-
Τι κάνουμε όταν χτυπάνε το παιδί μας άλλα παιδάκια;
Σε όλες τις μαμάδες μας έχει τύχει κάποιο παιδάκι στην παιδική χαρά, στον παιδότοπο, στο πάρτι, να απλώσει το χεράκι του, τα νυχάκια του, τα δοντάκια του, ό,τι του βρίσκεται εύκαιρο, πάνω στο δικό μας το παιδί, το αγγελούδι μας και να το πονέσει. Η ενστικτώδη αντίδραση μας εννοείται ότι είναι να δώσουμε μία σε εκείνο το παιδάκι και να πάει από κει που ήρθε. Αντ’ αυτού, επειδή είμαστε ώριμοι ενήλικες, παίρνουμε ανάσες, μετράμε μέχρι το δέκα και παραμένουμε ήρεμες περιθάλποντας την αγάπη μας, που μας κοιτάει με αυτά τα μεγάλα μάτια τα γεμάτα δάκρυα που μας σκίζουν την καρδιά. Προσωπικά, αν ο γονιός του παιδιού επέμβει και συνετίσει το…
-
Μιχάλης Τσαουσόπουλος, ο αγαπημένος μου ραδιοφωνικός παραγωγός και DJ
Ακούω πολλή μουσική. Πάντα με το που άνοιγα τα μάτια μου, αντανακλαστικά, με την τσίμπλα στο μάτι, έπιανα τηλεκοντρόλ, πατούσα κουμπί και έπαιζε MAD μέχρι να ετοιμαστώ για τη δουλειά. Αυτό προ παιδιών. Τώρα πατώ το κουμπί του ραδιοφώνου που είναι και το “σήμα” ότι ήρθε η ώρα να σηκωθούν. Τα παιδιά. Σαν να λέμε το ξυπνητήρι τους! Παίζει μέχρι να σηκωθούν όντως από το κρεβάτι, (έχουν περάσει καμιά δεκαπενταριά τραγούδια στο μεταξύ) να πλυθούνε, ντυθούνε, κάνουν τρεις ώρες να βάλουν παπούτσια και μπουφάν και κλείσουμε την εξώπορτα πίσω μας. Με το που μπούμε αυτοκίνητο και βάλω μπροστά, ξεκινάει να παίζει και το ραδιόφωνο κι όταν κατέβω από το αυτοκίνητο,…
-
Κι ήρθε η ώρα για το παιδικό πάρτι…!!!
Γράφει η Έφη Ζαρμπόνη Νικολούδη… Ήρθαν τα Χριστούγεννα, τραπέζια, δώρα, χαμός = κούραση φουλ… Να προλάβεις να ξεκουραστείς, μετά βουρ για Καθαρή Δευτέρα, απόκριες, πάρτυ, τραπέζια, χαμός = κούραση, εν συνεχεία το Πάσχα μία από τα ίδια…. Κι εκεί που λες τέλεια δεν υπάρχει κάτι άλλο να διοργανώσεις… κοιτάς ημερολόγιοοοοο και ουπςςςςς ούτε μήνας για το παιδικό πάρτι της τρελό-μπουκίτσας —– εγκεφαλικό! Ετοιμάζω λοιπόν που λέτε καφέεεεε, παίρνω στυλό και μπλοκάκι κι αρχίζω να μαζεύω τα ασυμμάζευτα… Πού θα γίνει, πόσα παιδάκια και ουφφφφ..!! Αποφασίσαμε με τη μικρή λοιπόν για δεύτερη συνεχή χρονιά να κάνουμε το πάρτι μας στον παιδότοπο που τα ‘χαμε γιορτάσει και πέρυσι. Επιλέξαμε παιδότοπο γιατί στο…
-
Ποια είναι η πραγματική ιστορία του θρυλικού «Orient Express»;
Υπάρχει κάποιος που να μη γνωρίζει το θρυλικό τρένο Orient Express; Είτε σε ταινία του James Bond, είτε στο γνωστό μυθιστόρημα της Agatha Christie με τον Ηρακλή Πουαρό να λύνει την υπόθεση φόνου στο εν λόγω τρένο, όλο και κάπου το έχει πάρει το μάτι και το αυτί μας. Αυτές τις ημέρες μάλιστα, είναι στην επικαιρότητα, καθώς «παίζει» στον κινηματογράφο το remake της ταινίας «Έγκλημα στο Orient Express», υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Kenneth Branagh*. Ωστόσο, πέρα από σκηνικό σε ταινίες και βιβλία, πόσοι γνωρίζουν την πραγματική ιστορία του; Όπως διαβάζουμε στο βιβλίο του συγγραφέα E.H. Cookridge που έγραψε για το Orient Express, όλα ξεκίνησαν το 1865, όταν ο Βέλγος Georges Nagelmackers, οραματίστηκε ένα τρένο που να τρέχει συνεχόμενα πάνω στις ράγες για περισσότερα…
-
Ο ΚΙΤΤ, το αυτοκίνητο του Ιππότη της Ασφάλτου!
