• Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Σκέφτομαι και γράφω

    Το Blog μου έχει γενέθλια και φυσάει δύο κεράκια!

    Δύο χρονών το blog μου σήμερα! Terrible twos, που λένε κι οι επιστήμονες! Aπόλυτα ήσυχο μέχρι πρότινος, τώρα απαιτητικό, διεκδικεί δυναμικά χώρο και χρόνο απ’ τη ζωή μου! Ξεκίνησε σαν ημερολόγιο των δραστηριοτήτων που κάναμε με το γιο μου, κατέγραφε τα παιχνίδια, τις χειροτεχνίες και μαγειρικές μας και γι’ αυτό έχει και τα ονόματα μας, τα χαιδευτικά μας μάλλον, για να το θέσω σωστά. Εξελίσσεται κι αυτό όμως τώρα μαζί μας και θα δούμε «τι θα γίνει, όταν μεγαλώσει». Να ευχαριστήσω το σύζυγο, την κολώνα του σπιτιού και του blog μου! Χωρίς τον προσωπικό μου προγραμματιστή, το blog θα είχε παραμείνει σκέψη, δε θα ‘χε γίνει πραγματικότητα! Ακολουθεί απολογισμός και…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Σκέφτομαι και γράφω

    Το μασάζ!

    Ακολουθεί ιστορία μασάζ για πονεμένους αυχένες- οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική! 😜 -Ναι, γεια σας, έχω ένα κουπόνι για μασάζ -Bεβαίως, πότε μπορείτε να κλείσουμε ένα ραντεβού; -Κι απόψε το απόγευμα μπορώ, αν υπάρχει διαθεσιμότητα -Βεβαίως, να σας περίμενω στις έξι; -Πού ακριβώς βρίσκεστε; -Στην περιοχή τέτοια, οδό τάδε, δίπλα απο το ζαχαροπλαστείο δείνα. -Μα, αυτό είναι γωνιακό, δεν υπάρχει κάτι δίπλα -Πώς  δεν έχει, θα το δείτε. Ραντεβού στην είσοδο στις έξι. Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω, φτάνω κι όντως υπήρχε μια πόρτα, δίπλα στο ζαχαροπλαστείο. Θα μπορούσε να είναι αποθήκη, αλλά ας μην είμαστε προκατειλημένοι. Ανοίγουμε την πόρτα και το σκηνικό έχει ως εξής: άδειο, παγωμένο…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Σκέφτομαι και γράφω

    “Το κοπή τη πίτα” του LifeSharing της Χριστίνας Λαμπίρη

    Το LifeSharing της Χριστίνας Λαμπίρη, για όσους δε γνωρίζουν, είναι ένα γυναικείο ιντερνετικό περιοδικό που έχει μότο του το “Μοιράσου τη ζωή, μοιράσου τη στιγμή“ και στήλες που αφορούν στην ομορφιά, διατροφή, fitness, σχέσεις, συνταγές, ψυχολογία, καθώς και ειδικούς που απαντάνε σε όλες τις απορίες που στέλνουν οι αναγνώστες, σχετικές πάντα με τα ανωτέρω θέματα. Το LifeSharing αποτελείται από ένα ορεξάτο και ταλαντούχο team, έκαστος στο είδος του. Εμένα μ’ αρέσουν οι ομάδες, λειτουργώ αρμονικά μέσα σε αυτές, μ’ αρέσει να γράφω κι είμαι χαρούμενη που βρίσκομαι ανάμεσα στους συντάκτες του περιοδικού. Άλλωστε, είμαι team player! Όσοι με γνωρίζουν, το ξέρουν καλά αυτό. Μου αρέσει να συνεργάζομαι και να συνυπάρχω…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Μαμά σημαίνει αγάπη…

