-
Ο ΚΙΤΤ, το αυτοκίνητο του Ιππότη της Ασφάλτου!
Λογικά, ο τίτλος θα σου έχει χτυπήσει κάποιο καμπανάκι νοσταλγίας εκτός αν είσαι τινέιτζερ, και κάτι, κάπως, κάπου, κάποτε, έχεις ακούσει αυτό το όνομα, αλλά δεν καλοξέρεις τι είναι. Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να γνωρίζουν οι νεότεροι, το πιο διάσημο αυτοκίνητο τη δεκαετία του ’80 άκουγε στο όνομα ΚΙΤΤ. Το Knight Industries Two Thousand, ο ΚΙΤΤ ντε, ήταν μια γυαλιστερή μαύρη σούπερ ντούπερ αυτοκινητάρα – αστυνομικός, εφοδιασμένη με συστήματα τελευταίας τεχνολογίας και πολύ υψηλό IQ! Ως εκ τούτου, έκανε πράγματα που τα άλλα αυτοκίνητα δεν έκαναν και δεν κάνουν, όπως το να μιλάει με ανθρώπινη φωνή και να συνεννοείται με τον συνεργάτη του, για να πιάσουν τους κακούς…
-
Πάει το παιδί στο σχολείο, πάει κι η ψείρα!
Φτιάχνοντας για πολλοστή φορά το ντουλάπι με τα φάρμακα και τα διάφορα του μπάνιου, το οποίο παρεμπιπτόντως, όλο φτιάχνω και μονίμως άφτιαχτο είναι, είδα ότι έχει λήξει η αγωγή για τις ψείρες. Δεν εννοώ το προληπτικό αντιψειρέξ που ψεκάζουμε το κεφάλι των παιδιών πριν πάνε σχολείο, αλλά αυτό που εξολοθρεύει τις ψείρες. «Κολλήσατε κι εσείς;» Θα με ρωτήσεις. «Όχι, όχι ακόμη», θα σου απαντήσω, «αλλά των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν»! Κι επειδή γύρω μας κάνουν «πάρτι» οι ψείρες, φοβάμαι ότι δε θα μείνουμε ακάλεστοι σε κάποιο από αυτό. Ως γνωστόν, οι ψείρες πάνε και στις καλύτερες οικογένειες, αν και προς το παρόν μας έχουν προσπεράσει, ίσως να χρωστάμε…
Μπορεί να σας αρέσει
Project happiness!
Πού είναι τα κλειδιά μου;
Τρεχάτε ποδαράκια μου|Γήπεδοοοοο!|ΑΕΚ!
-
Το Blog μου έχει γενέθλια και φυσάει δύο κεράκια!
Δύο χρονών το blog μου σήμερα! Terrible twos, που λένε κι οι επιστήμονες! Aπόλυτα ήσυχο μέχρι πρότινος, τώρα απαιτητικό, διεκδικεί δυναμικά χώρο και χρόνο απ’ τη ζωή μου! Ξεκίνησε σαν ημερολόγιο των δραστηριοτήτων που κάναμε με το γιο μου, κατέγραφε τα παιχνίδια, τις χειροτεχνίες και μαγειρικές μας και γι’ αυτό έχει και τα ονόματα μας, τα χαιδευτικά μας μάλλον, για να το θέσω σωστά. Εξελίσσεται κι αυτό όμως τώρα μαζί μας και θα δούμε «τι θα γίνει, όταν μεγαλώσει». Να ευχαριστήσω το σύζυγο, την κολώνα του σπιτιού και του blog μου! Χωρίς τον προσωπικό μου προγραμματιστή, το blog θα είχε παραμείνει σκέψη, δε θα ‘χε γίνει πραγματικότητα! Ακολουθεί απολογισμός και…
-
Το μασάζ!
