-
Saved by the bell- Β’ Δημοτικού
Πέρασε κανά δίμηνο από το Back to school! Μετά από ένα καλοκαίρι που τα παιδιά αράξανε και θυμήθηκαν τις ανέμελες εποχές του… νηπιαγωγείου, ξανά στην τάξη πριν χτυπήσει το κουδούνι! Και μπαίνω στο ψητό! Τι φάση με εκείνους που ισχυρίζονται ότι η Β’ Δημοτικού είναι “περίπατος” κι απλώς επανάληψη της πρώτης τάξης; Η προσωπική μου άποψη, που βεβαίως όλοι έχουν από μία, είναι ότι υπάρχει ένας βομβαρδισμός διαβάσματος κι ένα “της φωτοτυπίας το κάγκελο”! Στα χρόνια μου δε γινόντουσαν αυτά τα πράγματα, τουτέστιν, ήμασταν πιο χαλαρά, με άφθονο παιχνίδι! Πωπω, έφτασα την ηλικία που λέω “θυμάμαι κι εγώ στην εποχή μου…” Πάντως, έτσι νομίζω, περνούσαμε πιο ωραία τις καθημερινές, με…
-
Φουντουκοκαραμελένια Γενέθλια
Πολύ τουρτίδι σε κέρασα στα σόσιαλ, σε γλύκανα για τα καλά! Ε, στο είχα πει, ο Οκτώβρης είναι ο μήνας μας, γενεθλιάζουμε οικογενειακώς! Που λες, για το φουντούκι και την καραμέλα, κάναμε δύο πάρτι on the raw, το ένα πίσω από το άλλο και μπορεί να τα παίξαμε στην κούραση αλλά άξιζε και θα το ξανακάναμε! Πέρυσι που ζούσα-με μια τρέλα δεν είχα-με πάει πουθενά, σε καμία συγκέντρωση, συνάντηση του σχολείου, γενικά, ήμουν η μαμά φάντασμα! Ηθελα φέτος να επανορθώσω! Γι’ αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε δύο ξεχωριστά πάρτι, για να αςμπέτε με τους γονείς των φίλων των παιδιών μας. Κάτι κάναμε, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι τα φουντουκοκαραμελάκια…
Μπορεί να σας αρέσει
Το κοπή τη πίτα event 2020 των Mom Bloggers
Project happiness!
Put the κινητό down, slowly!
-
Εκ βαθέων ή αλλιώς To know us better!
Κοίτα τι θα κάνω σήμερα, θα περιαυτολογήσω, όπως έκανα και πέρυσι, τέτοια μέρα εδώ! Γενέθλιο ποστ – Ασμπέτε λοιπόν! Ας υποθέσουμε ότι είμαι ένα παζλ! Μικρό έτσι; Όχι από αυτά με τα δύο χιλιάδες κομμάτια που κάποιοι -τρελοί θα ναι- απολαμβάνουν να φτιάχνουν! Μικρούλι του 1.60 συν -πλην, ιδού 40 συν 1 κομματάκια, που αν τα ενώσεις φτιάχνουν Νουαζέτα! Δε θα τα βάλω με τάξη, συνοχή, σειρά προτεραιότητας, δηλ, τακτοποιημένα κι οργανωμένα! Δεν είμαι Παρθένος, Ζυγός είμαι! Εντάξει; Εντάξει! Πάμε! Τα παιδιά μου. Όλα ξεκινάνε και τελειώνουν εκεί. Στο φουντούκι και την καραμέλα μου. Εκείνα είναι πάνω απ’ όλα και όλους! Θέλω να γίνω καλύτερη μαμά απ’ ότι είμαι, αλλά…
-
Δύο Bloggers κι ένας Βουρκόλακας!