    Ούσα μάνα τα τελευταία πέντε χρόνια, έχω παρακολουθήσει -ή  με ‘χουν πάρει και τα σκάγια ξώφαλτσα- διάφορες μαμαδίστικες διαμάχες για το ποια τον έχει μεγαλύτερο. Τον τίτλο της μαμάς. Εκείνες που θηλάζουν πολύ με εκείνες που θηλάζουν λίγο ή καθόλου, εκείνες που γέννησαν φυσιολογικά με εκείνες που έκαναν καισαρική, αυτές που χρησιμοποίησαν επισκληρίδιο με εκείνες που δεν το ‘καναν,  εκείνες που υψώνουν φωνή με εκείνες που δεν το κάνουν. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Θέλω να επισημάνω ότι μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννάει. Αυτή λέγεται βιολογική μάνα, μάνα by default. Επί της ουσίας όμως, αν δεν αγαπάει τα παιδιά της, αν αδιαφορεί, αν τα παρατάει ή τα κακομεταχειρίζεται, τότε ο τίτλος…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Σκέφτομαι και γράφω

    Έκτακτο επεισόδιο στο σίριαλ “Οδήγηση”

    Και που λές, ξυπνάω το πρωί, ετοιμάζομαι να πάω το παιδί σχολείο, βλέπω το αυτοκίνητο μου και μου χαλάει το κέφι. Ξέρω τι σκέφτεσαι, «όχου, πάλι με την οδήγηση, το πολύ το Κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς». Εμ, δίκιο έχεις να σκεφτείς κάτι τέτοιο, πραγματικά, σε έχω πρήξει με το θέμα “φοβάμαι να οδηγώ”, αλλά δεν είναι αυτό. Είναι αυτό: Και τώρα σκέφτεσαι, «πω – πω, κοίτα τι πήγε και έκανε στο αυτοκίνητο της, η τύπισσα»! Πάλι δίκιο θα είχες να το σκεφτείς αυτό, αλλά έλα που δεν το έκανα εγώ! Βέβαια, άνετα θα μπορούσα να καταφέρω κάτι τέτοιο και μόνη μου, παρουσιάστηκαν αρκετές ευκαιρίες το τελευταίο διάστημα να κάνω…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Όταν το παιδί σου είναι ήσυχο, εσύ μείνε ανήσυχος

    Το παιδί σου κάνει πάντα αισθητή την παρουσία του, ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που δεν ακούγεται. Είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο και συ δράττεις την ευκαιρία να ολοκληρώσεις την όποια δουλειά κάνεις εκείνη τη στιγμή ανενόχλητη, αν και κατά βάθος ξέρεις ότι είναι ύποπτη αυτή η ησυχία. Κατ’ επιφάνεια απολαμβάνεις αυτή την ολιγόλεπτη ησυχία. Όταν ρίχνεις μια ματιά να δεις τι συμβαίνει, μετανιώνεις που δεν πήγες νωρίτερα να δεις τι παίζει. Για την ακρίβεια με τι παίζει το παιδί σου. Ακολουθεί Top 10 κατορθωμάτων Καραμέλας, που έχει πατήσει το mute button και κάνει αθόρυβα ό,τι σκανταλιά προλαβαίνει εντός πεντάλεπτου, όσο προλαβαίνει πριν την αναζητήσω. Έχει αλείψει / λιώσει / πασαλείψει την μπανάνα…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Γενέθλια Φουντουκιού και Καραμέλας

    Και ήρθε ο Οκτώβρης ο γιορτινός, τι ήρθε δηλαδή, κοντεύει να τελειώσει! Είναι αγαπημένος μήνας ο Οκτώβρης για την νουαζετοοικογένεια μια και ξεκινάει με τα γενέθλια του φουντουκιού και συνεχίζει με τα γενέθλια της καραμελίτσας και τα δικά μου. Τρελό τουρτομάνι, πολύ γλυκός μήνας. Σίγουρα όχι μήνας για να ξεκινήσεις διατροφή ή δίαιτα. Κάθε χρόνο, αυτό τον μήνα οργανώνουμε μεγαλοπρεπές πάρτι για το φουντούκι, καλούμε όλο τον κόσμο, όλους τους φίλους μας από το σχολείο, από τις εξωσχολικές παρέες, συγγενείς, μεγάλους και μικρούς αγαπημένους μας. Φέτος ήταν λίγο πιο στριμωγμένα τα πράγματα, εντελώς στριμωγμένα δηλαδή, για να είμαστε ειλικρινείς. Δε γινόταν να κάνουμε μεγάλο πάρτι, ούτε δύο μικρά πάρτι αλλά…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο,  Σκέφτομαι και γράφω

