, παιδί μου!
Από τα πιο ωραία έθιμα που έχουμε και καταφθάνει οσονούπω με βήμα γοργό, «πετώντας», θα μπορούσαμε να πούμε, είναι ο χαρταετός την Καθαρά Δευτέρα! Οι ρίζες του χάνονται αιώνες πριν, κάπου στην Ασία, όπου τον χρησιμοποιούσαν -κατά βάση- σε θρησκευτικές τελετές, αλλά κι εμείς το γιορτάζουμε ως θρησκευτικό έθιμο, που συμβολίζει την ανάταση και την κάθαρση της ψυχής μας μετά το ξεσάλωμα της Αποκριάς. Για τα παιδιά κάθε εποχής, είναι ένα πολύ ωραίο, εκτονωτικό, παιχνίδι, αλλά και δημιουργικό, αν συμβάλουν στην κατασκευή του. Λίγα κι απλά υλικά, όπως χαρτί, ξύλο και σπάγκος, αλλά και ψαλίδι- κόλλα, τα απαραίτητα εργαλεία κάθε χειροτεχνίας που σέβεται τον εαυτό της, είναι αρκετά για να φτιάξουμε έναν χαρταετό. Οι αναλυτικές οδηγίες βρίσκονται…
-
Αλμυρογλυκίσματα από το catering των “Στεργίου Αρτοποιήματα”
Όταν έχεις γενέθλια κι η χρυσοχέρα, ταλαντούχα μαμά σου είναι η Διονυσία από τα «Στεργίου Αρτοποιήματα», το πάρτι γενεθλίων σου θα είναι, αν μη τι άλλο, νόστιμο! Η μικρή Δώρα φύσηξε τέσσερα κεράκια στην υπέροχη ροζ – μωβ τούρτα της και απόλαυσε μαζί με τους μικρούς και μεγάλους καλεσμένους της το πάρτι της, που είχε τις πιο υπέροχες αλμυρές και γλυκές λιχουδιές! Από εμφάνιση, ο μπουφές έσκισε! Μια γευστική και οπτική οπτασία, που κέρδισε τις εντυπώσεις και των πιο δύσκολων κριτών! Το catering που οργάνωσε -καλλιτέχνησε, είναι η λέξη που ταιριάζει καλύτερα- η μαμά Διονυσία, ικανοποίησε το μάτι αλλά και τη γεύση όλων των προσκεκλημένων. Πραγματικά, κάποιος που ψάχνει το ιδανικό…
-
Οι παντρεμένοι δε γιορτάζουνε ποτεεεε! |Του Αγίου Βαλεντίνου
Γιατί, στο πηγάδι κατούρησαν εκείνοι; Παντρεμένοι ή ανύπαντροι, αυτό που έχει σημασία είναι η σχέση που έχουμε με τον σύντροφό μας. Αν είμαστε καλά μεταξύ μας, γιατί να μη γιορτάσουμε τον έρωτά μας δηλαδή; Αν σφαζόμαστε, οκέι, προφανώς, ο Βαλεντίνος μας έλειπε. Για όσους δε σφαζόμαστε λοιπόν, όπως συμπεριφερόμασταν με τον σύντροφό μας προ γάμου, περί έρωτος και άλλων δαιμονίων, έτσι συμπεριφερόμαστε και μετά. Κι όσοι ανήκουμε στην κατηγορία «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη», γιορτάζουμε ΚΑΙ το Βαλεντίνο. Τηρουμένων των συνθηκών πάντα. Μπορεί πριν να ετοιμάζαμε εκπλήξεις και ρομαντικές αποδράσεις ή να οργανώναμε την τέλεια σεξουαλική βραδιά. Αν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και τώρα, είμαστε οι καλύτεροι του χωριού.…
-
Για μια θέση στο τραίνο
Τις προάλλες, έτρεχα κλασσικά το πρωί σαν την τρελή να προλάβω το τραίνο. Τι κι αν έτρεξα –σε ανηφόρα παρακαλώ- τι κι αν ανέβηκα δυο- δυο τα σκαλιά του σταθμού, τσάμπα το λαχάνιασμα, το τραίνο έφυγε σφυρίζοντας μου κλέφτικα, τη στιγμή που πάτησα και το δεύτερο πόδι μου στην πλατφόρμα. Έσκασα. Έσκασα απ’ τη στενοχώρια μου που δεν μπόρεσα να κρεμαστώ και γω σαν τσαμπί σταφύλι στην πόρτα του τραίνου, λες και ήμουν στη Βομβάη και όχι στην Αθήνα. Διότι ήταν ασφυκτικά γεμάτο, δηλαδή κι ένα δευτερόλεπτο νωρίτερα να είχα φτάσει, και να το είχα προλάβει, δεν ξέρω αν θα ήταν και πρέπον να κολλήσω πάνω στον άνθρωπο που ήταν…
-
Δεν αρέσουν σ’ όλα τα παιδιά οι Απόκριες
Πλησιάζει και το καρναβάλι, άρχισαν κι οι διαφημίσεις γνωστού πολυκαταστήματος για τις αποκριάτικες στολές, οργανώνονται και τα πρώτα πάρτι μασκέ, μπαίνουμε σιγά- σιγά στους ρυθμούς του «κέ τέλα πόνγκο, κε τέλα πόνγκο»! Και, ξέρω, ανυπομονείτε να δείτε το μικρό σας ντυμένο «κοτοπουλάκι» ή «φραουλίτσα». Πόσο χαριτωμένο, όντως θα ‘ναι! Θέλετε να πάτε στις πλατείες, στο Ζάππειο κι αλλού, να σας πλημμυρίσουν και παιδικές αναμνήσεις, από τότε που η μαμά σας, σας έντυνε Ζορό και Σπανιόλα! Γενικά, οι εβδομάδες που θα ακολουθήσουν, έχουν πολύ κέφι, πολύχρωμο χαρτοπόλεμο, σεπαρντίνες, χορούς και γαϊτανάκια. Τέλεια! Τι γίνεται όμως, με τα παιδάκια που δεν τους αρέσουν τα μασκαρέματα; Ειδικά αν είναι 3-4-5 χρονών που μπορούν να το εκφράσουν ξεκάθαρα;…
