Τις προάλλες, άκουσα μια συνάδελφο να λέει «έι, εγώ το πάτησα πρώτη»! Αναφερόταν στο ασανσέρ, που ναι μεν το κάλεσε αυτή, αλλά γυρίζοντας για ένα λεπτό την πλάτη της να μου πει κάτι, τσουπ, πρόλαβε και μπήκε μέσα άλλος συνάδελφος, βιαστικός, χωρίς να την προσέξει και έφυγε. Κι έμεινε εκείνη με το …κουμπί στο χέρι, να διαμαρτύρεται και να περιμένει το επόμενο! Κι εδώ τα ασανσέρ δεν πάνε και σφαίρα, ήταν και ώρα αιχμής, ένα δεκάλεπτο στο “περίμενε”, το είχε στο νερό! Άρχισα να χασκογελάω γιατί θυμήθηκα ένα πρόσφατο σκηνικό, μόνο οκτακόσιασαρανταδύο χρόνια πίσω, το οποίο θα σου διηγηθώ ευθύς αμέσως!(Παρεμπιπτόντως, το ευθύς σημαίνει αμέσως. Οπότε τώρα που τις έβαλα…

Είδα αυτό το βίντεο -που κυκλοφορεί ευρέως στα σόσιαλ- με αυτό το αξιολάτρευτο κοριτσάκι και ταυτίστηκα! Έχω κάνει τέτοια εγώ…ουυυυ, ένα σωρό! Όπου τέτοια = να τρώω κοιμισμένη! Μεγάλη απόλαυση και το φαγητό αλλά κι ο ύπνος! Αχ, ο ύπνος, ναι! Θα μου πεις γίνονται αυτά τα δύο ταυτόχρονα; Ε ναι, άμα είσαι κομμάτια, νυστάζεις ή απλώς θες να κοιμηθείς ρε αδερφέ, αλλά έχεις και μια λιγουρίτσα, είσαι λίγο λαιμαργούλα και «έλα μωρε, να φάω άλλη μια μπουκίτσα», γίνονται και παραγίνονται! Υπάρχει κόσμος που ξεχνάει να φάει, το πιστεύεις αυτό; Δε μου έχει συμβεί ποτέ! Υπάρχει επίσης κόσμος που θεωρεί τον ύπνο χάσιμο χρόνου, «θα έχουμε άπλετο χρόνο για ύπνο…

Πόσα χρόνια μπορεί να παραμείνει κάποιος νέος οδηγός; Πολλά, κρίνοντας από τον εαυτό μου! Ίσως και για πάντα! Κατα τ’ άλλα, λένε ότι τίποτα δε κρατάει για πάντα! Αμ δε! Η φοβία μου για την οδήγηση είναι ολοκαίνουρια, του κουτιού, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Α, όλα κι όλα, την προσέχω σαν τα μάτια μου, που αν θυμηθώ τους ληγμένους φακούς που φοράω, μάλλον λάθος παράδειγμα σου λέω. Ίσως αν έκανα καμιά διαδρομή παραπάνω, αν έτρωγα τα χιλιόμετρα με την κουτάλα της σούπας κι όχι με το κουταλάκι του γλυκού κυδώνι, να αποκτούσα τέλος πάντων εμπειρία και να μη φοβόμουν πια. Τις προάλλες, άλλη μία μέρα στην «εργασία και…

Αυτές οι εκλογές είχαν για μένα περισσότερο ενδιαφέρον από ποτέ, αφενός γιατί μεγάλωσα, ωρίμασα και ασχολούμαι περισσότερο, αφετέρου, θα έδινα δυναμικό παρόν διότι είχα φέρει τα εκλογικά μου δικαιώματα και δε χρειαζόταν να ξενιτευτώ και το σημαντικότερο, ήξερα πολύ καλά ποιους θα ψηφίσω. Στις Ευρωεκλογές, θα ψήφιζα τον αγαπημένο μου, τον άξιο, ικανό, τίμιο, δουλευταρά τον θείο μου, Βασίλη Μιχαλολιάκο -παρακαλώ μη συγχέουμε τους Μιχαλολιάκους και συγχιστώ- και στις Δημοτικές, θα ψήφιζα τον πιο καλό άνθρωπο που γνωρίζω, τον άντρα μου, που πάει με τον σταυρό στο χέρι και δεν κάνει δημόσιες σχέσεις, (κι ο συνδυασμός αυτών δεν ξέρω πόσο βοηθάει για να εκλεγεί). Ήξερα κι άλλα αξιόλογα άτομα, τεσπά,…

Τι σου έχω σήμερα; Ιστορία γυμναστηρίου! Σφηνάκι ιστορία, δε θα διαβάσεις τα συνήθη κατεβατά! Και δεν είναι δική μου, αλλά θα ‘ναι σαν να είναι δική μου! Μιλώ με γρίφους γέροντα; Το παρακάτω περιστατικό έχει πρωταγωνίστρια τη φουντουκονονά, αλλά άνετα θα μπορούσε να είμαι εγώ στη θέση της! Εμ, αν δεν ταιριάζαμε δε θα συμπεθεριάζαμε! Που λες, η κουμπάρα πάει κι εκείνη γυμναστήριο και κάνει Pilates Reformer, αυτό με τα κρεβάτια -πλατφόρμες που πάνε πέρα δώθε μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και έχουν κάτι ελατήρια / ιμάντες που τραβάς και σπρώχνεις κλπ. Έχει το ζόρι του,  όπως φαντάζεσαι. Χθες, όπως είναι όλο το team στο κρεβάτι του μόχθου ανάσκελα και…

Θυμάσαι το κείμενο με το TRX? Αυτό εδώ, λέω! Ε, όπως ο “δολοφόνος” ξαναγυρίζει στον τόπο του εγκλήματος έτσι κι εγώ ξαναπήγα στο συγκεκριμένο μάθημα. Αυτή τη φορά ήξερα τι με περιμένει κι όσο να ναι, όταν είσαι προετοιμασμένος, τα πας και καλύτερα. Τα πήγα καλύτερα, με την έννοια ότι δε μου ήρθε η σκοτοδίνη και δε σωριάστηκα πάνω στις κίτρινες μπάλες του πιλάτες. Ε, σε κάποια λούφαρα και λίγο, δε διεκδικώ τον τίτλου του MVP. Κι όχι μόνο έβγαλα το μάθημα αλλά πήγα και στο επόμενο μάθημα που ήταν η Zumba! Αμέ, στο καπάκι! Σήμερα βέβαια, δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου, ήρθα μπουσουλώντας στη δουλειά, αλλά αυτό…