-
Αχ πόσο μου λείπει ένας καλός ύπνος…
Ο διακοπτόμενος ύπνος, όπως κάθε τι διακοπτόμενο, ελλοχεύει κινδύνους. Μπορεί το πρώτο διάστημα να μην καταλαβαίνεις την επικινδυνότητα του, να νιώθεις απλώς λίγο κουρασμένη, να σκέφτεσαι «εντάξει, θα συμπληρώσω ύπνο άλλη στιγμή και θα συνέλθω», αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Όπως το κύμα σκάει στο βράχο αργά – αργά κι απλά μια μέρα ξαφνικά βρίσκεται μισός, έτσι και κάποιος που δεν κοιμάται συνεχώς για επαρκές χρονικό διάστημα, καταλήγει μισός άνθρωπος. Οι μαμάδες βέβαια, που είμαστε κατεξοχήν άυπνες, ειδικά αν έχουμε βρέφος – μικρό παιδί, το περιμένουμε και είμαστε προετοιμασμένες ότι μαζί με τις χαρές της μητρότητας πάνε κι άλλα πακέτο. Με το μητρικό ένστικτο και τις σούπερ ορμόνες…
-
Μπουκίτσες Μπανόφι
Λατρεύουμε μπανόφι, σε όποια μορφή, τούρτας, σοκολατακίων κ.λ.π. κι ο φουντουκομπαμπάς που του αρέσει να μας κακομαθαίνει, μας φτιάχνει λαχταριστές μπουκίτσες μπανόφι ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Τα συγκεκριμένα μπανοφάκια, τα έφτιαξαν ο Σεφ Φουντούκης με τη Σου Σεφ Καραμέλα, υπό την επίβλεψη του μπαμπά τους! Υλικά 2 κουτιά μπισκότα τύπου digestive 2 μπανάνες 300 γρ κουβερτούρα πραλίνα 1 κουτί ζαχαρούχο γάλα Εκτέλεση Βήμα 1ο Βράζουμε το ζαχαρούχο γάλα για να γίνει καραμέλα. Προσοχή: Βάζουμε το κουτάκι με το ζαχαρούχο,όπως είναι, δεν το ανοίγουμε! Το βάζουμε λοιπόν μέσα σε κατσαρόλα με μπόλικο νερό (να καλυφθεί εντελώς το κουτί). Μόλις αρχίσει να κοχλάζει χαμηλώνουμε τη φωτιά (το δικό μας μάτι πάει μεχρι…
Μπορεί να σας αρέσει
Ψαρόσουπα, η θαλασσινή
Πλάθουν κουλουράκια τα παιδικά χεράκια
Πανεύκολα μπισκότα κανέλας
-
Λαμπάδα για το βαφτιστήρι, αλλά ποια λαμπάδα;
Αυτήν την περίοδο πρώτο μέλημα των απανταχού νονών είναι η αγορά των πασχαλινών δώρων, σοκολατένιου αυγού και φυσικά τι άλλο; Λαμπάδας! Πλέον, υπάρχουν άπειρες επιλογές, ενώ έδαφος κερδίζουν οι χειροποίητες και πρωτότυπες, τουλάχιστον στο γούστο των μεγάλων, που θέλουν να ξεχωρίζει η λαμπάδα του βαφτιστηριού τους. Ειδικά στα social media μπορείς να δεις τη δουλειά ταλαντούχων ανθρώπων που χρησιμοποιούν τις κορδέλες, τα διακοσμητικά και τις πρωτότυπες φιγούρες με τέτοιο τρόπο, τα συνδυάζουν μεταξύ τους πάνω στη λαμπάδα τόσο αρμονικά κι αριστοτεχνικά που θες να κρατήσεις τη λαμπάδα για τον εαυτό σου, που λέει ο λόγος. Προσωπικά, δε μου αρέσουν καθόλου οι παιχνιδολαμπάδες. Είναι της μοδός βέβαια, τα πιτσιρίκια τις ζητάνε, όμως ψέματα…
-
Βάψιμο πασχαλινών αυγών με χρώματα ζαχαροπλαστικής