Ακολουθεί ιστορία μασάζ για πονεμένους αυχένες- οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική! 😜 -Ναι, γεια σας, έχω ένα κουπόνι για μασάζ -Bεβαίως, πότε μπορείτε να κλείσουμε ένα ραντεβού; -Κι απόψε το απόγευμα μπορώ, αν υπάρχει διαθεσιμότητα -Βεβαίως, να σας περίμενω στις έξι; -Πού ακριβώς βρίσκεστε; -Στην περιοχή τέτοια, οδό τάδε, δίπλα απο το ζαχαροπλαστείο δείνα. -Μα, αυτό είναι γωνιακό, δεν υπάρχει κάτι δίπλα -Πώς δεν έχει, θα το δείτε. Ραντεβού στην είσοδο στις έξι. Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω, φτάνω κι όντως υπήρχε μια πόρτα, δίπλα στο ζαχαροπλαστείο. Θα μπορούσε να είναι αποθήκη, αλλά ας μην είμαστε προκατειλημένοι. Ανοίγουμε την πόρτα και το σκηνικό έχει ως εξής: άδειο, παγωμένο…
Μπορεί να σας αρέσει
Όταν χάνεις το γονιό σου…
45 χρονών! Όου μάι Γκαντ!
Νουαζέτα – TRX, σημειώσατε διπλό!
-
“Το κοπή τη πίτα” του LifeSharing της Χριστίνας Λαμπίρη
Το LifeSharing της Χριστίνας Λαμπίρη, για όσους δε γνωρίζουν, είναι ένα γυναικείο ιντερνετικό περιοδικό που έχει μότο του το “Μοιράσου τη ζωή, μοιράσου τη στιγμή“ και στήλες που αφορούν στην ομορφιά, διατροφή, fitness, σχέσεις, συνταγές, ψυχολογία, καθώς και ειδικούς που απαντάνε σε όλες τις απορίες που στέλνουν οι αναγνώστες, σχετικές πάντα με τα ανωτέρω θέματα. Το LifeSharing αποτελείται από ένα ορεξάτο και ταλαντούχο team, έκαστος στο είδος του. Εμένα μ’ αρέσουν οι ομάδες, λειτουργώ αρμονικά μέσα σε αυτές, μ’ αρέσει να γράφω κι είμαι χαρούμενη που βρίσκομαι ανάμεσα στους συντάκτες του περιοδικού. Άλλωστε, είμαι team player! Όσοι με γνωρίζουν, το ξέρουν καλά αυτό. Μου αρέσει να συνεργάζομαι και να συνυπάρχω…
-
Μαμά σημαίνει αγάπη…
Ούσα μάνα τα τελευταία πέντε χρόνια, έχω παρακολουθήσει -ή με ‘χουν πάρει και τα σκάγια ξώφαλτσα- διάφορες μαμαδίστικες διαμάχες για το ποια τον έχει μεγαλύτερο. Τον τίτλο της μαμάς. Εκείνες που θηλάζουν πολύ με εκείνες που θηλάζουν λίγο ή καθόλου, εκείνες που γέννησαν φυσιολογικά με εκείνες που έκαναν καισαρική, αυτές που χρησιμοποίησαν επισκληρίδιο με εκείνες που δεν το ‘καναν, εκείνες που υψώνουν φωνή με εκείνες που δεν το κάνουν. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Θέλω να επισημάνω ότι μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννάει. Αυτή λέγεται βιολογική μάνα, μάνα by default. Επί της ουσίας όμως, αν δεν αγαπάει τα παιδιά της, αν αδιαφορεί, αν τα παρατάει ή τα κακομεταχειρίζεται, τότε ο τίτλος…
-
Έκτακτο επεισόδιο στο σίριαλ “Οδήγηση”