Λογικά, ο τίτλος θα σου έχει χτυπήσει κάποιο καμπανάκι νοσταλγίας εκτός αν είσαι τινέιτζερ, και κάτι, κάπως, κάπου, κάποτε, έχεις ακούσει αυτό το όνομα, αλλά δεν καλοξέρεις τι είναι. Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να γνωρίζουν οι νεότεροι, το πιο διάσημο αυτοκίνητο τη δεκαετία του ’80 άκουγε στο όνομα ΚΙΤΤ. Το Knight Industries Two Thousand, ο ΚΙΤΤ ντε, ήταν μια γυαλιστερή μαύρη σούπερ ντούπερ αυτοκινητάρα – αστυνομικός, εφοδιασμένη με συστήματα τελευταίας τεχνολογίας και πολύ υψηλό IQ! Ως εκ τούτου, έκανε πράγματα που τα άλλα αυτοκίνητα δεν έκαναν και δεν κάνουν, όπως το να μιλάει με ανθρώπινη φωνή και να συνεννοείται με τον συνεργάτη του, για να πιάσουν τους κακούς…
-
Οι ωραιότερες κινηματογραφικές αίθουσες στον κόσμο!
Υπάρχουν κάποιες αίθουσες κινηματογράφων ανά τον κόσμο, οι οποίες απογειώνουν την εμπειρία των απανταχού σινεφίλ. Αίθουσες αριστοκρατικές, με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, επιβλητικές, μοντέρνες, καλλιτεχνικές, hi–tech, ό,τι στιλ μπορεί να φανταστεί κανείς. Όποιος είναι λάτρης του σινεμά και των ταξιδιών, μπορεί να τα συνδυάσει και να ζήσει μια ενδιαφέρουσα εμπειρία πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την προβολή του έργου, χαζεύοντας ταυτόχρονα ταινία και αξιοθέατο. Το αξιοθέατο είναι η ίδια η κινηματογραφική αίθουσα, που προσφέρει θέαμα πριν ακόμη ξεκινήσει η ταινία. Αναπαυτικά καθίσματα, σε ό,τι σχέδιο μπορεί να φανταστεί κανείς. Από κρεβάτια – καθίσματα, γιατί καλό το καθισιό, αλλά σαν την ξάπλα δεν έχει, μέχρι καθίσματα – αυτοκίνητα, τύπου drive in και……
-
Πρώτη φορά στο Λουναπάρκ!
Ο καιρός ζέστανε κι αρχίσαμε να κυκλοφορούμε περισσότερο έξω. Η μικρή μου καραμέλα ανακαλύπτει τον κόσμο κι ενθουσιάζεται! Τις προάλλες, πήγαμε λουναπάρκ, περισσότερο για να παίξει ο αδερφός της με τους φίλους του, παρά εκείνη, αλλά με το που μπήκε μες το χώρο, της έφυγε η νύστα, η γκρίνια, η πείνα, όλα της πέρασαν, ξετρελάθηκε. Παρά το μικρό της ηλικίας της, ενάμιση μόνο χρονών, ανέβηκε σε τραίνα, αυτοκίνητα, άλογα, ενώ ήθελε να ακολουθήσει τον αδερφό της και στα υπόλοιπα και τσαντιζόταν που δεν την αφήναμε. Εν τω μεταξύ, και σ’ αυτά που ανέβηκε, υπ’ ευθύνη μου, με το ζόρι τη συγκρατούσε η ζώνη! Ατρόμητη η κόρη μου, τολμηρή, θαρραλέα και…
-
Πάει το παιδί στο σχολείο, πάει κι η ψείρα!