    Καραμελένια Βάπτιση

    Και μετά από μια επεισοδιακή βάφτιση η μικρή μας καραμελένια απέκτησε το ονοματάκι της. Τα ονοματάκια της μάλλον, για να ‘μαστε και ακριβείς, μια και έχει δύο, άλλο που ο παπάς ήθελε να γραψει μόνο το ένα. «Θα τα αναφέρω στο μυστήριο, εκεί μετράει, θα αγιαστούν (;), δε χρειάζεται να γράψουμε και τα δύο στο χαρτί, θα ταλαιπωρείς το παιδί με τα δύο ονόματα» κ.α., με εμένα να επαναλαμβάνω απλά και ρυθμικά «θα τα ήθελα γραπτώς, παρακαλώ». Τελικά, μου έκανε τη χάρη, να περάσουμε και στο δια ταύτα του μυστηρίου επιτέλους. Γιατί επιτέλους; Κοίτα ρε παιδί μου τι συνέβη. Είχαν ξεχάσει να μας σημειώσουν, όταν κλείσαμε την ημερομηνία και ώρα…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Γυμναστήριο- μέρα πρώτη

    Και ήρθε η μέρα, η νύχτα μάλλον, που ξεκίνησα το γυμναστήριο… «Τώρα το θυμήθηκες» θα μου πεις, «αφού τελείωσε το καλοκαίρι, οι παραλίες, τα φλαμίνγκο». «Τώρα», θα σου απαντήσω, γιατί με έχουν πιάσει οι ανάποδες μου το τελευταίο διάστημα και όλα ανάποδα τα κάνω. Πήγα που λες γυμναστήριο, αλλά για να μη μου πέσει και βαρύ, είπα να ξεκινήσω με Ζούμπα. Χορός, λέω είναι και θα διασκεδάσω και θα χάσω και θερμίδες. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Δεν ήξερα πού πάνε τα τέσσερα, πρώτη μου φορά εκεί, ok, ρωτώντας πας στην Πόλη. Ρωτώντας λοιπόν, τη βρήκα την αίθουσα, στην οποία μέσα γινόταν συλλαλητήριο. Τεσπά, βρήκα ένα σημείο, τρούπωσα και περίμενα.…

  • Αγαπητό μου ημερολόγιο

    Οδηγώ; Οδηγώ!

    Ως τώρα θα νόμιζες ότι έχω γίνει πια οδηγός με τα όλα μου. Αμ, δε! Κάνω μικρές διαδρομές της comfort zone μου, αυτές που ξέρεις από προηγούμενες αναρτήσεις και ως πρόσφατα, εξακολουθούσα να μη γνωρίζω καθόλου παρκάρισμα, το οποίο λειτουργούσε ανασταλτικά και στην οδήγηση. Το ‘βαζα πάντα σε αλάνες, πάντα με τη μούρη και ανά τακτά διαστήματα σκεφτόμουν να κάνω μάθημα με δάσκαλο. Στο κομμωτήριο που πηγαίνω, έχει μεσοτοιχία μια σχολή οδηγών, την οποία φλέρταρα κανά εξάμηνο, μπορεί και παραπάνω. Την προηγούμενη βδομάδα έκανα το μεγάλο βήμα και βγαίνοντας από το κομμωτήριο, μπήκα στη σχολή για να κανονίσω ένα μάθημα. Μέσα στη σχολή υπήρχε κόσμος που εξυπηρετούνταν από τη γραμματέα. Περίμενα αρκετή ώρα…