-
Αχ αυτό το καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών…
«Δε θέλω τώρα», «βαριέμαι», «σε λίγο», «καθαρά είναι», χίλιες δυο δικαιολογίες από πιτσιρίκια που δε θέλουν να χάσουν λεπτό από το παιχνίδι τους ή απλώς αρνούνται να πλύνουν τα δόντια τους. Καταλαβαίνουμε, κι εμείς πολλές φορές βαριόμαστε, που είμαστε κι ολόκληροι ενήλικες! Εν τω μεταξύ, όλοι γνωρίζουμε οτι τα παιδιά, ειδικά σε μικρή ηλικία, μιμούνται τη συμπεριφορά των γονιών τους. Αντιγράφουν τις συνήθειές τους κι αν αυτές είναι καλές, ακόμη καλύτερα! Μια καλή συνήθεια λοιπόν, είναι το καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών. Η στοματική υγιεινή δεν πρέπει να παραβλέπεται. Λίγοι είναι εκείνοι που πλένουν τα δόντια μετά από κάθε γεύμα, ωστόσο το πρωινό και το βραδινό βούρτσισμα πρέπει να γίνει κανόνας,…
-
Αυτός, αυτή και τα μυστήρια
Σήμερα έχουμε 80’s ανάρτηση! Θυμάστε τη σειρά “moonlighting” που κυκλοφόρησε στην ελληνική τηλεόραση μεταφρασμένη ως «Αυτός, αυτή και τα μυστήρια»; Αν είστε συν – πλην σαράντα, θα τη θυμάστε ή μπορεί και να την έχετε ξεχάσει. Αν είστε 20something δε θα τη ξέρετε ή μπορεί και να την γνωρίζετε αν είστε σειράκιδες. Σε κάθε περίπτωση, εγώ θα σας τη θυμίσω εφόσον σήμερα άκουσα το moonlighting theme song που ήταν το τραγούδι που έπεφτε στους τίτλους σειράς και τη θυμήθηκα. Αυτός ήταν ο Ντέιβιντ, αυτή ήταν η Μάντι, και τα μυστήρια υπήρχαν σε κάθε επεισόδιο, επειδή αυτοί οι δύο ήταν ντετέκτιβς. Η σειρά είχε κάνει πάταγο μια κι είχε απ’ όλα μέσα,…
-
Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα κεντάει…γεύματα φαγητού, με τα οποία μπορείς να παίξεις!
Σε ό,τι αφορά στην κλωστοϋφαντουργική τέχνη, νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα. Βλέποντας όμως τα εντυπωσιακά κεντήματα Ipnot, που πήραν την ονομασία τους από το παρατσούκλι που είχε η δημιουργός τους στην παιδική της ηλικία, διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχουν όρια στη φαντασία και την καινοτομία. Η Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα, χρησιμοποιώντας βελόνα και νήματα, φτιάχνει μινιατούρες φαγητών και ποτών που μοιάζουν με αληθινές. Η Ipnot μεγάλωσε σε μια δημιουργική οικογένεια κι από μικρή ηλικία παρακολουθούσε τη γιαγιά της να κεντάει. Εκείνη της εμφύσησε την αγάπη για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα κι η ίδια όταν τη δοκίμασε, την ενθουσίασε. Αποφάσισε να κάνει το χόμπι της, επάγγελμα. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Ενώ εξερευνούσε την παραδοσιακή τέχνη, ανακάλυψε τη γαλλική κομποβελονιά…
Μπορεί να σας αρέσει
Να μιλά κανείς ή να μη μιλά;
Halloween
Ποιήμα στους φίλους. Χόρχε Λουίς Μπόρχες
-
10 αγαπημένες μου ταινίες – Part 3
