-
Ένα Bachelor, λίγο διαφορετικό!
Σήμερα, θα σου πω για το bachelor της φίλης μου της Τζο ή Ιωάννας! Αρχικά, το ξερες ότι δεν πρέπει να κόβουμε το όνομά μας, να χρησιμοποιούμε δηλ υποκοριστικό, γιατί κάτι παίζει με την ενέργεια; Κάθε όνομα «φέρει» μια ενεργειακή σφραγίδα, είτε της γιαγιάς σου/ παππού σου από τους οποίους ονομάστηκες ή των φαντασιώσεων των γονιών σου, αν σου έδωσαν το όνομα που τους άρεσε ή της ερμηνείας που έχει η ρίζα του ονόματος αυτού. Όταν το κόβεις, εμποδίζεις να ρεύσει -υπάρχει άραγε αυτό το ρήμα;- η ενέργεια αυτή. Τώρα αν σε λένε Ευτέρπη, ε, φαντάζομαι ότι μπορεί να παίξει μια εξαίρεση! Διότι αν είναι να σε κοροϊδεύουν, τι να…
Μπορεί να σας αρέσει
Project happiness!
Η ΟΔΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣ εμφανίστηκε στο Booking Hill
Θέλω απλώς τη μαμά μου
-
Πρόταση για θέατρο: ‘Βουρκόλακας’ του Αργύρη Εφταλιώτη
‘Βουρκόλακας’ του Αργύρη Εφταλιώτη στον Τεχνοχώρο Εργοτάξιον Από τη Πέμπτη 10/10 και κάθε Πέμπτη στις 21:15 Τεχνοχώρος Εργοτάξιον, Διογένους 1,Άγ. Δημήτριος (Μετρό Δάφνης) Μάνα με τους εννιά σου γιούς και με τη μιά σου κόρη Τη κόρη τη μονάκριβη, τη πολυαγαπημένη….. Η θεατρική ομάδα “Αυτή κ Αυτοί” και ο τεχνοχώρος Εργοτάξιον παρουσιάζουν για δεύτερη σεζόν, με το μοναδικό, δικό τους τρόπο, το Βουρκόλακα του Αργύρη Εφταλιώτη. Μετά την περσινή πρώτη εμφάνιση της ομάδας και το επιτυχές πέρασμά της, επιστρέφουν στη σκηνή για να ξαναζωντανέψουν το θρύλο του Νεκρού Αδερφού. Το Έργο: Η Δέσπω ζει με τους εννιά γιους και τη μικρότερή της κόρη σε κάποιο χωριό της ορεινής Ελλάδας. Η Αρετή,…
-
Ξέρω τι έκανες φέτος το καλοκαίρι!
Θέλω να ξεκινήσω την ανάρτηση αυτή λέγοντας ότι συμπάθησα πολύ τους ιδιοκτήτες και το προσωπικό του καταλύματος που μείναμε στις καλοκαιρινές μας διακοπές κι ότι με το παρόν κείμενο έχω μοναδική πρόθεση να χαμογελάσουμε! Το αν θα τα καταφέρω είναι άλλη υπόθεση! Οπόταν, ας πω ότι “παίζει” να υπάρχει και μυθοπλασία σε αυτό που θα διαβάσετε, μπορεί κι όχι,βέβαια! Σε κάθε περίπτωση, παρεξηγήσεις δε θέλω, εντάξει; Εντάξει! Που λες, είδαμε μια σούπερ ντούπερ προσφορά για ένα ολ ινκλούσιβ χοτέλ, που δεν είμαι φαν των ολ ινκλούσιβ χοτέλς, αλλά η συγκεκριμένη ήταν πολύ δελεαστική κι έτσι την επιλέξαμε για τις φετινές μας οικογενειακές διακοπές! Να σου θυμίσω εδώ τι έγινε την…
-
Είκοσι χρόνια πριν, ταξίδεψα στη Σκωτία