Την Πέμπτη που μας πέρασε, πήγα να δω την παράσταση “Βουρκόλακας” στο θέατρο ΕΡΓΟΤΑΞΙΟΝ, που σου είπα κι εδώ ότι είμαι χορηγός επικοινωνίας – αν και αυτό, μάλλον είναι μυστικό μια και δεν προκύπτει από πουθενά! Τέλος πάντων! Που λες, μεγάλη χαρά είχα, γιατί θα πήγαινα με εξαιρετική παρέα την Μπλόγκερ Μαμά Τρέχα, ρίξε μια ματιά και στο blog της & στα ίνσταγκραμς, που είναι περισσότερο ενεργή! Τσίμα τσίμα ο χρόνος, αλλά είχαμε πει ότι ένα κοκτέιλ πρώτα, θα το πιούμε! Επειδή ακριβώς ο χρόνος ήταν πολύ συγκεκριμένος, είχαμε κάνει από πριν την έρευνα μας για τα μαγαζιά της περιοχής του θεάτρου κι είχαμε επιλέξει ένα ωραιότατο μπαρ, με πολύ…
-
Ένα Bachelor, λίγο διαφορετικό!
Σήμερα, θα σου πω για το bachelor της φίλης μου της Τζο ή Ιωάννας! Αρχικά, το ξερες ότι δεν πρέπει να κόβουμε το όνομά μας, να χρησιμοποιούμε δηλ υποκοριστικό, γιατί κάτι παίζει με την ενέργεια; Κάθε όνομα «φέρει» μια ενεργειακή σφραγίδα, είτε της γιαγιάς σου/ παππού σου από τους οποίους ονομάστηκες ή των φαντασιώσεων των γονιών σου, αν σου έδωσαν το όνομα που τους άρεσε ή της ερμηνείας που έχει η ρίζα του ονόματος αυτού. Όταν το κόβεις, εμποδίζεις να ρεύσει -υπάρχει άραγε αυτό το ρήμα;- η ενέργεια αυτή. Τώρα αν σε λένε Ευτέρπη, ε, φαντάζομαι ότι μπορεί να παίξει μια εξαίρεση! Διότι αν είναι να σε κοροϊδεύουν, τι να…
-
Πρόταση για θέατρο: ‘Βουρκόλακας’ του Αργύρη Εφταλιώτη
‘Βουρκόλακας’ του Αργύρη Εφταλιώτη στον Τεχνοχώρο Εργοτάξιον Από τη Πέμπτη 10/10 και κάθε Πέμπτη στις 21:15 Τεχνοχώρος Εργοτάξιον, Διογένους 1,Άγ. Δημήτριος (Μετρό Δάφνης) Μάνα με τους εννιά σου γιούς και με τη μιά σου κόρη Τη κόρη τη μονάκριβη, τη πολυαγαπημένη….. Η θεατρική ομάδα “Αυτή κ Αυτοί” και ο τεχνοχώρος Εργοτάξιον παρουσιάζουν για δεύτερη σεζόν, με το μοναδικό, δικό τους τρόπο, το Βουρκόλακα του Αργύρη Εφταλιώτη. Μετά την περσινή πρώτη εμφάνιση της ομάδας και το επιτυχές πέρασμά της, επιστρέφουν στη σκηνή για να ξαναζωντανέψουν το θρύλο του Νεκρού Αδερφού. Το Έργο: Η Δέσπω ζει με τους εννιά γιους και τη μικρότερή της κόρη σε κάποιο χωριό της ορεινής Ελλάδας. Η Αρετή,…
-
Ξέρω τι έκανες φέτος το καλοκαίρι!
