-
Καταλαβαίνεις ότι σε συμπαθεί ένα παιδάκι όταν σε βασανίζει!
«H αγάπη φωτίζει με τη λάμψη του παραμυθιού την καθημερινότητα», έτσι δήλωσε ο Άγγλος ρομαντικός ποιητής Percy Shelley, και πολύ καλά τα λέει. Ειδικά όταν η αγάπη που λαμβάνεις προέρχεται από ένα μικρό παιδάκι, το δικό σου το παιδάκι, τότε πρόκειται για παραμύθι χωρίς τέλος. Και για το παιδάκι σου όμως, είσαι η πριγκίπισσα του δικού του παραμυθιού! Είσαι όλος του ο κόσμος, σε αγαπάει χωρίς όρους κι όρια. Είσαι το πρότυπό του, αντιγράφει καρμπόν συμπεριφορές σου κι ατάκες σου και θέλει να γίνει σαν και σένα αν είναι το ίδιο φύλο ή να σε παντρευτεί αν είναι το αντίθετο! Κι αφού είσαι δική του πριγκίπισσα, δεν μπορείς να είσαι…
-
Μη φοβού την πεθερά!
Η τηλεόραση αναπαράγει το στερεότυπο των κακών πεθερικών, ιδίως της κακιάς πεθεράς και την αντίληψη ότι υπάρχει εξαρχής αμοιβαία αντιπάθεια και κόντρα με τη νύφη ή το γαμπρό. Αυτό έχει τις ρίζες του στο βάθος των αιώνων, αλλά όπως όλα τα στερεότυπα, καλό θα ήταν να το ανατρέψουμε και να το αφήσουμε πίσω μας. Δεν είναι όλες οι πεθερές σαν τη Θεοπούλα του «παρά πέντε» που κοντή ανέβαζε τη νύφη της, κοντή την κατέβαζε, ούτε σαν αυτές σε έτερο πετυχημένο σίριαλ της τηλεόρασης, «7 θανάσιμες πεθερές». Ούτε φυσικά όλοι οι πεθεροί κάνουν καψόνια στο γαμπρό τους, όπως ο τηλεοπτικός χαρακτήρας του Πέτρου Φιλιππίδη, στο σίριαλ «50-50». Καταρχάς, κανείς δεν κέρδισε…
-
Το πρώτο μας μετάλλιο!
Χθες, το αγοράκι μας πήρε μετάλλιο στο κολυμβητήριο! Πήγαμε με τον φουντουκομπαμπά να τον παρακολουθήσουμε και να τον χειροκροτήσουμε, his number one fans! Όταν τον άφησα το πρωί στο σχολείο, του το είπα ότι θα έρθουμε αργότερα με τον μπαμπά του στο κολυμβητήριο, αλλά μάλλον δεν κούμπωσε στο μυαλουδάκι του, ο συνδυασμός δραστηριότητα σχολείου και γονείς μαζί, και δεν το περίμενε. Χάρηκε αδιανόητα πολύ όταν μας είδε. Όχι απλά χάρηκε, λάμπανε τα ματάκια του και γελούσανε και τα αυτάκια του ακόμα! Μας χάρισε κάτι αστραφτερά χαμόγελα και μία καταπληκτική επίδειξη όλων όσων έμαθε, που ευτυχώς απαθανατίστηκαν σε μηχανές, κάμερες και βίντεο! Εννοείται ότι από χθές, αυτά βλέπω! Είχαν χωριστεί σε 2 ομάδες τα παιδιά του σχολείου…
-
Η αγάπη μεγαλώνει χαρούμενα κι υγιή παιδιά!