Φτιάχνοντας για πολλοστή φορά το ντουλάπι με τα φάρμακα και τα διάφορα του μπάνιου, το οποίο παρεμπιπτόντως, όλο φτιάχνω και μονίμως άφτιαχτο είναι, είδα ότι έχει λήξει η αγωγή για τις ψείρες. Δεν εννοώ το προληπτικό αντιψειρέξ που ψεκάζουμε το κεφάλι των παιδιών πριν πάνε σχολείο, αλλά αυτό που εξολοθρεύει τις ψείρες. «Κολλήσατε κι εσείς;» Θα με ρωτήσεις. «Όχι, όχι ακόμη», θα σου απαντήσω, «αλλά των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν»! Κι επειδή γύρω μας κάνουν «πάρτι» οι ψείρες, φοβάμαι ότι δε θα μείνουμε ακάλεστοι σε κάποιο από αυτό. Ως γνωστόν, οι ψείρες πάνε και στις καλύτερες οικογένειες, αν και προς το παρόν μας έχουν προσπεράσει, ίσως να χρωστάμε…
-
Έξυπνες κι αστείες παιδικές ατάκες
Καιρό έχω να γράψω τις -εντελώς αντικειμενικά, εννοείται- απολαυστικές ατάκες του γιου μου! Καθημερινά με «βομβαρδίζει» με διάφορα, σκέφτομαι «θα το σημειώσω αργότερα, μόλις βρω χρόνο» και τελικά δεν το σημειώνω ποτέ, σκέφτομαι «αυτό ήταν φοβερό, θα το θυμάμαι για πάντα» και την επόμενη μέρα σπάω το κεφάλι μου τι είπε και τι είπε κι είναι λες και μου έχεις κάνει λοβοτομή, δε θυμάμαι τίποτα και τελικά χάνονται τα καλύτερα. Πάμε να δούμε ένα ποτ πουρί των τελευταίων μηνών, απ’ ό,τι καταγράφηκε στα κιτάπια μου; Οι μέρες του μήνα (1/12/17) – Μαμά, ο ένας μήνας έχει 30 μέρες κι ο επόμενος 31; -Σωστά, ποιος στο έμαθε; –Κανείς, μόνος μου το…
-
Τα βρέφη απολαμβάνουν θέατρο!
Ένα είδος θεάτρου που έχει γίνει πολύ δημοφιλές τελευταία, είναι το βρεφικό. Μοναδικό και ιδιαίτερο, κερδίζει συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις των γονιών, οι οποίοι παίρνουν τα μωράκια τους αγκαλιά και τα φέρνουν σε επαφή με τον μαγικό κόσμο του θεάτρου. «Μα δεν είναι πολύ μικρά για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν θέατρο;», θ’ αναρωτηθεί κάποιος. Υπάρχουν ειδικά σχεδιασμένες και πολύ προσεγμένες παραστάσεις για κοινό που πιθανά μόλις άρχισε να μπουσουλάει. Αυτές οι -συνήθως- μουσικόδιαδραστικές παραστάσεις χρησιμοποιούν ήχους, εικόνες, το φως και τις σκιάσεις του και συστήνουν στους λιλιπούτειους θεατές, απλές και βασικές έννοιες, όπως μεγάλο – μικρό, πάνω – κάτω, μέσα – έξω, οξύνουν την παρατηρητικότητα τους και κεντρίζουν το ενδιαφέρον τους. Ίσως να μην μπορούν…


