-
«Δύσκολο» παιδί στο φαγητό;
Γράφει η Εμμανουέλα Φωτεινού… Δύσκολο παιδί στο φαγητό; Παίξτε κρυφτό! Πολλές μανούλες ξέρετε καλύτερα από εμένα, πως αν ένα παιδί είναι δύσκολο με το φαγητό ειδικώς, τότε θα δυσκολέψει κι η καθημερινότητα γενικώς, τι να μαγειρέψω, πώς θα φάει ωφέλιμες τροφές, πώς να μη μου πει πάλι “μπλιάξ”, κ.ο.κ. Το κρυφτούλι ίσως είναι και μονόδρομος για εσάς. Κρύψτε το: Καρότο: α) Κάνε τα τρουφάκια καρότου. Είναι εύκολα, γρήγορα και μόνο με 4 υλικά: καρότο, ζάχαρη, βανίλια, ινδική καρύδα. β) Κάνε κριτσίνια καρότου. Εξίσου εύκολα και νόστιμα και πάλι με 4 υλικά: αλεύρι, καρότο, λάδι, νερό γ) Κέικ καρότου! Νόστιμο, υγιεινό κι εύκολο! Δεν υπάρχει παιδί που να μην το αγαπήσει.…
-
Οι νέες συλλεκτικές φιγούρες της PLAYMOBIL είναι αφιερωμένες στη διαχρονική αξία της ελληνικής οικογένειας
Τα PLAYMOBIL, οι πασίγνωστες μικρές πλαστικές φιγούρες με το χαρακτηριστικό κούρεμα «καπελάκι», απ’ την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησαν, έγιναν ανάρπαστες από τα παιδιά. Η μεγάλη τους απήχηση οφειλόταν στο ότι με αυτές μπορούσαν να δημιουργήσουν με τη φαντασία τους ολόκληρους κόσμους και να πλάσουν άπειρα σενάρια για παιχνίδι. Το δημοφιλές αυτό παιχνίδι άρχισε να πωλείται παγκοσμίως το 1975 κι όσα χρόνια κι αν πέρασαν από τότε, όποια φιγούρα κι αν αναπαράστησαν, αυτό που πάντα έμενε ίδιο, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο, ποτέ σκυθρωπό, ποτέ θυμωμένο. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεν υπάρχουν φιγούρες σχετικές με τη βία, γιατί η εταιρεία επιθυμεί τα παιδιά να μην κάνουν πολεμικά σενάρια. Αντιθέτως, προωθεί την ενσυναίσθηση, την προσφορά και…
-
Σ’ αγαπώ γιατί…
Όταν έχεις βρει αυτόν τον ένα ή τη μία που είναι ο άνθρωπος σου, είσαι πολύ τυχερός. Μπορεί να ακούγεται «κάπως» αυτό το «ένας» ή η «μία», λίγο αναχρονιστικό κι όμως, όταν τον συναντήσεις θα το καταλάβεις. Είναι ο άνθρωπος που μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί του χωρίς να μιλήσεις, που θα σε καταλάβει με μια ματιά. Εκείνος, που ενώ είστε δύο ξεχωριστές οντότητες βλέπετε και αντιμετωπίζετε τον κόσμο, σαν ένας. Εσείς μαζί και οι υπόλοιποι γύρω σας. Αυτός ο άνθρωπος που στέκεται βράχος δίπλα σου και δε σε νοιάζει πια ό,τι στραβό και να τύχει. Γιατί έχεις εκείνον ή εκείνη. Μπορείς να ακουμπήσεις πάνω του, να πάρεις από την ενέργεια του, και αυτό αρκεί.…
-
Ελεύθερη (ποτέ) ξανά
Γράφει η Μαρίνα Χατζηχαραλάμπους… Έλα μαμά, πες μου, πώς ένιωσες την πρώτη φορά που βγήκες χωρίς το μωρό σου; Για να ψωνίσεις κάτι, για να πας σε έναν γιατρό ή για να πας στο γυμναστήριο, να πιείς έναν καφέ; Ένιωσες περίεργα έτσι δεν είναι; Ένιωσες να σου λείπουν κομμάτια απο το σώμα και την καρδιά σου. Ένιωσες πιο ανάλαφρη, μα με μικρά βαρίδια στα πόδια. Ένιωσες πιο ελεύθερη, μα με μια αόρατη αλυσίδα στη μέση. Κοίταξες αχόρταγα γύρω σου, ανέπνευσες βαθιά, προσπάθησες να ισιώσεις τη πλάτη σου, να θυμηθείς πως περπατούσες έξω πριν κάνεις παιδί. Θυμάσαι, αλλά δεν είναι το ίδιο, κάτι συμβαίνει διαφορετικό. Έχεις έννοια! Θέλεις να γυρίσεις γρήγορα…
Μπορεί να σας αρέσει
Έρωτας παρά τέταρτο
Κι ήρθε η ώρα για το παιδικό πάρτι…!!!
Το αναπάντεχο της καθημερινότητας