Και που λές, ξυπνάω το πρωί, ετοιμάζομαι να πάω το παιδί σχολείο, βλέπω το αυτοκίνητο μου και μου χαλάει το κέφι. Ξέρω τι σκέφτεσαι, «όχου, πάλι με την οδήγηση, το πολύ το Κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς». Εμ, δίκιο έχεις να σκεφτείς κάτι τέτοιο, πραγματικά, σε έχω πρήξει με το θέμα “φοβάμαι να οδηγώ”, αλλά δεν είναι αυτό. Είναι αυτό: Και τώρα σκέφτεσαι, «πω – πω, κοίτα τι πήγε και έκανε στο αυτοκίνητο της, η τύπισσα»! Πάλι δίκιο θα είχες να το σκεφτείς αυτό, αλλά έλα που δεν το έκανα εγώ! Βέβαια, άνετα θα μπορούσα να καταφέρω κάτι τέτοιο και μόνη μου, παρουσιάστηκαν αρκετές ευκαιρίες το τελευταίο διάστημα να κάνω…
-
Όταν το παιδί σου είναι ήσυχο, εσύ μείνε ανήσυχος
Το παιδί σου κάνει πάντα αισθητή την παρουσία του, ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που δεν ακούγεται. Είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο και συ δράττεις την ευκαιρία να ολοκληρώσεις την όποια δουλειά κάνεις εκείνη τη στιγμή ανενόχλητη, αν και κατά βάθος ξέρεις ότι είναι ύποπτη αυτή η ησυχία. Κατ’ επιφάνεια απολαμβάνεις αυτή την ολιγόλεπτη ησυχία. Όταν ρίχνεις μια ματιά να δεις τι συμβαίνει, μετανιώνεις που δεν πήγες νωρίτερα να δεις τι παίζει. Για την ακρίβεια με τι παίζει το παιδί σου. Ακολουθεί Top 10 κατορθωμάτων Καραμέλας, που έχει πατήσει το mute button και κάνει αθόρυβα ό,τι σκανταλιά προλαβαίνει εντός πεντάλεπτου, όσο προλαβαίνει πριν την αναζητήσω. Έχει αλείψει / λιώσει / πασαλείψει την μπανάνα…
Μπορεί να σας αρέσει
Περί Ambassador ο λόγος
Θέλω απλώς τη μαμά μου
Μια βραδιά στου Μεταίχμιου τις Εκδόσεις!
-
Γενέθλια Φουντουκιού και Καραμέλας
Και ήρθε ο Οκτώβρης ο γιορτινός, τι ήρθε δηλαδή, κοντεύει να τελειώσει! Είναι αγαπημένος μήνας ο Οκτώβρης για την νουαζετοοικογένεια μια και ξεκινάει με τα γενέθλια του φουντουκιού και συνεχίζει με τα γενέθλια της καραμελίτσας και τα δικά μου. Τρελό τουρτομάνι, πολύ γλυκός μήνας. Σίγουρα όχι μήνας για να ξεκινήσεις διατροφή ή δίαιτα. Κάθε χρόνο, αυτό τον μήνα οργανώνουμε μεγαλοπρεπές πάρτι για το φουντούκι, καλούμε όλο τον κόσμο, όλους τους φίλους μας από το σχολείο, από τις εξωσχολικές παρέες, συγγενείς, μεγάλους και μικρούς αγαπημένους μας. Φέτος ήταν λίγο πιο στριμωγμένα τα πράγματα, εντελώς στριμωγμένα δηλαδή, για να είμαστε ειλικρινείς. Δε γινόταν να κάνουμε μεγάλο πάρτι, ούτε δύο μικρά πάρτι αλλά…
-
Καραμελένια Βάπτιση
Και μετά από μια επεισοδιακή βάφτιση η μικρή μας καραμελένια απέκτησε το ονοματάκι της. Τα ονοματάκια της μάλλον, για να ‘μαστε και ακριβείς, μια και έχει δύο, άλλο που ο παπάς ήθελε να γραψει μόνο το ένα. «Θα τα αναφέρω στο μυστήριο, εκεί μετράει, θα αγιαστούν (;), δε χρειάζεται να γράψουμε και τα δύο στο χαρτί, θα ταλαιπωρείς το παιδί με τα δύο ονόματα» κ.α., με εμένα να επαναλαμβάνω απλά και ρυθμικά «θα τα ήθελα γραπτώς, παρακαλώ». Τελικά, μου έκανε τη χάρη, να περάσουμε και στο δια ταύτα του μυστηρίου επιτέλους. Γιατί επιτέλους; Κοίτα ρε παιδί μου τι συνέβη. Είχαν ξεχάσει να μας σημειώσουν, όταν κλείσαμε την ημερομηνία και ώρα…