Είδαμε την πρόταση της e-mama Λίζας για βαφή πασχαλινών αυγών με χρώματα ζαχαροπλαστικής, μας άρεσε σαν ιδέα κι είπαμε να τη δοκιμάσουμε! Το καραμελάκι μου πρώτη φορά παίρνει μέρος στο έθιμο και το διασκέδασε, αφού βρισκόταν στο στοιχείο της, νερά, χρώματα, να ενοχλεί το Φουντούκι σε ό,τι κάνει κ.ο.κ. Το φουντούκι μου δε, δήλωσε ότι αυτή η μέθοδος βαψίματος «έχει πιο πολύ πλάκα», οπότε κλείσαμε και για του χρόνου! Κυρίες και κύριοι, ο Σεφ φουντούκι κι η Σου Σεφ καραμέλα, σας παρουσιάζουν τα φετινά μας πασχαλινά αυγά! Υλικά Αυγά (με ύψιλον, ποτέ με βήτα! 😜 ) Χρώματα ζαχαροπλαστικής Ξύδι Πλαστικά ποτηράκια Εκτέλεση Βήμα 1ο Βράζουμε τα αυγά νωρίτερα, ώστε να προλάβουν…
-
Μαδρίτη, ένα νεανικό, παρορμητικό ταξίδι
Σας έχει τύχει ποτέ να κανονίζετε με μια φίλη σας ταξίδι στο εξωτερικό, να οργανώνετε τα διάφορα, να συζητάτε τις λεπτομέρειες και τελικά να φτάνετε στον προορισμό σας με μία μέρα διαφορά; Και να το καταλαβαίνετε αφού προσγειωθείτε στην ξένη χώρα και την πάρετε τηλέφωνο; Εμένα, όπως ήδη καταλαβαίνετε από την εισαγωγή, μου έχει τύχει! Παλιάααα πολύ παλιαααά, τόσο παλιά που θα χε παραγραφεί αυτό το ταξίδι, αν δεν ήταν τόσο ξεχωριστό και όμορφο και ωραίο και…αξέχαστο!! Αχ, να ταν τα νιάτα δυο φορές, τα γηρατειά καμία! Όλα ξεκίνησαν όταν με τη φίλη – συνάδελφο που καθόταν στο διπλανό γραφείο συζητούσαμε για τις καλοκαιρινές μας διακοπές που είχαν μόλις προηγηθεί!…
-
Η νονά (κι ο νονός)
Η νονά στα παραμύθια, τουλάχιστον της Σταχτοπούτας, φαντάζομαι και σ’ άλλα, ηταν η καλή νεράιδα, τυχαία; Όχι, βέβαια! Γιατί η νονά (αν υπάρχει και νονός, τότε τα ίδια ισχύουν και στο αρσενικό γένος), είναι η πνευματική μαμά του παιδιού, ό,τι πιο κοντινό έχει το παιδί μετά τους γονείς και τους παππούδες του. Γι’ αυτό και τον τίτλο αυτόν της νονάς δεν τον δίνουμε σ’ όποιον κι όποιον. Δεν το δίνουμε σε κάποιον που έτυχε να βρίσκεται στη ζωή μας λόγω συνθηκών το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σε κάποιον που δεν είμαστε σίγουροι οτι θα είναι κοντά στο παιδί μας όσο είναι μικρό, αλλά κι όταν αυτό ενηλικιωθεί ή σε κάποιον περισσότερο…
-
Mαμά, από πού έρχονται τα μωρά;
Κι έρχεται η μέρα που ακούς την ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ευρώ, η όποια έρχεται από το πουθενά και σε πιάνει εξαπίνης: «μαμά, από πού έρχονται τα μωρά;» Οι εποχές των απαντήσεων τύπου: «τα φέρνει ο πελαργός», έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η ερώτηση χρειάζεται απάντηση, ούτε υπεκφυγές «θα τα πούμε, αύριο, μεθαύριο, κάποτε, ποτέ», ούτε πετώντας την καυτή πατάτα αλλού «δε ρωτάς καλύτερα τον μπαμπά σου;». Καταρχάς, ας χαλαρώσουμε. Η ερώτηση δεν είναι «μαμά πώς γίνεται το σεξ». Έχουμε χρόνια ακόμη –εύχομαι- γι’ αυτήν. Δεν είναι ανάγκη να μιλήσουμε στο παιδί για το σεξ και ειδικός δεν είμαι, αλλά φαντάζομαι ότι ούτε το παιδί θέλει να μάθει γι’ αυτό, εν πάση περιπτώσει,…
-
Τα μωρά ζωγραφίζουν με βρώσιμες δαχτυλομπογιές που φτιάχνουμε μόνοι μας!