Να σου πω για ένα ταξίδι που είχα κάνει κάποτε στην παραμυθένια, «σκοτεινή», ομιχλώδης και μυστηριώδη, Σκωτία; Ρητορική ερώτηση, όπως κατάλαβες, η σημερινή ανάρτηση έχει κυρίως πιάτο τη Σκωτία με γαρνιτούρα νοσταλγίας και ονειροπόλησης! Δε θα μιλήσω σαν τουριστικός οδηγός γιατί εκεί ταξίδεψα πριν πολλά – πολλά χρόνια κι αυτό το ταξίδι πιο πολύ το θυμάμαι με το συναίσθημα παρά με τη μνήμη! Τι γνωρίζεις για αυτήν την υπέροχη χώρα; Το τέρας του Λόχνες, τους Σκωτσέζους με τα κιλτ, τις παραδοσιακές δηλαδή φούστες που φοράνε χωρίς εσώρουχο -ου λα λά- και τις πίπιζες; Μήπως το ουίσκι τους; Όλοι ξέρουμε το «σκοτς ον δε ροκς», έτσι δεν είναι; Κι εγώ αυτά ήξερα,…
-
Θέλω απλώς τη μαμά μου
Ναι, τι; (νετι που λέει κι η νεολαία!) Επειδή είμαι μεγάλη ή επειδή είμαι κι εγώ μαμά; Κι οι μαμάδες έχουμε ανάγκη τη μαμά μας, αυτό κατάλαβα το προηγούμενο διάστημα. Η ηλικία δε, δεν παίζει κανένα ρόλο σε αυτό. Ήταν ένα πολύ μεγάλο διάστημα που ένιωθα ότι είμαι άρρωστη. Είχα τρομερές ζαλάδες, δυνατούς, πολύ δυνατούς, πονοκεφάλους, η όραση μου θόλωνε, τα μάτια τσούζανε, ταχυκαρδία, η κοιλιά μου πονούσε, τα πόδια μου πονούσαν, όλα πονούσαν. Πέρα από τα παραπάνω, ένα πολύ ισχυρό αίσθημα κόπωσης και μια αίσθηση ότι τώρα θα σωριαστώ κάτω, μου είχαν κάνει αρμένικη βίζιτα και δε λέγανε να εξαφανιστούν. Πίστεψα λοιπόν ότι όντως κάτι έχω, δεν είναι δυνατόν…
-
BlogoPicNik στην ταράτσα του Foundry hotel!
ΑΑΑΑ, δε γίνεται να μη γράψω τίποτα για το χθεσινό BlogoPicNik μας (=Bloggers που κάνουν pic nic)! Δε γίνεται να περάσει έτσι! Ένα σφηνάκι ανάρτηση, θα το κάνω και θα σας το κεράσω! Καταρχάς, πέρασα πολύ ωραία, γέλασα πολύ, έκανα παρέα με ενήλικους ανθρώπους με θετική ενέργεια, που είχα πολλή ανάγκη! Κατά δεύτερον, γεύτηκα νοστιμιές!(Και πεινούσα σαν λύκος, πήγα απευθείας από τη δουλειά μου). Κατά τρίτον και σημαντικότερο, μ’ αρέσουν τα ταξίδια, μεταφορικά και κυριολεκτικά και να γνωρίζω νέα μέρη, ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις κλπ! To keep moving ρε παιδί μου, keep learning, keep going & dreaming, δεν ξέρω γιατί στα γράφω στα αγγλικά! Που λες, να συντομεύω την εισαγωγή μου…
-
Μια φορά κι έναν καιρό στον Άη Στράτη…