Συνεχίζουμε με ακόμα μία δεκάδα, την τρίτη στη σειρά, αγαπημένων μου ταινιών, από το χθες έως το σήμερα. Ok, κυρίως από το χθες, θα έλεγα, βλέποντας ξανά την επιλογή που έχω κάνει. Συμφωνείτε, διαφωνείτε, σας άρεσαν κι εσάς; Θα χαρώ να μάθω! Με την ευκαιρία να πω ότι μπορείτε να δείτε τα Part 1 & Part 2, από τις αγαπημένες μου ταινίες, εδώ κι εδώ αντίστοιχα. Indecent Proposal – Ανήθικη πρόταση Πού τη θυμήθηκα αυτή… Ένα νεαρό ζευγάρι, η Demi Moore κι o Woody Harellson, πηγαίνει στο Βέγκας ελπίζοντας ότι θα σταθεί τυχερό, θα κερδίσει τη ρουλέτα και θα λύσει τα οικονομικά του προβλήματα. Εκεί γνωρίζει τον πλούσιο και κούκλο…
-
Η κοντινή απόσταση ευνοεί τις φιλίες
Στην αγαπημένη μου σειρά, που ήταν νια και -δε- γέρασε, «Τα φιλαράκια», οι πρωταγωνιστές, φίλοι κολλητοί, μένανε στην ίδια πολυκατοικία, σε αντικριστά διαμερίσματα, συγκατοικούσαν. Οκ, η Φοίβη, έμενε τυπικά αλλού, ωστόσο ήταν συνέχεια στα διαμερίσματα των φίλων της. Είμαι σίγουρη ότι υπήρχε μια οδοντόβουρτσα της στο μπάνιο τους, ένα ζευγάρι εσώρουχα και μια αλλαξιά σε κάποιο συρτάρι κι ότι διανυκτέρευε πολλές φορές στον καναπέ τους. Το ίδιο ισχύει και για τον Ρος που ανάμεσα σε γάμους και διαζύγια είχε νοικιάσει διαμέρισμα στην απέναντι πολυκατοικία, Τι ονειρεμένο σκηνικό, να μένουν οι φίλοι τόσο κοντά ο ένας με τον άλλο, να μπορούν να βρίσκονται όποτε το θέλουν και να μη χάνουν χρόνο…
-
Ο χορός είναι το πάθος μου!
Το ηρεμιστικό μου, το τονωτικό μου, το φάρμακο μου για πάσα νόσο και εμ, για πάσα νόσο, ας μη γράψω το υπόλοιπο και παρεξηγηθώ από όποιον δεν είχε πάρει τη θεωρητική κατεύθυνση στις πανελλήνιες, είναι η μουσική και κατ’ επέκταση ο χορός. Σπάνια άλλωστε θα επιλέξω… «καθιστική» μουσική. Αυτή που με κερδίζει είναι αυτή που έχει έντονο τέμπο και ρυθμό, που με ξεσηκώνει, μου γαργαλάει τα πόδια να σηκωθώ να χορέψω. Μπορεί να μην έχω όρεξη να μιλήσω σε άνθρωπο ή να σέρνομαι από την κούραση, αν βάλω αγαπημένα μου χορευτικά τραγούδια ποπ και μέινστριμ συνήθως κατηγορίας, τσεκαρισμένο, αφενός μου περνάνε όλα, αφετέρου, βαρώ προσοχή στο dance floor, που λέει…
-
Καλή αρχή πρωτάκι μου!
Παιδί μου, αγόρι μου, ψυχή μου, λατρεία μου, αύριο θα πάρεις τη σάκα σου και θα πάμε μαζί στο νέο σου «μεγάλο σχολείο». Θα κάνουμε μαζί τον καθιερωμένο αγιασμό, θα σου δώσουν ολοκαίνουρια βιβλία με γράμματα που τόσο αγαπάς και θα πάρεις μια πρώτη γεύση από το δημοτικό. Καλή αρχή και καλή προσαρμογή να έχεις φουντουκάκι μου στη νέα σχολική χρονιά και σε όλες αυτές τις μεγάλες αλλαγές που θα βιώσεις. Γιατί, η πρώτη δημοτικού είναι εντελώς διαφορετική από το νηπιαγωγείο και το σχολείο, όπως το γνώριζες ως τώρα. Πλέον είσαι έξι χρονών, θα κάθεσαι σε θρανίο και θα πρέπει να παραμένεις εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια της διδασκαλίας, μέχρι…
Μπορεί να σας αρέσει
«Μα πώς τα προλαβαίνεις όλα;»
Μια φορά κι έναν καιρό στον Άη Στράτη…
Project happiness!