Η πρώτη ανάρτηση της μικρής μου αεικίνητης καραμέλας σκέφτηκα να είναι δημιουργική, χαρούμενη και χρωματιστή. Πήρα την ιδέα από την ομάδα «το παιδί χειροτεχνεί» της “Two boys and Hope” στο Facebook που μας έδειχνε πόσο απλά κι εύκολα μπορεί να φτιάξει κανείς βρώσιμες δαχτυλομπογιές για μωρά. Βγήκαμε στο μπαλκόνι να κάνουμε όσο χαμό θέλουμε. Στην αρχή καθίσαμε σε τραπεζάκι, μετά καθίσαμε για πιο άνετα κάτω, ζωγραφίσαμε και το μπαλκόνι (με απλό νερό εξαφανίστηκαν όλα) και διασκεδάσαμε και πέρασε αρκετή ώρα χωρίς σκαρφαλώματα! Λοιπόν για τη ζωγραφική μας με βρώσιμες δαχτυλομπογιές, χρειαζόμαστε: Υλικά: Ζαχαρούχο γάλα Χρώματα μη τοξικά ζαχαροπλαστικής (τα βρίσκετε στο σούπερ μάρκετ) 1 χαρτόνι Σφουγγαράκια / πινέλα (αυτά, προαιρετικά.…
-
Το Blog μου έχει γενέθλια και φυσάει δύο κεράκια!
Δύο χρονών το blog μου σήμερα! Terrible twos, που λένε κι οι επιστήμονες! Aπόλυτα ήσυχο μέχρι πρότινος, τώρα απαιτητικό, διεκδικεί δυναμικά χώρο και χρόνο απ’ τη ζωή μου! Ξεκίνησε σαν ημερολόγιο των δραστηριοτήτων που κάναμε με το γιο μου, κατέγραφε τα παιχνίδια, τις χειροτεχνίες και μαγειρικές μας και γι’ αυτό έχει και τα ονόματα μας, τα χαιδευτικά μας μάλλον, για να το θέσω σωστά. Εξελίσσεται κι αυτό όμως τώρα μαζί μας και θα δούμε «τι θα γίνει, όταν μεγαλώσει». Να ευχαριστήσω το σύζυγο, την κολώνα του σπιτιού και του blog μου! Χωρίς τον προσωπικό μου προγραμματιστή, το blog θα είχε παραμείνει σκέψη, δε θα ‘χε γίνει πραγματικότητα! Ακολουθεί απολογισμός και…
-
Easy Rider στην Αττική Οδό!
Με βλέπεις χαμογελαστή στο αυτοκίνητο, ε; Το πήρε το κολάι, σκέφτεσαι! Το κολάι πήρα, μια τρομάρα πήρα, τους δρόμους πήρα; Σίγουρα πήρα το αυτοκινητάκι μου χθες και πήγα στη φουντουκονονά που είχε γενέθλια! Θα μου πεις, οκ, εχεις ξαναπάει! Ναι, αλλά έχω πάει μέσω Καλαμάτας, έχω πάρει τάπερ με κεφτεδάκια, έχω διασχίσει φιλαδέλφειες, χαλάνδρια, αγίες παρασκευές, γέρακες, γλυκά νερά και μετά απο αυτά, έχω φτάσει στην Παιάνια. Χθες όμως, δεν είχα πολυτέλεια χρόνου, είχα δύο με δυόμισι ώρες μάξιμουμ, στις οποίες έπρεπε να πάω, να κάτσω και να γυρίσω σπίτι. Οπότε, η επιλογή της Αττικής Οδού ήταν μονόδρομος, αφού έβγαινα πρώτα στην Εθνική οδό βέβαια. Μπαίνω στο αυτοκινητάκι μου τρέμοντας…
