Χθες βράδυ, κατά την καθιερωμένη και αγαπημένη μας συνήθεια, διάβαζα στο γιο μου –η κόρη μου είχε προ πολλού κοιμηθεί- κάποιο από τα βιβλία της «Βιβλιοθήκης» μας. Ήμουν κομμάτια από την κούραση -τι κομμάτια, πες καλύτερα χαρτοπόλεμος κι ας τελείωσαν οι Απόκριες- είχα πάρει και κάτι χάπια για τις αλλεργίες που έχω στις κάμπιες και με το ζόρι με κρατούσα ξύπνια! Σελίδα τη σελίδα, κατέβαλα υπεράνθρωπες δυνάμεις να μην αποκτήσω μάτια ερμητικά κλειστά! Όσο και να το προσπαθούσα όμως, στην πορεία της ανάγνωσης, κατέληγα να διαβάζω με ενάμισι μάτι ανοιχτό, στη συνέχεια το ενάμισι γινόταν μισό, μέχρι που έκλεινε κι αυτό και για κάποια δευτερόλεπτα κοιμόμουν κανονικά! Τα δευτερόλεπτα αυτού…

Θυμάσαι που σου έλεγα ότι είμαι φαν του Χάρη Βαρθακούρη; Ε, το θυμάσαι, δεν είσαι η Dory του Finding Nemo, πρόσφατα στο έλεγα εδώ! Λογικό επακόλουθο ήταν λοιπόν να έχω τον νου μου στις εμφανίσεις του – αλλιώς τι σόι stalker είμαι ( :Ρ)! Όταν έμαθα ότι θα τραγουδήσει εδώ παραδίπλα μου, στο Bookabar στο Μαρούσι, λέω να η ευκαιρία να ξεμουχλιάσουμε λίγο! Και δεν το είπα μόνο, το έκανα κιόλας κι όντως βγήκα έξω βράδυ χωρίς… λόγο, τουτέστιν, να έχει κάποιος γενέθλια, γιορτή, επέτειο, κάτι άλλο! Βγήκα απλώς για να διασκεδάσω, λες κι είμαι τριάντα χρονών ξερωγώ! Εν τω μεταξύ, δεν ξέρω τι γνωριμίες πιστεύει ο γιος μου ότι…

Με ενδιαφέρον ξεκίνησε το  2020, δυναμικά θα έλεγα, και αναρωτιέμαι αν είναι ενδεικτικό του πώς θα με πάει όλη η χρονιά! Τουλάχιστον δε θα βαρεθώ, κάτι είναι και αυτό και θα έχω και υλικό για ιστορίες! Να βλέπουμε τη θετική πλευρά στο κάθε τι! Που λες, χθες, κάποια στιγμή, ώρα σκοτεινή, σκοτεινιάζει άλλωστε από τις 17.00 στην εξωτική Ομόνοια, προχωράω αμέριμνη, στην κοσμάρα μου μπορείς να πεις, όπως πάντα όταν περπατάω, με προορισμό τον σταθμό του μετρό για να πάω σπίτι μου! Φοράω ακουστικά και ευτυχώς όχι τα σούπερ ντούπερ τελευταίας τεχνολογίας που μου πήρε ο σύζυγος, αυτά μωρέ που στέκονται μόνα τους στα αυτιά, αλλά τα παραδοσιακά, αυτά με…

Πολύ τουρτίδι σε κέρασα στα σόσιαλ, σε γλύκανα για τα καλά! Ε, στο είχα πει, ο Οκτώβρης είναι ο μήνας μας, γενεθλιάζουμε οικογενειακώς! Που λες, για το φουντούκι και την καραμέλα, κάναμε δύο πάρτι on the raw, το ένα πίσω από το άλλο και μπορεί να τα παίξαμε στην κούραση αλλά άξιζε και θα το ξανακάναμε! Πέρυσι που ζούσα-με μια τρέλα δεν είχα-με πάει πουθενά, σε καμία συγκέντρωση, συνάντηση του σχολείου, γενικά, ήμουν η μαμά φάντασμα! Ηθελα φέτος να επανορθώσω! Γι’ αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε δύο ξεχωριστά πάρτι, για να αςμπέτε με τους  γονείς των φίλων των παιδιών μας. Κάτι κάναμε, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι τα φουντουκοκαραμελάκια…