-
Έχεις κάνει ποδήλατο χωρίς σέλα;
Λίγο πονηρός ο τίτλος, το παραδέχομαι, τον έβαλα επίτηδες, αλλά κι εσύ παραδέξου ότι έχεις πονηρό μυαλό! Μιλάω κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά, οπότε, δε θα διαβάσεις για σεξ εδώ, αν και κατά μία έννοια, την μεταφορική, το λες κι έτσι, αλλά ας μη σε κάνω τώρα συνοδοιπόρο στα δαιδαλώδη μονοπάτια των σκέψεων μου και φύγεις πριν διαβάσεις τις γυμναστικές μου επιδόσεις κι αποδόσεις τη βδομάδα που μας πέρασε! Παραπροχθές, πιο έτοιμη και αποφασισμένη από ποτέ, βάζω φόρμα και αθλητικά να πάω για TRX, που κάθε φορά λέω είναι η τελευταία και κάθε φορά επιστρέφω, γιατί τέτοια είμαι εγώ, σταθερή κι ακλόνητη στις αποφάσεις μου! Στη ρεσεψιόν του γυμναστηρίου μου λέει…
-
Τι ωραία που περνάμε στο γυμναστήριο!
Θυμάσαι το κείμενο με το TRX? Αυτό εδώ, λέω! Ε, όπως ο “δολοφόνος” ξαναγυρίζει στον τόπο του εγκλήματος έτσι κι εγώ ξαναπήγα στο συγκεκριμένο μάθημα. Αυτή τη φορά ήξερα τι με περιμένει κι όσο να ναι, όταν είσαι προετοιμασμένος, τα πας και καλύτερα. Τα πήγα καλύτερα, με την έννοια ότι δε μου ήρθε η σκοτοδίνη και δε σωριάστηκα πάνω στις κίτρινες μπάλες του πιλάτες. Ε, σε κάποια λούφαρα και λίγο, δε διεκδικώ τον τίτλου του MVP. Κι όχι μόνο έβγαλα το μάθημα αλλά πήγα και στο επόμενο μάθημα που ήταν η Zumba! Αμέ, στο καπάκι! Σήμερα βέβαια, δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου, ήρθα μπουσουλώντας στη δουλειά, αλλά αυτό…
-
Νουαζέτα – TRX, σημειώσατε διπλό!
Εκεί που καθόμουν και δεν είχα τι να κάνω και ένιωθα ξεκούραστη και…οκ, φτάνει ο σαρκασμός, δεν το συνεχίζω, μου ήρθε μια φανταστική, καταπληκτική, τουλάστιχον πολύ καλή, ιδέα! Ποια ήταν αυτή; Να πάω να κάνω αυτό το TRX στο γυμναστήριο. Για όσους δεν ξέρουν τι ακριβώς είναι αυτό, θα ενημερώσω, να προλάβω κάποιον ανυποψίαστο και κυρίως αγύμναστο σαν και μένα μην πάει αεράτος και του έρθει νταμπλάς! Είναι πολύ δύσκολη γυμναστική και δεν ξέρω if it is just me or… αλλά αν είσαι ντιπ για ντιπ αγύμναστος ίσως να έπρεπε να ξεκινήσεις με κάτι άλλο πριν πας να ενσωματωθείς σε ένα γκρουπ που όσο να ναι, έχει κάνει τις πρόβες…
-
Ποιο πρώτο ραντεβού σου έχει μείνει αξέχαστο;
Κάποτε που βγαίναμε ραντεβού, στα τυφλά, στα κρυφά ή στα φανερά, μας είχαν τύχει κάποιες περιπτώσεις που ακόμα και τώρα όταν τις συζητάμε μας πιάνει τρελό γέλιο! Υπάρχουν κάποια πρώτα ραντεβού που θα τα θυμόμαστε για πάντα, είτε γιατί κάναμε κάτι “κουλό” εμείς, είτε ο άλλος κι έτσι πέρασαν στη σφαίρα της αιωνιότητας! Από μια μικρή γύρα σε φίλους και γνωστούς (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε), συγκέντρωσα τις ιστορίες που θα δεις παρακάτω: Επέλεξα εκείνες που μπορούν να αναφερθούν και δεν είναι απαραίτητη η γονική συναίνεση! Ξεκινάμε; Τα…Τσισάκια! #1. Είμαστε σε ένα μπαρ σε μυστηριώδη περιοχή της Αθήνας και πίνουμε μπίρες. Προτείνει να πάμε σπίτι του και σηκωνόμαστε να…
-
Τα μαύρα παραμύθια
Πρόσφατα έμαθα τον συγγραφέα Γιώργο Μανιώτη. Μου τον έμαθε ο δάσκαλος μου στη δημιουργική γραφή, να τα λέμε κι αυτά. Σου έχω ξαναπεί ότι τα μαθήματα δημιουργικής γραφής, ήταν ό,τι καλύτερο αποφάσισα να κάνω για μένα τα τελευταία χρόνια! Έχω αιώνες να ενθουσιαστώ έτσι με συγγραφέα. Διάβασα τα «μαύρα παραμύθια» του, μια συλλογή από ιστορίες για ενήλικους και ξετρελάθηκα. Πραγματικά τα ρούφηξα σε χρόνο Dt. Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Φορώντας τα μαγικά γυαλιά των παραμυθιών, προσπαθώ να μπω στο ναό του καιρού μας και να διακρίνω ψηλά στους θόλους της οροφής του, τις φοβερές τοιχογραφίες που με χρώματα, ήχους και κινήσεις ορίζουν και κατέχουν τη ζωή μας». Ξέρεις…