Όλοι θυμόμαστε το παραμύθι «Το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος»! Το παπάκι πέρασε ζόρια όλη την παιδική κι εφηβική του ηλικία, πλήρωσε με κλάματα κι απομόνωση τη διαφορετικότητά του απ’ το περιβάλλον του και μετά μεγάλωσε, μεταμορφώθηκε σε κύκνο κι έτσι απλά, ήρθε το happy end! Λογικό, γιατί αυτός είναι ο ρόλος των παραμυθιών, να έχουν ευτυχισμένο τέλος. Τι γίνεται όμως στην πραγματική ζωή; Τόσο αναίμακτα, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, που λέμε, μπορεί ένας άνθρωπος που πέρασε δύσκολα μικρός, να γίνει ένας ισορροπημένος μεγάλος, χωρίς κανένα ψυχολογικό θέμα, χωρίς να του έχει μείνει ούτε ένα τόσο δα κουσουράκι; Ακόμα κι αν γίνει περιζήτητος και δημοφιλής μεγαλώνοντας, όλο και κάποιο κατάλοιπο απ’…
-
Ατάκες – Part 7
Ατάκα 1η -Μαμά, τι μαγειρεύεις; -Λέω να φτιάξουμε ωραίο αρακά! -Σκέψου κάτι άλλο! Ατάκα 2η Είμαστε στο τραπέζι και τρώμε, και παίζοντας ρίχνεις κατά λάθος κάτω ένα ποτήρι -Δεν το έριξα εγώ, ο αρέας (=ο αέρας) το ‘ριξε Ατάκα 3η Είστε στο περίπτερο με τον μπαμπά για να πάρετε παγωτό. -Να πάρουμε και στη μαμά ένα παγωτό και δεν έχουμε και μπέικόπς! (=μπέικ ρόλς) Ατάκα 4η -Μαμά, έλα μια σταλίτσα μαζί μου, να σου δείξω κάτι! Ατάκα 5η -Μαμά, θυμάσαι που όταν ήμουν μικρός, το τηλεκοντρόλ το έλεγα ντιντεγκοντόλ; Ατάκα 6η Είμαι ξαπλωμένη και έρχεσαι και ακουμπάς το χεράκι σου στη κοιλίτσα μου και της λες (της κοιλίτσας): «Έλα, εγώ…
-
Σύζυγος, μάνα, γκόμενα, φίλη
Χρόνος είναι και κυλάει. Φεύγει σαν το γάργαρο νερό και πίσω δε γυρνάει, λέει ο σοφός λαός. Μετράς τα κεράκια στην τούρτα σου, που πλέον χρειάζεσαι πνευμόνια ελεύθερου δύτη για να σβήσεις και δεν πιστεύεις, ότι αυτός ο αριθμός είναι όλος δικός σου! Πότε από νεαρή κοπέλα χωρίς υποχρεώσεις, απέκτησες τόσους ρόλους; Σύζυγος, μάνα, εργαζόμενη, νοικοκυρά, με κυρίαρχο όλων, αυτόν της μάνας. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά πότε πλησίασες, τα ακουμπάς σχεδόν τα δεύτερα άντα. Μέσα σου εκτός από Μαίρη Παναγιωταρά, που συνοψίζει σ’ ένα ονοματεπώνυμο τους παραπάνω ρόλους, νιώθεις το ίδιο νέα με πριν στο πιο κουρασμένο της. Ο χρόνος βέβαια τρέχει. Εδώ το μωρό σου έγινε ολόκληρο παιδί κι όταν…
-
Καλοκαιρινή χειροτεχνία!
Βρισκόμαστε ήδη στη μέση του καλοκαιριού, οπότε είπαμε να κάνουμε και μια καλοκαιρινή χειροτεχνία με το φουντουκάκι! Υλικά αμμος κοχυλάκια γαλάζια γλωσσοπίεστρα-ξυλάκια χειροτεχνίας χρωματιστό συρματάκι πίπας για χειροτεχνία κόλλα χαρτονάκι μαρκαδόρο Εκτέλεση Βήμα 1ο Βάζουμε κόλλα στα χρωματιστά ξυλάκια και κολλάμε το ένα πάνω απο το άλλο σε ένα χαρτονάκι Βήμα 2ο Βάζουμε κόλλα πάνω στα ξυλάκια και ρίχνουμε την άμμο πάνω στα ξυλάκια να κολλησει Βήμα 3ο Κολλάμε τα κοχυλάκια πάνω στην άμμο Βήμα 4ο Γράφουμε κάτι καλοκαιρινό, όπως “ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ”! Βήμα 5ο Παίρνουμε το χρωματιστό συρματάκι πίπας και κολλάμε τις δυο πλευρές, στις δύο άκρες του χαρτονιού αντίστοιχα, ώστε να δημιουργηθεί μια θηλιά και να μπορούμε να το…
-
Σουτζουκάκια, τα νόστιμα!