-
Απιστία και κουνέλι στιφάδο
Η απιστία είναι τζιζ, κάτι κακό, όλοι το ξέρουμε κι όλοι το καταδικάζουμε, ωστόσο, μπορεί να συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες. Δε θα εξετάσω τώρα τα γιατί και τα πώς, θα το πάρω σαν πραγματικότητα και θα εκφράσω μια απορία που εννοείται κανείς δε θα μου τη λύσει, όχι τουλάχιστον δημόσια, για ευνόητους λόγους. Πέρα από το ηθικό κομμάτι, το αυτονόητο, ότι δεν είναι σωστό να κοροϊδεύουμε τη σχέση μας, η ερώτηση που δεν αφορά στους κατά συρροή άπιστους, αυτοί είναι ειδική κατηγορία από μόνοι τους, αλλά στους άλλους, είναι η εξής: Δε φοβάστε μήπως βρείτε το κουνέλι σας στην κατσαρόλα; Τώρα αν δεν καταλαβαίνετε τι ρωτάω, μάλλον δεν είστε…
-
Αν είναι να είσαι πρόβατο, καλύτερα να είσαι μαύρο
Καλή φάση τα μαύρα πρόβατα. Τα άσπρα λερώνονται κι εύκολα. Έχει μεγαλύτερη ταλαιπωρία, όσο και να πεις, το άσπρο. Βγάλε προβιά, πλύνε, άπλωσε, ξαναβάλε για να ξαναλερωθεί. Και πάμε όλη τη διαδικασία ξανά από την αρχή. Μην αναρωτηθείς γιατί δεν πάνε πιο κει να καθίσουν φρόνιμα, να μη φθείρονται οι προβιές τους. Λες να μην το θέλουνε κι αυτά; Αλλά δεν τα αφήνουν σε ησυχία. Γεννημένα για να προσφέρουν και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των άλλων, να μην αντιδράνε, να μη βάζουν φωνή. Το πολύ πολύ να ακουστεί κανα μπεεεεεεε, πιο έντονο, αλλά και πόσο τρομακτικό κι άρα αποτρεπτικό να είναι ένα μπε. Αρμέγονται συνεχώς, είναι η εύκολη λύση. Απ’…
-
Φωτεινό εξπρές
Γράφει η Sunflower… Πριν από τρεις τριετίες δούλευα σε μια εταιρεία τρένων και είχα δυο τρελά, τρομακτικά αφεντικά. Ο διευθυντής Νο1 ήταν κάτι σαν την ελληνική εκδοχή του Charlie Sheen στο Two and a 1/2 men. Ελπίζω να ξέρετε για ποιον μιλάω. Σαραντάρης συν κάτι, πρώην γόης, αθεράπευτος γυναικάς, είχε εκρήξεις θυμού, αλλά στο βάθος δεν ήταν μαυρόψυχος. Ο διευθυντής Νο2 ήταν ο μεγάλος γιος του Βελζεβουλ και έδειχνε υπερβάλλοντα ζήλο, ώστε να εξασφαλίσει τη διαδοχή. Ήταν ένας απογυμνωμένος από σαρκικές επιθυμίες γερό-μπισμπικης (αν και ήταν μόλις 50 κάτι, κατάφερνε να φαίνεται τουλάχιστον 15 χρόνια μεγαλύτερος), με σουβλερή μύτη, ανύπαρκτα χείλη, μικρά μοχθηρά μάτια, διαπεραστική φωνή, κοντόχοντρο παρουσιαστικό και στη…