Θέλω να ξεκινήσω την ανάρτηση αυτή λέγοντας ότι συμπάθησα πολύ τους ιδιοκτήτες και το προσωπικό του καταλύματος που μείναμε στις καλοκαιρινές μας διακοπές κι ότι με το παρόν κείμενο έχω μοναδική πρόθεση να χαμογελάσουμε! Το αν θα τα καταφέρω είναι άλλη υπόθεση! Οπόταν, ας πω ότι “παίζει” να υπάρχει και μυθοπλασία σε αυτό που θα διαβάσετε, μπορεί κι όχι,βέβαια! Σε κάθε περίπτωση, παρεξηγήσεις δε θέλω, εντάξει; Εντάξει! Που λες, είδαμε μια σούπερ ντούπερ προσφορά για ένα ολ ινκλούσιβ χοτέλ, που δεν είμαι φαν των ολ ινκλούσιβ χοτέλς, αλλά η συγκεκριμένη ήταν πολύ δελεαστική κι έτσι την επιλέξαμε για τις φετινές μας οικογενειακές διακοπές! Να σου θυμίσω εδώ τι έγινε την…
-
Είκοσι χρόνια πριν, ταξίδεψα στη Σκωτία
Να σου πω για ένα ταξίδι που είχα κάνει κάποτε στην παραμυθένια, «σκοτεινή», ομιχλώδης και μυστηριώδη, Σκωτία; Ρητορική ερώτηση, όπως κατάλαβες, η σημερινή ανάρτηση έχει κυρίως πιάτο τη Σκωτία με γαρνιτούρα νοσταλγίας και ονειροπόλησης! Δε θα μιλήσω σαν τουριστικός οδηγός γιατί εκεί ταξίδεψα πριν πολλά – πολλά χρόνια κι αυτό το ταξίδι πιο πολύ το θυμάμαι με το συναίσθημα παρά με τη μνήμη! Τι γνωρίζεις για αυτήν την υπέροχη χώρα; Το τέρας του Λόχνες, τους Σκωτσέζους με τα κιλτ, τις παραδοσιακές δηλαδή φούστες που φοράνε χωρίς εσώρουχο -ου λα λά- και τις πίπιζες; Μήπως το ουίσκι τους; Όλοι ξέρουμε το «σκοτς ον δε ροκς», έτσι δεν είναι; Κι εγώ αυτά ήξερα,…
-
Θέλω απλώς τη μαμά μου
Ναι, τι; (νετι που λέει κι η νεολαία!) Επειδή είμαι μεγάλη ή επειδή είμαι κι εγώ μαμά; Κι οι μαμάδες έχουμε ανάγκη τη μαμά μας, αυτό κατάλαβα το προηγούμενο διάστημα. Η ηλικία δε, δεν παίζει κανένα ρόλο σε αυτό. Ήταν ένα πολύ μεγάλο διάστημα που ένιωθα ότι είμαι άρρωστη. Είχα τρομερές ζαλάδες, δυνατούς, πολύ δυνατούς, πονοκεφάλους, η όραση μου θόλωνε, τα μάτια τσούζανε, ταχυκαρδία, η κοιλιά μου πονούσε, τα πόδια μου πονούσαν, όλα πονούσαν. Πέρα από τα παραπάνω, ένα πολύ ισχυρό αίσθημα κόπωσης και μια αίσθηση ότι τώρα θα σωριαστώ κάτω, μου είχαν κάνει αρμένικη βίζιτα και δε λέγανε να εξαφανιστούν. Πίστεψα λοιπόν ότι όντως κάτι έχω, δεν είναι δυνατόν…
-
BlogoPicNik στην ταράτσα του Foundry hotel!
ΑΑΑΑ, δε γίνεται να μη γράψω τίποτα για το χθεσινό BlogoPicNik μας (=Bloggers που κάνουν pic nic)! Δε γίνεται να περάσει έτσι! Ένα σφηνάκι ανάρτηση, θα το κάνω και θα σας το κεράσω! Καταρχάς, πέρασα πολύ ωραία, γέλασα πολύ, έκανα παρέα με ενήλικους ανθρώπους με θετική ενέργεια, που είχα πολλή ανάγκη! Κατά δεύτερον, γεύτηκα νοστιμιές!(Και πεινούσα σαν λύκος, πήγα απευθείας από τη δουλειά μου). Κατά τρίτον και σημαντικότερο, μ’ αρέσουν τα ταξίδια, μεταφορικά και κυριολεκτικά και να γνωρίζω νέα μέρη, ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις κλπ! To keep moving ρε παιδί μου, keep learning, keep going & dreaming, δεν ξέρω γιατί στα γράφω στα αγγλικά! Που λες, να συντομεύω την εισαγωγή μου…