Τις προάλλες, άκουσα μια συνάδελφο να λέει «έι, εγώ το πάτησα πρώτη»! Αναφερόταν στο ασανσέρ, που ναι μεν το κάλεσε αυτή, αλλά γυρίζοντας για ένα λεπτό την πλάτη της να μου πει κάτι, τσουπ, πρόλαβε και μπήκε μέσα άλλος συνάδελφος, βιαστικός, χωρίς να την προσέξει και έφυγε. Κι έμεινε εκείνη με το …κουμπί στο χέρι, να διαμαρτύρεται και να περιμένει το επόμενο! Κι εδώ τα ασανσέρ δεν πάνε και σφαίρα, ήταν και ώρα αιχμής, ένα δεκάλεπτο στο “περίμενε”, το είχε στο νερό! Άρχισα να χασκογελάω γιατί θυμήθηκα ένα πρόσφατο σκηνικό, μόνο οκτακόσιασαρανταδύο χρόνια πίσω, το οποίο θα σου διηγηθώ ευθύς αμέσως!(Παρεμπιπτόντως, το ευθύς σημαίνει αμέσως. Οπότε τώρα που τις έβαλα…
-
Bloggers Retro Picnic Day
Το Σάββατο που μας πέρασε ήταν πολύ σπέσιαλ! Γιατί; Γιατί οι αγαπημένες γνωστές Βloggers, τις ξέρεις κι εσύ, Κάλη από ανθομέλι και Εύη από mamas n pappas διοργάνωσαν ένα ρετρό πικνίκ που είχε απ’ όλα! Καιιιι, ήμουν κι εγώ εκεί! Γέεεει!! Και ήμουν εκεί γιατί η συναδελφοφίλη Σοφία, που είναι team Nouazeta, με πήγε εκεί! Εγώ, η άμπαλη με την οδήγηση, δε θα μπορούσα να φτάσω αλλιώς ως το πάρκο του Φλοίσβου, που θα γινόταν το event, παρά μόνο σαν συνοδηγός! Με το που είδα την πρόσκληση, κατάλαβα ότι η οργάνωση θα είναι σούπερ! Είχε και dress code, που κάτι τέτοια με τρελαίνουν! Ωστόσο, όταν είπε η Πριγκιπέσσα της καρδιάς…
-
Έχεις κοιμηθεί ποτέ όρθια;
Είδα αυτό το βίντεο -που κυκλοφορεί ευρέως στα σόσιαλ- με αυτό το αξιολάτρευτο κοριτσάκι και ταυτίστηκα! Έχω κάνει τέτοια εγώ…ουυυυ, ένα σωρό! Όπου τέτοια = να τρώω κοιμισμένη! Μεγάλη απόλαυση και το φαγητό αλλά κι ο ύπνος! Αχ, ο ύπνος, ναι! Θα μου πεις γίνονται αυτά τα δύο ταυτόχρονα; Ε ναι, άμα είσαι κομμάτια, νυστάζεις ή απλώς θες να κοιμηθείς ρε αδερφέ, αλλά έχεις και μια λιγουρίτσα, είσαι λίγο λαιμαργούλα και «έλα μωρε, να φάω άλλη μια μπουκίτσα», γίνονται και παραγίνονται! Υπάρχει κόσμος που ξεχνάει να φάει, το πιστεύεις αυτό; Δε μου έχει συμβεί ποτέ! Υπάρχει επίσης κόσμος που θεωρεί τον ύπνο χάσιμο χρόνου, «θα έχουμε άπλετο χρόνο για ύπνο…
-
She drives -me- crazy!
Πόσα χρόνια μπορεί να παραμείνει κάποιος νέος οδηγός; Πολλά, κρίνοντας από τον εαυτό μου! Ίσως και για πάντα! Κατα τ’ άλλα, λένε ότι τίποτα δε κρατάει για πάντα! Αμ δε! Η φοβία μου για την οδήγηση είναι ολοκαίνουρια, του κουτιού, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Α, όλα κι όλα, την προσέχω σαν τα μάτια μου, που αν θυμηθώ τους ληγμένους φακούς που φοράω, μάλλον λάθος παράδειγμα σου λέω. Ίσως αν έκανα καμιά διαδρομή παραπάνω, αν έτρωγα τα χιλιόμετρα με την κουτάλα της σούπας κι όχι με το κουταλάκι του γλυκού κυδώνι, να αποκτούσα τέλος πάντων εμπειρία και να μη φοβόμουν πια. Τις προάλλες, άλλη μία μέρα στην «εργασία και…