Σήμερα κάναμε μια συνταγή για σουτζουκάκια, που δεν είχαμε ξαναδοκιμάσει. Αφενός, δεν έβαλα καθόλου αυγό, αφετέρου, για πρώτη φορά τα τηγάνισα, αντί να τα βάλω στο φούρνο, πριν τα ρίξω στη κατσαρόλα! Κανονικά, θέλει μίξη κιμά, μοσχαρίσιο και χοιρινό, αλλά δεν είχαμε και τα κάναμε σκέτο με μοσχαρίσιο! Βγήκαν θαυμάσια, που θα έλεγε και ο παππούς μου! Επίσης, κανονικά τα σερβίρουμε -εμείς, η φουντουκοοικογένεια- με πουρέ, αλλά δεν είχαμε ούτε πατάτες (πρέπει να πάμε σούπερ μάρκετ!), οπότε συνοδέψαμε με ρύζι μπασμάτι! Υλικά για τα σουτζουκάκια μισό κιλό κιμά μοσχαρίσιο ένα κρεμμυδάκι τριμμένο ένα κουταλάκι γλυκού κύμινο αλάτι πιπέρι 1 φέτα ψωμί μουσκεμένη σε κρασί αλεύρι για τη σάλτσα 1 κουτάκι πουμαρό 2 τριμμένες ντομάτες κρεμμυδάκι…
-
Το κολάι, και όχι κολλάει, του οδηγείν!
Σίγουρα θα αναρωτιέστε, οδηγάει αυτή, δεν οδηγάει, το πήρε το κολάι ή ακόμα κολλάει! :Ρ Ενημερώνω πάραυτα! Που λέτε, έχω κλείσει τρίμηνο συστηματικής οδήγησης και μ’ αυτά και μ’αυτά, σαν κάπως ο εγκέφαλος να ξεκολλάει και σαν να παίρνω κάπως το κολάι! «Σαν», λέω! Αλλά και το «σαν», πολύ σημαντικό για τόσο ιδιάζουσα περίπτωση, όσο είμαι εγώ! Αυτό το συνειδητοποίησα τις προηγούμενες μέρες του τρελού καύσωνα! Μπήκα στο αυτοκίνητο για να επιστρέψω σπίτι και αντί να νιώσω άγχος και αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα που αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς … ένιωσα ανακούφιση. Ποιος; Εγώ! Τι; Ανακούφιση! Για ποιο λόγο; Επειδή θα οδηγούσα, αντί να πάω με τα πόδια μέχρι το σπίτι!…
-
Ατάκες – Part 6
Ατάκα 1η Κάνει μπάνιο κι εγώ τον επιβλέπω, μιλώντας στο κινητό με μια φίλη μου. Κάποια στιγμή πάνω στη κουβέντα, λέω τη γνωστή λέξη, που ξεκινάει από «Μα» και τελειώνει σε «κα» (κι έχει ενδιάμεσα κι ένα «λα»)! :Ρ -μαμά, είπες πολύ κακή λέξη, μου λέει, γουρλώνοντας τα ματάκια του -Συγγνώμη, φουντουκάκι μου, έχεις απόλυτο δίκιο, δε θα την ξαναπώ. -Μπαμπαααααα (ο μπαμπάς ήταν στο μπαλκόνι) -Άστον φουντουκάκι μου, μην τον σηκώνεις τον μπαμπάκα. –Μπαμπαααααααααααααααααααααααααααααααα Έρχεται ο φουντουκομπαμπάς -Τι είναι φουντούκι; -Η μαμά είπε πολύ κακή λέξη! -ε, κατά λάθος θα την είπε – ξέρεις τι είπε; -έλα μωρέ φουντούκι μου, μη το πεις! -Είπε, είπε, εεε, είπε «βλάκας «(πολύ σιγανά!) Ατάκα 2η…