-
Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη;
Ως γνωστή αγαπησιάρα, παίρνω μέρος στο blog post challenge του Μήνα Αγάπης, της πολύ αγαπημένης μου blogger, της Άλκηστης από το αγαπημένο Little Hope Flags Τι είναι τελικά η αγάπη; Αγάπη είναι ένα βαρύ (πολλά κιλά στον πάγκο) συναίσθημα, σαν αυτό του έρωτα. Κάπου εδώ να πω ότι πολλοί τα μπερδεύουν και νομίζουν ότι είναι το ίδιο πράγμα, ενώ «το καμία σχέση». Μπορείς να αγαπάς χωρίς να είσαι ερωτευμένος, και μάλιστα είναι πολύ συνηθισμένο, να είσαι ερωτευμένος χωρίς να αγαπάς, κάπως ασυνήθιστο θα το έλεγα, και να είσαι και ερωτευμένος και να αγαπάς, που εκεί οκ, black jack! Ας αφήσουμε όμως λίγο τον έρωτα σε μια ακρούλα, γιατί η ερώτηση…
-
Τα της πρώτης συνάντησης των Greek Women Bloggers α λα Nouazeta
Χθες είχαμε την πρώτη συνάντηση των Greek Women Bloggers, με αφορμή το κοπή τη πίτα και φυσικά δεν έλειπε ο Μάρτης από τη Σαρακοστή, ήμουν κι εγώ εκεί! Όπου είχα μια βδομάδα να βγω από το σπίτι μου (ιώσεις, πυρετοί και τέτοια, άστα μην τα ρωτάς) και χθες Κυριακή, ήμουν εκτός από το πρωί έως και το βράδυ. Το πρωί είχε πάρτι γενεθλίων το βαφτιστήρι μου, στο οποίο παρεμπιπτόντως έκανα έκπληξη μια φανταστική πινιάτα από Ανθομέλι! Το μικράκι χάρηκε πολύ! Αν θέλετε πινιάτα, σας συστήνω ανεπιφύλακτα να πάρετε από τις ταλαντούχες αδερφές Ανθομέλι! Με την ψυχή στο στόμα γύρισα σπίτι να ετοιμαστώ για τη συνάντηση με τις bloggers. Θα έβαζα…
-
Περί Ambassador ο λόγος
Τις προάλλες, βρήκα τυχαίως μήνυμα στο Instagram -και λέω τυχαίως γιατί με το Instagram δεν έχουμε ακόμα πολλά πολλά- από μια εταιρεία που με ρωτούσε αν ενδιαφέρομαι να γίνω Ambassador στο προϊόν της! Ξέρω τι σκέφτεσαι, καταρχάς, σε βλέπω που γελάς! Κι εγώ το ίδιο σκέφτηκα! Ψέματα να σου πω; Αφού δεν πολυασχολούμαι, καμιά φωτογραφία να βάλω στη χάση και τη φέξη! Οπότε λογική η σκέψη “πού πας ρε Καραμήτρο που οι followers σου στο Instagram χωράνε στο σαλόνι σου -λέμε τώρα-, που δεν ξέρεις να ανεβάσεις ένα story, που σου στέλνουν μήνυμα και το βλέπεις μετά από μέρες! Σιγά μη γίνεις και Influencer!”! Στη συνέχεια, η δεύτερη σκέψη ήταν…
-
Κάποτε, στο καραμελένιο
Κοίτα να δεις τι θυμήθηκα πρωί πρωί με το χιονιά και τη θέρμανση που θυμήθηκα να κλείσω φεύγοντας από το σπίτι. Λίγο πριν γνωρίσω τον άντρα μου, έμενα μόνη μου στο σπιτάκι που είχα αγοράσει και ήταν καραμελένιο. Έτσι το αποκαλούσαμε επειδή είχα βάλει λεμονί – ζαχαρί – λιλά χρώμα στους τοίχους. Ακόμα και το τζάκι το είχα βάψει λιλά (ροζ για όσους δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά). Πολλοί φίλοι μου το αποκαλούσαν «τσιχλόφουσκα» και «μπιγκ μπάμπολ», αλλά οι περισσότεροι το λέγαμε «καραμελένιο»! Το λάτρευα το σπιτάκι μου, το είχα κάνει κουκλίστικο. Του είχα βάλει και καινούριες εσωτερικές πόρτες, έπιπλα μπάνιου, αλουμίνια, εξωτερική πόρτα ασφαλείας, του είχα κάνει ολική…
-
Αποχαιρετώντας το 2018!
Τελευταία μέρα του 2018! Αχ, μας πήρε και μας σήκωσε ο χρόνος που φεύγει. Υποτίθεται ότι είμαι θετικός και αισιόδοξος άνθρωπος, οπότε θα κρατήσω τις καλές στιγμές του, γιατί υπήρχαν κι αυτές, να μην είμαι άδικη, ούτε αχάριστη. Όσον αφορά στις κακές, ειδικά για τις απώλειες που προσωπικά είχα, θα πάρω τον χρόνο μου, θα θρηνήσω με τον τρόπο μου και μετά θα τις βάλω σε ένα κουτάκι, θα κλείσω το καπάκι, θα το τοποθετήσω με προσοχή σε μια γωνίτσα του μυαλού μου και θα προχωρήσω παρακάτω. Ανά διαστήματα θα το ανοίγω και ελπίζω να χαμογελάω κι όχι να κλαίω, αν και τα δάκρυα δεν είναι κακό πράγμα. Εμένα με…


























